شاهین شهر-اندیشه های(سیاسی) نوین و مترقی http://andishehnovin.tk

اتخاذ تاکتیک های مبارزاتی و شیوه های دفاعی و ضرورت آغاز تظاهرات هر روزه

2012-02-17T16:20:00.001-08:00

با توجه به انتخابات فرمایشی رژیم در 12 اسفند, اول ماه اسفند می تواند فرصتی برای آغاز مبارزات به اشکال مختلف و تظاهرات هر روزه تا سقوط رژیم باشد در صورتی که حضور مردم گسترده و فعالیتها متنوع بوده و تمامی شهرها و میادین شهری را در بر بگیرد تا رژیم نتواند براحتی آن را سرکوب کند آنگاه به پیروزی خواهیم رسید.باید کسانی که دستگیر می شوند اطمینان داشته باشند که تا آزادی آنها تظاهرات مردم ادامه خواهد داشت .
تظاهرات ادامه دار موجبات ریزش در بدنه حاکمیت و انشقاق و شکاف در بالا را ایجاد خواهد کرد.چنانچه که برای تظاهرات هر روزه تبلیغ و برنامه ریزی شود و ساعت و مکانی خاص تعیین نگردد آنگاه با غافلگیر کردن دستگاه های امنیتی هر مکانی که دارای ازدهام جمعیت است می تواند نقطه شروع تظاهرات باشد.باید بخش خاموش و رادیکال جنبش را تقویت کنیم تا پا به میدان مبارزه بگذارند و تظاهرات هر روزه را تبلیغ کنیم. طبیعتا هر کسی در خیابان با توجه به شرایط و اوضاع خود تصمیم می گیرد که چگونه و کجا حضور پیدا کند و شعار بدهد یا ندهد. هر فردی خود تصمیم می گیرد که چگونه مبارزه کند ولی قطعا وسعت میدان حضور مردم و گستردگی مبارزات و متنوع بودن شیوه های مبارزه با توجه به اصل غافلگیری و منحصر به فرد بودن و نوع آوری در مبارزه می تواند نتایج مثبت تری را به همراه داشته باشد.
برای اینکه رژیم نتواند نیروهای خود را از قبل در مناطقی مشخص متمرکز کند باید مسیر مشخصی برای تظاهرات از قبل اعلام نشود و هر جایی که جمعیت زیادی در رفت و آمد هستند مسیر مناسبی برای آغاز تظاهرات خواهد بود.
آن چیزی که باعث می شود عوامل رژیم بی محابا اقدام به دستگیری افراد کنند اطمینان آنان به عدم خطر از جانب دستگیر شدگان است بنابراین باید ریسک دستگیری را برای سرکوبگران بالا برد.

چند نکته مهم:
1- اگرمی خواهید جمعیت را هدایت و رهبری کنید می بایست گروهی حضور پیدا کنید. یک نفر رهبری و هدایت را به عهده می گیرد و سایر دوستان مواظب ایشان باشند چون نیروهای امنیتی لباس شخصی درون جمعیت روی سر دسته های هدایتگر جمعیت متمرکز می شوند وسعی می کنند خود را به آن فرد نزدیک و با چاقو یا شوک برقی یا اسلحه آن فرد را از جمعیت جدا کنند و با خود ببرند بنابراین مراقب اطراف رهبر گروه به دقت باشید.
2- بعضی از لباس شخصی ها تلاش می کنند نقش انحرافی هدایت جمعیت را به عهده بگیرند و در نقش رهبر جمعیت ظاهر شوند تا بتوانند به آن سمت و سو دلخواه دهند بنابراین در هر حالتی هوشیار باشید و به آن فکر کنید.
3- افراد لباس شخصی معمولا از لباس خاصی استفاده می کنند که زود برای نیروهای امنیتی قابل تشخیص باشد یعنی از مدل خاص و کمیاب لباس یا از لباس با رنگ های خاص استفاده می کنند یا یک وسیله مشخص همراه خود دارند که در درگیریها اشتباهی دستگیر یا مضروب نشوند و حتی گاهی لباس سبز یا عینک نیز استفاده می کنند و حتی صورت خود را می پوشانند که کمی شبیه به تظاهر کنندگان بشوند.
4- در تظاهرات سعی کنید به همه چیز دقت کنید و در ذهن خود بسپارید و حتی چهره های اطرافیان و حرکتهای آنها را تحت نظر داشته باشید چراکه نیروهای امنیتی رفتارهای عادی ندارند و چون اهداف خاصی نیز دارند بنابراین رفتارهای آنها متفاوت خواهد بود.
5- مسیری را که قصد دارید در آن حضور پیدا کنید می بایست کاملا بشناسید و روز قبل یا چند ساعت قبل مجددا از آن محل عبور کنید و اگر نیروهای رژیم از قبل آنجا حضور داشته باشند متوجه آن خواهید شد و می توانید آنها را شناسایی و از آنها فیلمبرداری کنید.
6- هر خیابانی را که برای حضور خود انتخاب می کنید بهتر است که قبلا به دلیل حضور خود در آنجا فکر کرده و دلیل قانع کننده ای داشته باشید.
7- تا آنجا که ممکن است وسایل دفاعی خود را قبلا در مکانهایی که قرار است بروید جاسازی کرده باشید و سعی کنید همراه خود وسیله ای که باعث شود برایتان پرونده شود به همراه نداشته باشید.
8- حضور در خیابانهایی که محل خرید و بازار است معمولا می تواند مناسب باشد و در صورت لزوم بتوانید تخم مرغ ( برای پرتاب به سمت موتور سواران و شیشه ماشین سرکوبگران) نمک , سرکه, پودر فلفل( برای پاشیدن در چشم برای فرار در صورت لزوم) نوشابه یا نوشیدنی های شیشه ای (که بتوان در صورت لزوم پرتاب کرد برای ایجاد ترس مخصوصا در دل موتور سواران و….) موز و استفاده از پوست آن یا روغن مایع خوراکی ( برای انداختن یا ریختن در مسیر سرکوبگران موتوری ) خرید میوه ها یا صیفی جات سفت مانند شلغم , ترب , کلم قمری , چغندر قند, سیب زمینی , پیاز, گلابی , سیب درختی و….( که بتوان به جای سنگ استفاده کرد و به سوی موتور سواران پرت کرد تا کنترل موتور خود را از دست بدهند)
9- به مکانهایی که دوربین دارد دقت کنید و سعی کنید مسیری را انتخاب کنید که فاقد دوربین باشد و همچنین مکانی باشد که تردد در آن طبیعی باشد.
10- حضور در خیابانهایی که مسیر تظاهرات اعلام شده نیست ولی پر جمعیت است می تواند تبدیل به محل تظاهرات شود و این مکانها با توجه به اینکه رژیم انتظار آن را ندارد مناسبتر خواهد بود
11- با توجه به اینکه غافلگیر کردن و بر هم زدن نظم و تدارکات نیروهای سرکوبگر با اهمیت است بنابراین شرکت در مسیر ها ی دیگر و قبل از ساعات اعلام شده بسیار مفید خواهد بود.
12- یکی از مسائلی که باعث می شود خطر دستگیری ها کمتر شود ایجاد ترس در مزدوران و عوامل رژیم است. باید ریسک دستگیری افراد را برای عوامل رژیم بالا ببریم. تا زمانی که نیروهای مزدور رژیم از بی دفاع بودن مردم مطلع هستند با اطمینان و بدون ترس اقدام به حمله و دستگیری مردم می کنند.
همان اندازه که در سطح گسترده بحث آمادگی و مقابله با نیروهای سرکوب طرح شود حتی اگر کمتر کسی این آمادگی دفاع شخصی را داشته باشد ولی باز باعث می شود که به راحتی جرعت نکنند عده زیادی را دستگیر کنند و بدانند که می تواند هر دستگیری برای خودشان هزینه داشته باشد.
13- به هر وسیله ای که می توانیم باید ایجاد سروصدا کنیم و شهر را از حالت سکوت خارج کنیم تا در دل نیروی رژیم ایجاد ترس شود و موجبات سردرگمی آنها را فراهم کنیم و به این وسیله نیز می توان مردم شهر را از تظاهرات و گستردگی آن مطلع کرد.
14- سعی کنیم که در گروه های چند نفره بیرون برویم تا بتوانیم مراقب یکدیگر باشیم تا اگر یکی از ما را خطر دستگیری تهدید می کرد بتوانیم آزاد کنیم و هم اینکه عوامل رژیم بدانند تعرض به یک نفر امکان تعرض به خودشان را بالا می برد.
15- به همراه داشتن سیگار و فندک , گذاشتن پودر فلفل در ظرف های مختلف و مکانهای گوناگون, گذاشتن بنزین یا گازوئیل در ظرف های متفاوت و مکانهای مختلف ,گذاشتن کپسول های آتش نشانی سایز کوچک مخصوص خودرو در محل های مناسب و گوناگون و گذاشتن هر گونه وسیله دفاعی دیگر در مکانهای مختلف
16- گذاشتن تله برای عوامل رژیم و کشاندن آنها به محل های مورد نظر تا بتوانیم فرصت گریز از دستان آنها را پیدا کنیم.
17- فیلم برداری و شناسائی عوامل رژیم مثل حرکتهای گذشته تا اینکه در بین مردم شناخته شوند که نتوانند به شکل پنهانی در خدمت دستگاه های امنیتی و سرکوبگر باشند.
18- در مکان اصلی تظاهرات که توسط خود شما انتخاب می شود می بایست شناخت کامل به محل داشته باشید یا کسانی از جمع شما محل را کاملا بشناسد. بنابراین خود شما باید دقیقا بدانید که مسیر رفت و برگشت چگونه خواهد بود.
19- فراموش نکنیم که در هنگام دستگیری حتی اگر فقط دستان شما فلفلی باشد با مالیدن به چشمان نیروهای سرکوب می توانید از دستان آنها بگریزید. حتی داشتن زیور آلات تیز می تواند در صورت لزوم موجبات رهائی را فراهم کند. داشتن شال محکم یا کمربند با سری مناسب می تواند برای رهائی در شرایط خاص ما را یاری کند.
20- نوع لباس , کفش و حتی کوتاهی یا بلندی مو در رهائی ما یا دستگیری راحتر ما می تواند موثر باشد.
21- خود شما باید ابتکاراتی را بکار ببرید که نوین ,جدید و غافلگیر کننده باشد بنابراین هدف از این نوشته بیشتر همان ایجاد ترس و بالا بردن هزینه دستگیری آزادیخواهان , برای سرکوبگران است .
22- تا آنجا که امکان دارد سعی کنید در شرایط درگیری صورت خود را بپوشانیم.
23- در صورت امکان مسیر هائی را انتخاب کنیم که دوربین ندارد یا اگر می توانید به شکلی آنها را از کار بیندازیم.
24- نیروهای موتوری سرکوبگر باید بدانند که از این پس آنها به راحتی نمی توانند به مردم یورش ببرند و هزینه آن را نپردازند.

راه های مقابله با شلیک گلوله های رنگی (پينت بال) نیروهای سرکوبگر به مردم :

از این گلوله ها ی رنگی برای نشانه گذاری معترضین استفاده می شود که هم ایجاد ترس کنند بین مردم و هم بتوانند در فرصت مناسب آنها را شناسائی و دستگیر کنند.
در صورت اصابت به لباس باید بتوانید لباس خود را عوض کنید بنابر این طوری لباس بپوشید که در چنین شرایطی لباس رنگی شده را بتوانید در بیاورید.
مواد این گوی های پلاستیکی به سادگی با دستمال پاک میشود. بنابراین توصیه میکنم حتما یک دستمال پارچه ای با اندازه متوسط با خود به همراه داشته باشیم. مهم است که از اطرافیان سوال کنیم آیا لباس یا موهای ما رنگی شده است یا خیر. گاهی بدون اینکه متوجه شویم مورد اصابت این گوی ها قرار گرفته ایم. بنابراین بهتر است تنها بیرون نرویم.
مطلب دیگر آنکه در بسیاری از موارد می توان از شیوه های خود آنان بر علیه خودشان استفاده کرد. می توان با پرتاب تخم مرغ رنگی آنها را نشانه کرد تا سر فرصت بتوان از آنها عکس و فیلم تهیه کرد برای شناسائی کردن یا هر اقدام دیگری که لازم بود
یا اینکه درون تخم مرغ ها می توان روغن سیاه , گیریس , بنزین , نفت , گازوئیل, لجن , چسب مایع و…. پر کرد و آنها را به موتور سواران و نیروهای سرکوبگر پرتاب کنید. البته باید هر کسی خودش فکر کند و شیوه های جدیدی را پیدا کند و یا قبلا وسایل مورد نیاز خود را در جاهائی جا سازی کند و به نحوه حمل آنها فکر کند.
مطمئنا نیروهای سرکوبی که تمام بدنشان بوی نفت و بنزین و گازوئیل بدهد نمی توانند دیگر در خیابان بمانند و در چنین روز هائی که آتش در خیابان وجود دارد (برای مقابله با گاز اشک آور) برایشان خطرناک خواهد بود و سر درد هم خواهند گرفت پس مجبور به ترک خیابان خواهند شد و موتور سواران نیز با برخورد چنین تخم مرغ هائی به صورتشان تعادل خود را از دست خواهند داد .
به هر حال استفاده از شیوه های جدید باعث غافلگیری نیروهای سرکوبگر خواهد شد.
در پایان تاکید می کنم این مطلب برای کسانی است که تصمیم خود را گرفته اند که در تظاهرات شرکت کنند چراکه شرکت یا عدم شرکت یک تصمیم فردی است و من در این زمینه به کسی نمی گویم که چه باید بکند.

نظام جلالی 18.07.2012

ضرورت حضور در تظاهرات ضد اکتا در کلن روز شنبه 25 فوریه

2012-02-17T12:34:00.001-08:00

در اعتراض به امضای موافقتنامه اکتا، پیمان مبارزه با کپی برداری غیرمجاز در اینترنت , فعالان و منتقدان «اکتا» تا کنون صدها تظاهرات بر علیه آن در اروپا برگزار کرده اند. پیمان جدید موسوم به «اکتا» در زمینۀ حقوق پدید آورندۀ اثر (کپی رایت) در شبکه، آزادی‌های اینترنتی را محدود می‌کند. این پیمان باعث محدودیت آزادی بیان از راه سانسور اینترنتی و تشدید نظارت حکومتی بر اینترنت شود.
فعالان، هدف موافقتنامه اکتا را تنها حفظ حقوق خالق اثرنمی دانند. منتقدان می گویند اکتا کاربران را تحت نظارت قرار داده و آزادی‌های مدنی و اینترنتی را به شدت محدود می کند و تولید و عرضه برخی از دارو‌ها نیز با مانع رو به رو شود و این خطری بزرگ برای شهروندان اروپایی است.
فعالان ضد اکتا می گویند طرح این موافقتنامه در سه سال گذشته توسط 39 کشور و در خفا ریخته شده است و مذاکره گران آن منتخب مردم نیستند و این توافقنامه تنها از سوی دولتمردان اتخاذ شده و مردم در این انتخاب نقشی نداشته‌اند.
تا کنون اعتراض فعالان ضد آکتا با سازماندهی تظاهراتی گسترده در لهستان , آلمان , جمهوری چک وبلغارستان،دولت های خود را به عقب نشینی از این موافقتنامه ملزم کرده اند.

علاوه بر بسیاری از کشورهای اروپایی، تاکنون استرالیا، ژاپن، کانادا، مراکش، نیوزیلند، سنگاپور، کره جنوبی و ایالات متحده آمریکا از جمله امضاکنندگان این پیمان بوده‌اند.
مذاکرات دولتها درباره این پیمان در آمریکا و اتحادیه اروپا به طور سری در جریان بوده است و این امر باعث بروز انتقاداتی درباره آن شده است.
کمیسیون اتحادیه اروپا موافقتنامه اکتا را امضاء اما پارلمان اتحادیه تایید آن را به تابستان موکول کرده است.

فعالان و منتقدان «اکتا» در کلن آلمان قصد دارند روز شنبه 25 فوریه تظاهراتی را از ساعت 14.00 تا 17.00 برگزارکنند.

صفحه فیس بوکی سازماندهی تضاهرات ضد اکتا در کلن ( اینجا )
صفحه فیس بوک اکتا کلن ( اینجا )

- Samstag, 25. Februar 2012
- 14:00 bis 17:00
Köln, Roncalliplatz = Domplatte

قرن 21 پایان ایدئولوژی سلطه گرایانۀ احزاب و دولت ها - بخش اول

2012-02-17T08:33:00.000-08:00

موضوع بر سر بد و بدتر بودن این یا آن ایدئولوژی سیاسی قدرت نیست، مسئله این است که آغاز قرن 21 اساسا ناقوس مرگ دوران فرمانروایی تبهکاران سلطه گری و فرمانبرداری "توده های بی شکل" را به صدا در آورده است. از افلاطون تا به امروز آنچه که مکتوب شده و به اجرا در آمده تنها مرجعیت سلطۀ پدرسالاری خدایی در اشکال سیاسی فرمانروایی حکومتی و دولتی بوده است. تبهکاران سلطه جویی در طول تاریخ مدام ایده ها و احکام   ارتجاعی خویش را     SAVE THE EARTH         در تن و روح فرزندان ما دمیده اند که انسان به طور ذاتی و غریزی شرور، خودخواه، جاه طلب، شهوت ران و کنترل گر است تا بتوانند با تکیه بر این افکار خرافاتی و فریبکارانه، حکمرانی و سلطه گری جنون آمیز خویش را به عنوان افرادی باهوش، برگزیده، لایق و مقتدرتر جلوه دهند آن هم نسبت به مردمی که باید در چشم آنها دون پایه، عامی، کم عقل، ضعیف و عقب افتاده شمرده شوند. طبعا با این شگرد و سیاست فریب دهنده میخواهند هر گونه عقلانیت سادیستی جنگ افروزی، زن ستیزی، ستمگری و ریاست طلبی را همواره توجیه و بر جامعه انسانی و اکو زیستی تحمیل کنند. آدم های بیماری که با نفرت به طبیعت آزاد زیستی، تلاش میکنند در پشت القاب پوچ سالارمندی، بلند پایگی، نخبگی، رئیسی .... ماهییت حقیر، بی عاطفه و خود پرست خویش را پنهان کنند.
چرا حقیقتا آغاز قرن بیست ویکم در چهره جنبش های جهانی ضد سلطه و ضد سرمایه، هشداریست جدی به کمونیست های حزبی و لیبرال ها و هر نوع ساختار قدرت ؟ در این مبحث چند موضوع را روشن میکنیم.
از شروع قرن بیستم، ایدئولوژی سرمایه داری در ساختار مدرن سلطۀ " دولت-ملت " توانست بر جهان زیستی کاملا مسلط شود
رابطه ساختار دولت سلطه با مناسبات سرمایه داری چیزی جز رابطه بین استبداد و استثمار نیست و هر کدام اجزای جداناپذیر و درهم تنیده یکدیگر در سرکوب آزادی بوده و هستند.
احزاب و بویژه دولت های کمونیستی به عنوان جناح های چپ سرمایه داری و پلیس سیاسی اساسا از درون جامعه به تخریب آزادی و تحکیم هر چه بیشتر استثمار و استبداد در کل جهان عمل کرده اند.

انگیزه و فعالیت زندگی در درازنای تاریخ استبداد چیزی جز مبارزه برای آزادی اکوزیستی علیه ساختار سلطه، منافع، منش و مناسبات سلطه گری نبوده است. از این جهت مبارزه برای آزادی نه ازجنبه ی یک بعدی و کلیشه ای بلکه تنوع وسیعی از کلیت زندگی را در یک فرایند فعالیت آزادی اندیشه ، جسم و روان بر جسته میسازد. بر همین مبنا مبارزه آزایخواهی علیه تمام نابرابریها چون ستم اکوزیستی، ستم جنسی، ستم بر کودکان، سالمندان، بیماران جسمی و روانی، ستم جنگ های سلطه جویانه، ستم طبقاتی (بردگی مزدی و غیر مزدی، مالکیت خصوصی)، ستم نژادی، زبانی، عقیدتی، فرهنگی و غیره بوده است. در این فرایند اندیشیدن و مبارزه فردی و اجتماعی برای آزادی، هیچ عرصه ای از مبارزه بر دیگر عرصه ها برتری ندارد بلکه در برگیرنده و مکمل رهایی یکدیگرند و ضرورتا تنوع تجربه و آگاهی را به سبکی هنری، خلاق، پویا، اعتراضی و تحولی در یک روند همکاری و هم فکری رنگین به هم انتقال میدهند. این فرایند فعالیت دینامیک زندگی در ساحت اندیشه، فضا، مکان و زمان چنان پر جاذبه وگسترده است که بازداشتن و سانسورهرانسانی در هرعرصه ای از این فعالیت آزاد طبیعی، صرف نظراز ایجاد وسیع ناهنجاری ها و افسردگی های مخرب فردی اجتماعی، او را به خشم و مقاومت وا میدارد و برای زدودن موانع آزاد زیستنش در مسیری پای می نهد که او را در دل جنبش رنگین فعالیت آزادیخواهی معاصرش قرار میدهد جاییکه که ما یکدیگر را می یابیم و بارور میسازیم. در واقع این برداشت از ماهیت جنبش آزاد شورایی، جنبش ضد سلطه، سوسیالیسم شورایی، جنبش کمونی، کمونیسم آزادیخواهی، دمکراسی مستقیم شورایی، جنبش آنارشی، جامعه کمونی و صدها واژگان دیگر که امروزه در بین گروه های اجتماعی ضد سلطه بسیار متداول شده بر بنیان همین شعور آزادیخواهی تبلور یافته است. موضوع اینجا حقیقتا تاکید بر ماهیت جنبش آزاد شوراییست. طبعا افراد و گروه ها در این جنبش ها به طور آزادانه نوع فعالیت و واژگان مورد علاقه خود را انتخاب کرده و یا می آفرینند. با بودن در فعالیت زندگی آزاد جنبشی و در بستر تبادل نظرها و تصمیم گیری هاست که میتوانیم از توانمندی ها و ضعف های یکدیگر بیاموزیم و فضای کمونی توری شکل جامعه را گسترده تر سازیم. این واقعیتی است که وقوع لحظه به لحظۀ رویدادهای رازگونه، عمیق، ظریف و تکان دهنده درون و بیرون زندگی فردی اجتماعی، انسان را به طور غریزی به اندیشیدن ومبارزه برای آزادی وا میدارد و در هر لحظه با حضورش در چنین بستری، تحولات تازه ای را خود می آفریند.
ما بعنوان حامیان و سازندگان این جنبش شورایی ضد سلطه بی شک هیچ گونه بحث و هم فکری با جریانات و احزاب اصلاح طلبی ملی مذهبی، ملی سکولار و نئولیبرالیسم گندیده سرمایه داری را نداریم. صرفا هدف از این بررسی منتقدانه ایجاد زمینه رشد و پالایش مسیر فکری و مبارزاتی خودمان و همه آن انسان های عاشقیست که صادقانه در راه آزادی از سلطۀ زنجیرۀ دولت و استثمار گام نهاده اند. ما به روشنی میدانیم بسیاری هنوز در ذهنشان نسبت به ساختار سلطه احزاب کمونیسم دولتی (نه کمونیسم شورایی ضد سلطه) و بخصوص پارلمانتاریسم دچار توهم هستند. با این آگاهی در این مقاله سعی میکنیم ساختار فکری کمونیسم دولتی بورژوایی را آشکارا به نقد کشیم اما معتقدیم هجوم وحشیانه سرمایه داری اسلامی در انقلاب بهمن 57 با همکاری نظام سرمایه داری جهانی و هم پالگی های داخلی آنها چون لیبرال ها، مجاهدین، چپ های اکثریتی و توده ای به طرزی بیرحمانه چنان جنبش های زنان، کمونیست های صادق انقلابی، آزاد اندیشان، ملیت ها و دیگر فرهیختگان هنری و اجتماعی را سلاخی کردند که فرصتی به جامعه آزادیخواهی ایران برای بازنگری فجایع تلخ تاریخ سلطه کمونیسم دولتی و رفرمیسم جهانی داده نشد و شناخت از بازتاب های این بحران در بافت روشنفکری سرگشتۀ سنتی، متدین و متجدد ایران از جانب بهترین فرزندانش که در شوک ناباوری همگان شکنجه و قتل عام شدند، تنها در سر درگمی ها رها شد تا نسل های بعدی به ناچار با بدبینی تلخی به گذشته ای تاریک، بسیاری از تجربیات آزموده را خود دوباره بیازمایند و بی تردید در زیر سلطه فاشیسم اسلامی سرمایه که تنها قصاص بود وتجاوز و اعدام، کار ساده ای نبوده و نیست. اما حقیقتا و سرانجام از پی فراز و فرود های بسیار در شورش 1388 جوانان، زنان و مردان نشان دادند که جوهره هدفشان نه خون دادن برای خیانت اصلاح طلبان بی مایه و فرصت طلب بلکه ریشه کن کردن کل نظام فاسد جهل و سرمایه است. رژیمی که دیگر از ترس و سراسیمگی فروپاشی اش بخشی از مریدان و بنیانگذاران نظامش را حتا به بند کشیده حالا با بدبینی خوف انگیزی حتا به نیم حزب الهی بودن هر نهاد و صنف هنری، ورزشی، پزشکی و خدماتی ....که تا کنون با چاپلوسی و منفعت جویی تمام در کنار آنها مدام لولیده اند باز رضایت نمیدهد و تنها سرسپردگی تضمین شده کاملی را از آن ها میخواهد. این در حالیست که انصار ولایت الهی از درون کرم خورده خویش در حال جویدن رگ و پی یکدیگرند تا با چنگ و دندان برای فرصت سازی آینده ای نافرجام، بیشتر غارت کنند با این وحشت که میدانند جامعه مکیده و سرکوب شده تا به استخوان در زیر سنگینی غنایم سرمایۀ جهادی و فرهنگ جهل و زن ستیزشان ازاوج خشم و نفرت به انبار باروتی در حال انفجار تبدیل شده است.
ما جا بجایی دولت و دیکتاتوری را نمیخواهیم ما نفی سلطه را میخواهیم
انگیزه شیفتگان قدرت دولتی و دیکتاتوری همواره بر پایه این توجیه تاریخی سلطه گرایانه بنا شده که جامعه بدون مرجعییت و نظارت نخبگان رهبری امکان پذیر نیست. حتا در قرن بیست و یکم، ما شاهدیم که چگونه این ریاست مداران، عالی جنابان، مدیران، کارشناسان حکومتی، رجال سیاسی، ممتازین کشوری، حاکمین انحصارات، روئسای احزاب قدرتی ، هر گونه مخالفت، اعتراض و مطالبات آزادیخواهی شورایی را خطری بزرگ برای منافع حکومتی و اقتدار سیاسی تجاری خود میبینند. پس طبیعی ست که سلطه گران بدون داشتن ابزار و ساختار روانی و فیزیکی سلطه و سرکوب، لحظه ای قادر نخواهند بود از فضا، امکانات و تمایلات سادیستی ( مقام پرستی، شهرت طلبی، ثروت اندوزی، زن ستیزی... ) به نفع اقتدار اقلیت سیاسی و قدرتی خودشان بهره برداری کنند. حال در ادامه بحث ما متوجه میشویم که چگونه اقلیتی از رجال حکومتی و سرمایه داران خودکامه تنها از طریق زنجیره اختاپوسی ساختار هیرارشی قدرت مدرن دولتی ، قادر میشوند چنین خشونت اکوزیستی، اقتصادی، جنسی، فرهنگی، نژادی.... را بر انسان و طبیعت زندگی تحمیل کنند.
نگاه کنیم به نهاد ها و وزراتخانه های قدرت مدرن دولتی یا به اصطلاح خصوصی که قادرند یک فضای تنش آمیز، نفاق برانگیز و کنترل کننده را در سطوح مختلف فعالیت زندگی فردی و اجتماعی مردم ایجاد سازند و با این روش هر گونه زمینه سازی فضاهای متنوع ارتباطات مستقیم و تصمیم گیری آزاد شورایی فرودستان و آزاد اندیشان را مدام تخریب کرده و زیر سیطره خود نگه میدارند. دولت مستقیما نماینده مرکزی و رابط اصلی تمامی نهادها، شرکت ها و انحصارات زنجیره ای گسترده در کنترل و استثمارکردن جامعه است و به طور مداوم برای امنیت منافع رقابتی بازار سرمایه، یک مدیریت سلطه گری را بر تقسیم کار اجتماعی بردگی مدرن، برنامه ریزی و قانونگذاری میکند. این نظارت کنترل پلیسی چه بصورت عینی و ذهنی، آشکار و پنهان در ساختار کارکردی یک کمپانی یا کارخانه تنیده شده و به مانند یک نهاد کوچکتر دولتی عمل میکند و به این دلیل، ارتش و پلیس امنیتی چون شبح خفناکی در هیبت ساختاریش مستقیما حضور دارد. پس اساسا شبکه مخوف دیوانسالاری ساختار پلیسی دولت در تمامی اجزا درونی و بیرونی فضای خشن و مرعوب کننده سلسله مراتب تقسیم کار بردگی مزدی نهادینه شده است تا تشدید شتاب کار شقه شقه شده و از خود بیگانه، در خط تولید منافع سرمایه داران و رجال سیاسی پیش رود. به این معنا مکانیزم ضد انسانی مناسبات سلطۀ دولت، شیوه عمل کردی جنون آمیزش را در قانون هیرارشی حقوقی کار، طبقه بندی مشاغل و بقیه رتبه بندی های مزدی، جنسی و.... را بر پروسه کار بردگی سودآور تحمیل میکند.
مگر نقش وزارت آموزش و پرورش (سازمان مغزشویی ) بعنوان یکی دیگر از دست و پاهای دولت اختاپوسی دقیقا در خدمت همین عقلانیت ابزاری و سلسله مراتب رقابت برتری جویانه در ستایش الگوهای قدرتی و تبعیت از احکام کشوری مدرن (دولت-ملت) نیست که مدیرانش مدام تلاش میکنند غریزه همیاری و همفکری انسانی و شناخت انتقادی و سازندۀ کودکان ما را از ابتدا در هم شکنند و آنها را در جهت بازتولید مناسبات جنون آمیز مردسالاری، سلطه جویی و منفعت طلبی تربیت و بازسازی کنند؟ طبیعی ست که مردم به این راحتی پذیرای چنین خشونت کثیفی بر فرایند زندگی شان نیستند اما این موجودیت ساختار دولت است که با زور اسلحۀ اقتصادی، پلیسی، قضایی، رسانه ای... و نهایتا با توسل به مجموعه این شبکۀ نظارت هرمی سلسله مراتب تقسیم کار سلطه منشانه، اهدافش را بر جامعه انسانی تحمیل میکند. ایجاد ایدئولوژی های رقابتی و دکان های تبلیغات سیاسی حزبی برای چهره سازی رهبران و ناجیان حکومتی صرفا دوهدف عمده را در نظر دارد، یکی فلج سازی و وابسته کردن مردم به طبقه هیرارشی رهبری و دیگری انحصاری کردن جایگاه مذاکره و دیپلماسی قدرتی و معاملات سودجویانه در بین رجال قدرتی است که حتا میتواند شکلی آنتاگونیسم و حذف گرایانه بخود گیرد. سراسر تاریخ بیانگر جنگ های رهبران برای هژمونی طلبی بوده است. در واقع سیاست تبلیغاتی همه آنها در توصیف برازندگی نخبگان، دبیران کل، رهبران، بزرگان و سرکمیسران آن هم با وعده های شیرین برابری، آزادی، دمکراسی برای آینده ای بهتر، صرفا یک الگو سازی دروغین و انحرافی ست یعنی یک تجارت سیاسی رسوا شده در جهت کسب هژمونی و چیرگی بر جنبش های متنوع اجتماعی و گمراه کردن آنها از مسیر سازندگی مناسبات همبستگی شورایی آزادشان میباشد. انسان ها روزمره به طور طبیعی به شخصیت های مبارز، دلسوز، مردمی، حقیقت جو و آزادمنش و محبوبشان در زندگی ارزش قائلند و مطمئنا هر کسی از خصوصیات شایسته دیگری استقبال و الگو برداری میکند اما این دیگر مضحک است که نتیجه قدردانی، بخواهد به حق خود شیفتگی رهبری و ریاستمداری او بر دیگران ختم شود این ها همه تئوری های وقیحانۀ کلاشی و نقض تمامی ویژیگی های آزادمنشی است نه تنها لیبرال ها بخصوص که احزاب سیاسی چپ با چنین شگرد جاه طلبانه ای میخواهند دولت پسندی دروغین کارگران را دوباره در جامعه جا بیندازند. چطور هنوز عده ای تحت عنوان آزاد اندیشان و سوسیالیست های معاصر، حتا میتوانند فکرش را بکنند که یک حکومت خودکامه تک حزبی کمونیسم را دوباره در جهان امروز بر پا کنند؟ و اگر تک حزبی نیست پس باید پرسید دعوای شما با سوسیال و لیبرال دمکراسی در چیست؟ مگر آخرین شکل گیری یک دولت چپی بغیر از پیروزی دوباره انتخاباتی ارتگای جاه طلب از حزب ساندونیست در نیکاراگوئه است که تمام تار و پودش لیبرالیسم سرمایه داریست؟ ما هم مثل دیگران از افراد آزادیخواهی چون سولماز بهرنگ، پژمان رحیمی، فریبا امیرخیزی،مریم جزایری، مزدک چهرازی، ارژنگ نورایی، لیلا پرنیان، بهرام رحمانی، آذر درخشان و برخی دیگر که با نگاهی عمیق و انسانی به بررسی بحران های اجتماعی و نقد لیبرالیسم می پردازند، می آموزیم و یارانمان را تحسین و حمایت می کنیم. اما تا زمانیکه شما از چشم داشت قدرت سیاسی و هژمونی طلبی مینویسید و انسان ها را زیر سلطه سیاسی خود میخواهید ماهیتا فرقی با لیبرال ها نمیکنید و هنوز نمی خواهید چشمانتان را به آثار دردناک تاریخ فاشیسم کمونیسم دولتی باز کنید و در این غفلت و انکار، آگاه یا ناآگاه این فرصت را به لیبرال ها داده اید که در زیر پرچم جامعه مدنی و حقوق بشر چهره جذاب تری از خود نشان دهند البته نه برای دوستداران جامعه شورایی بلکه در چشم جوانانی که در توهم به ساختار سلطه هستند و طبعا سلطه لیبرالیسم را به اختناق کمونیسم دولتی ترجیح میدهند این دیگر تناقض افکار خود شماست که چرا زندگی در فضای نیم بند آزادی مدنی غرب را به چین و روسیه ترجیح داده اید.
ما به عنوان عاشقان جنبش شورایی با هویتی روشن از مبارزه امان هیچگونه ابایی در افشا کردن شیادان و کارشناسان سیاسی رسانه ای و مبلغین قدرت طلبی در هر مدلی چون نوری زاده، نوشین احمدی، سازگاران، گنجی، علمداری، شیرین عبادی، نیره توحیدی، امیر احمدی، فرخ نگهدارها و غیره را نداریم که با بی شرمی کلکسیونی از احزاب چپ توده ای، اکثریت، ملی مذهبی، لیبرال، شاهی .... را دور خود جمع کرده تا نقشه حکومتگری آینده خودشان را علیه آزادی مناسبات شورایی ما طرح ریزی کنند. آنها نقشه های سرکوب آزادی را هی دست به دست میگردانند تا شاید نقطه اجماعی در این دوران بحران زده سرمایه داری بیابند. ترس واقعی آن ها از فضای رادیکال و پربار آزادیخواهی جامعه ایران است که مجموعه مطالبات فرو خورده اش حداقل به چندین دوره از تاریخ استبداد برمیگردد و اکنون توانایی چند انقلاب ناگهانی را در درون خود دارد. حال لیبرال ها با زیرکی ناشیانه ای سعی میکنند از انزجار مردم از روس و چین به عنوان شرکای رژیم اسلامی به نفع سلطه غرب بهره برداری کنند و خواست تحولات انقلابی و بنیادی مردم را به تاریخ دیکتاتوری های کمونیستی نسبت دهند تا زمینه زد و بندهای لیبرالی آرام بخشی را برای سلطه جویی خود فراهم آورند. این دعوای همیشگی جناح های سیاسی قدرت بوده که در چهره های پوزیسیون وآپوزیسیون، رهبری تیم جناحی قدرت خود را به کرسی نشانند. عمامه ای های لیبرال دیروز که ساختار جنایت دینی را بر سر مردم ریختند حالا دم از سرمایه پارلمان سکولار میزنند که البته اکثریتی از کمونیست های دولتی هم در آن میگنجند. گویی این احزابند که می پندارند مالک آزادی های نیم بند حقوقی مدنی، فرهنگی اجتماعی درغرب که چشم گیرتر مینماید، هستند و نه محصول عمری مبارزه جانسوز نسل های گذشته که همچنان برای تحقق رهایی از منجلاب سلطه به مبارزه ادامه میدهند. این مشکل و بحران اساسی احزاب مارکسیستی است که چنان در ادعاهای فخر فروشی خط قرمزهای دگم عقیدتی، تشکیلاتی و رهبری طلبی یکدیگر غوطه ورند که کنش و مضمون آزادی آن ها صرفا به وسیله ای برای رقابت در کسب قدرتی تباه کننده، تبدیل شده است بی آنکه قادر به درک انزوا و عقب افتادگی حقیقی ذهنی و مادی خویش از فوران جنبشهای رنگین پیش روی شان شده باشند. فرو رفتن در این وفاداری نوستالژیک به گذشته ای شکست خورده که چندین نسل جهانی از آن سپری شده و ابعاد نوینی از مبارزه کیفی کمونی را جاری ساخته، بیشتر بیان کهولت چپ های نسل اولی است که شاید بیداری ساده ای دیگر برایشان نباشد مانند کسانیکه هنوز در افسوس گذشته مشروطه خواهی چمباتمه زده اند. هویت جنبش شورایی چه ربطی به دیکتاتورهای کمونیستی و پارلمانی دارد که کسی بخواهد از افشا کردنشان طفره رود این دعوای بین دیکتاتورهاست که با تبلیغات روانی سعی میکنند جوانان را بین این دو مدل محوری از سلطه در نوسان قرار دهند. ما منکر این نیستیم که جنبش چپ ایران ناعادلانه از همه طرف قصابی شد و همان کسانی که بر روی کشته های عاشقان آزادی، سرمایه داری جهل و جنایت اسلامی را بر پا ساختند باز دوباره بخواهند در پس ویرانه های فسادشان سخنگویان آزادی امروز باشند تا جنایات گذشته شان بدون دادخواهی در خاموشی رها شود. اما اتفاقا ما به آرزوهای آزادیخواهی نسل پیشین خود ارج می نهیم و از زاویه رشد آگاهی و دست آورد های جنبش های جهانی معاصر، دیگر نمیتوانیم از فرسودگی و نارسایی های ایدئولوژی تاریخی یاران گذشته بت بسازیم و بی مسئولیتی خویش را در پشت شهید پروری ابزاری از آن ها پنهان کنیم. میتوان فهمید که جنبش های ضد سلطه وسرمایه داری دوران معاصر به ناگهان از شکم عهد عتیق بیرون نیامده اند بلکه از مشاهده و تجربه مادی تاریخ فاجعه آمیز سلطۀ احزاب و دول کمونیستی بورژوایی صد سال اخیر بوده که توانسته شکوفایی بدیل های رهایی بخش قابل قبول و ملموس تری را بیافریند. مارکس اگر زنده بود از دگماتیسم مذهبی یاران حزبی اش دیگر دیوانه شده بود. مرد فرهیخته ای که با توجه به شرایط آن دوران و محدودیت های تجربی اش همواره از مشاهده عینی و حقیقی رویدادهای اجتماعی زمانه اش، ایده هایش را پرورش میداد، هر چند با تمامی اشتباهاتش، اما آزادی و رفاه انسان را در محور اهدافش قرار داده بود و هرگز دستش به خون کسی آغشته نشد. اما برپایی ساختار دولت پلیسی کمونیستی روسیه در اکتبر 1917 زیر نظر تیم رهبری لنین یک جنایت آشکار علیه ابتدایی ترین آزادی های اجتماعی بشری بود که زمینه رخنۀ یک سلسله دیکتاتوری های تمام عیار را در دل جنبش های آزادی خواهی جهانی ایجاد کرد. کمونیسم بورژوایی دولتی تازه از راه رسیده، زیر نام مبارزه با سرمایه داری اساسا به تخریب شکل گیری شوراهای آزاد کارگران، کشاورزان، آزاد اندیشان ... پرداخت و در عرصه ایدئولوژِی، تکنیک و مهارت سرکوب، یک شیوه رقابتی جدیدی از یورش سلطه گری سرمایه داری جهانی را با خود ابداع کرد که در نوع نفرتش در خفه کردن آزادی های انسانی بی سابقه بوده است چنانکه تداوم سیاست پلیسی اش در اکثر کشورها بخصوص دولت اسلامی به روشنی مشاهده میشود.
حال شما احزاب کمونیستی میتوانید در جدال قدرتی با لیبرال ها در تصاحب جنبش جهانی ضد سلطه خیالپردازی کنید. این درست همان تفاوت کلیدی و کیفی جنبشهای آزاد شورایی با احزاب قدرتی در قرن معاصر است زیرا مدافعین مبارزۀ ضد سلطه، دانش و تجربیات رهایی بخش با ارزش خود را صادقانه در جهت گسترش اندیشه دینامیک سازندگی مناسبات برابرانه کمونی به کار میگیرند تا بتوانند مبتکرترین ایده ها و تاکتیک های مرئی و نامرئی را در فضای هزار لایه جامعه بیافرینند و ریشه های سلطه و سرمایه را از درون و بیرون بخشکانند. اتفاقا این جنبش شورایی شخصیتی بسیار زنانه و مادرانه دارد. چرا میگوییم مادرانه؟ زیرا هزاره هاست که فرمانروایان الهی سلطه و جنگ، عشق را قربانی کرده اند و تا همین قرن اخیر هنوز جوهره وجودی و عاشقی زنان در سیاه چال های مذهب و مرجعیت سلطه زندانی بود چرا که سلاطین پدرسالاری دولتی از عواطف، احساسات، آغوش گیری و توانایی زایش زندگی بخش زنان نفرت دارند و کودکان را تنها برای تولید نسلی مطیع و خودپرست در جهت منافع سلطه و جنگ میخواهند. بر پایه این واقعیت، جنبش ضد سلطه معاصر تنها در تجسم حضور حقیقی زنان می توانست متبلور شود.
در دنیای قرن 21 که شتاب تحولات جامعه در میلیون ها فضای موضوعی زندگی و فعالیت اجتماعی چنان سریع و گسترده است که هر روزش به مانند گذر یک نسل قبل از خودش میباشد و به طور طبیعی اهمیت مشارکت فکری و همکاری ارتباط کیفی و ترکیبی اکثریت نسل آگاه جامعه را برای تغییر ریشه ای وضع موجود، صد چندان کرده است. این اساسا و ماهیتا یک مبارزه هنری، شاعرانه و عاشقانۀ زندگی اکو زیستی است و هدفش نجات طبیعت زیستی و مناسبات زندگی شورایی است که با ساختار مدنیت تخصصی اتمیزه سلطه، تفاوت ماهوی دارد. مارکس جوان در مقاله اش در باره مسئله یهود این نکته را خوب تشخیص داد که گفت "منافع مادی خود پرستی اصل اخلاقی جامعه مدنی است که دولت سیاسی را با خود به همراه دارد که تمام خصوصیاتش به شکل خدای منافع مادی و نفع شخصی که پول میباشد" . اما آینده نشان داد که مارکس با رشد تمایلاتش به سلطۀ حزب رهبری، افکارش بتدریج در مسیر توجیه کردن دولتِ گذار سیاسی قرار گرفت. اگر حضور دولت مدرن به طور طبیعی، جامعه مدنی و اتمیزه را در کنار خود می آفریند پس اساسا هیچ گونه ماهیت سوسیالیستی شورایی ندارد مگر این که شوراهای سوسیالیستی قادر به جلوگیری از شکل گیری هر گونه سلطۀ دولت و حزب باشند پس استراتژی دوران گذار می بایست ضرورتا در جهت تحکیم شوراهای کمونی گام بر میداشت تا فرصت سیطره و تثبیت شدن دولت مدرن سرکوب را از آن میگرفت. این همان نقد کاملا بجایی بود که جنبش آنارشی کارگری در زمان مارکس داشت که دیکتاتوری کمونیستی میتواند بدترین نوع دیکتاتوری دولتی علیه آزادی جامعه را شکل دهد و این پیش بینی درستی بود. ما در ادامه بحث به تاریخ دیانت الهی دولت از بدو تولدش خواهیم پرداخت. صرف نظر از دولت آدم خوارجمهوری اسلامی و کشورهایی چون چین، روسیه، کره شمالی، برمه، سوریه و عربستان و چند تایی دیگر که اساسا یک ساختار پلیس سیاسی نظامی در راس برنامه ریزی ساختار دولتی آنها قرار گرفته شاید بتوانیم نگاهی به دولت آمریکا بیندازیم که به اصطلاح مهد دمکراسی با نفوذ غرب بشمار می آید.
آیا مگر آموزشگاه ها و دانشگاه های آمریکا چیزی بجز کمپانی های رقابتی سود دهی و ربات سازی هستند که با سیاستی فرا طبقاتی، نژاد پرستانه و زن ستیز، اقشار فقیرتر جامعه را چون سرخپوستان، سیاهپوستان، مردم لاتین، و مهاجرین غیر شهروندی... را زیر ضربه قرار داده ند. استانداردها، امتیازات رشته ای و موضوعات آموزشی به گونه ای برنامه ریزی شده که بتوانند اکثریتی را بطور ذهنی عینی و به صورت مهره های ابزار قدرتی در فضایی از خودبیگانه و خودخواهانه برای کسب تخصص ها، پرستیژها و مناصب برتر شغلی به رقابت بکشانند. کشوری که تنها پانصد میلیارد دلار هزینه سالانه دیوانسالاری ضد اطلاعات، تسلیحات جنگی، ارتش، پلیس و غیره آن میباشد نیاز به مدیران و کارشناسان مطیع و وفاداری دارد که باید در همین دانشگاه ها تربیت شوند تا پروژه های این ساختار آدم کشی و تخریب زندگی اکو زسیستی را به پیش برند طبعا اکثر کمپانی ها در تهیه تجهیزات کالایی فنی، تکنولوژیکی، لجستیکی، معماری، ساختمانی، خدماتی، مدیریتی، کارشناسی .... چنین ساختاری شریکند و به چنین تحصیل کرده های نخبه و جاه طلبی همواره نیازمندند. تازه وزارتخانه های دیگری چون بهداری، بازرگانی، اقتصاد، دیپلماسی خارجه، دادگستری و غیره را باید به آن افزود که همگی در جهت کنترل و تمرکز بر جامعه و هم پروسه جایگاه سلطه خویش با هم رقابت میکنند.
شاید تصور شود چنین قدرتی چگونه میتواند در هم شکند؟ حقیقت این است که زنجیره ای مرئی و نامرئی از کنش و واکنش های دو گانه و چند گانه، کمی و کیفی همواره در یک فرایند دینامک برخوردهای اجتماعی مدام عمل میکند. ضمن اینکه جامعه در برابر ساختار دولت قرار میگیرد در عین حال در درون این ساختار زندگی هم میکند یعنی این نیروی انسان ها است که زیر انواع فشارها، ساختار را بر دوش خود میچرخانند. حتا زندانها را کارگران میسازند اما پروژه ها و سیاست های فرایند کالا سازی برای منافع ساختار به مردم تحمیل میشود. اگر مردم اعتصاب و اعتراض کنند ساختار به وحشت میفتد. رشد آگاهی مردم در باورشان به نقش مستقیم همبستگی شورایی در انتخاب آزاد فعالیت زندگی، به دور از هر گونه سیطره توهین آمیز و خشونت بار ساختار استبداد و استثمار میتواند این فرایند کنترل بر آنها را درهم شکند و به آزادی دل چسب و شوق انگیزشان دست یابند. پس جلوگیری از تداوم فیزیکی و روانی خفه کننده این ساختار، بهعده خود همین مردم است. درسته که ساختار سلطه برای درهم کوبیدن خطر همبستگی مردم با روشی موزیانه و کثیف، یک سیستم هرمی یا عمودی رتبه بندی و طبقه بندی شغلی امتیاز دهی و کنترل را دایر کرده که افراد ناظر بر منافع و موقعیت های شخصی خویش باشند و به تشکیلات قدرت وفادار بمانند اما اکثر این کارکنان، خشونت سیستم را همواره با پوست و گوشت خود لمس میکنند و حقایق به درون جامعه انتقال می یابد و آگاهی مردم بالا میرود و این کمک میکند تا شیوه های مبارزه را از درون خود کشف کنند. در ضمن ارگان ها و گردانندگان ساختار سلطه نه تنها در بازار سرمایه برای سودآوری بیشتر از کار بردگی مردم به جان هم میفتند بلکه بر سر کسب جایگاه بالاتری از مالکیت سیاسی قدرت هم مدام درگیر رقابتی جنون آمیز هستند. چه این جدال در فضای داخلی یک تشکیلات ، بین انحصارات مختلف، بین جایگاه های کلیدی تر دیوانسالاری دولت، بین دولت ها، فرقه ها و یا باندهای قاچاق باشد، صدمات جانسوزش نهایتا بر زندگی مردم بخصوص زنان و کودکان وارد میشود. اما مهمترین، و زیبنده ترین نیرویی که تار و پود جنبش آزاد شورایی را شعله ور ساخته و جلوه ای جهانی بخشیده، ورود با شکوه طبیعت زیستی به عرصه مبارزاتی علیه این ساختار الهی سلطه و تخریب گرایی ست. طبیعت زیستی ی که اساسا تجلی ای مادرانه دارد مطلبی که در بخش سوم این مقاله خواهد آمد.
           امروزه این ارتباط جنبشی مردم شکلی جهانی به خود گرفته و از هر گوشه ای جرقه ای شعله ور میشود و اوج میگیرد و در برابر یورش ساختار سرکوب مانور جدیدی را از نقطه ای دیگر آغاز میکند و هر بار فراگیرتر از قبل دامنه اش را در تاکتیک های بیشمارش میگستراند. نباید تصور کرد که جنبش کمونی صرفا در اعتراضات خیابانی مثل اشغال وال استریت خود را نشان میدهد مناسبات شورایی در میلیون ها عرصه زندگی و فعالیت ارتباطی و اجتماعی در حال شکستن پایه های سست ساختار استبداد و استثمار است این یک رشد آگاهی مادی جنبشی است که ذره ذره فضای انسان ها را برای تغییر و افتادن در ارتباطی متفاوت از زندگی مصرفی آماده میکند که ابزاری در دست روابط سلطه نباشند. مثل یک تئاتر خیابانی در کلیت زندگیست چون مزرعه هایی که به صورت ارگانیک کشت میشوند و یا دبیرستانی ها و دانشگاهی هایی که در دفاع از جنبش غذا و نه بمب، کتاب و نه زندان وزارت آموزش را تعطیل میکنند. آن ها کارگاه های نمایش و پاپت سازی اعتراضی را برپا میکنند و همه این فعالیت هایشان را در یک فرم و تشکل شورایی برای هدفی معین برنامه ریزی میکنند بی آنکه به فرم وابسته شوند زیرا فردا در فعالیتی دیگر آزادانه مسئولیتی را که دوست دارند به عهده میگیرند. فعالین شورایی به شور زندگی در لحظه و رشد مناسبات کمونی می اندیشند چیزی که همواره در شرف شدن است و نمود های جنبشی خودش را دارد. جنبش شورایی چیاپاس در سال 1994 به ناگهان از جنوب مکزیک سر در آورد و جهان انسانی را به وجد آورد و همچنان ریشه می دواند. جنبش 1999 سیاتل در واشنگتن که آنارشیست ها در آن نقش بسزایی داشتند دنیا را تکان داد و آغازگر تحول رسانه های مستقل اینترنتی توسط مردم در جهان شد که سلسله جنبش های مستقیم شورایی در غرب و لاتین را ایجاد کرد. کنگره آمریکا برای خفه کردن دامنه رشد این جنبش ها که به واشنگتن دی سی، پنسیلوانیا، لس آنجلس کشیده بود سریعا قوانین ترور و سرکوب را تحت عنوان عمل امنیتی یک و مدتی بعد عمل امنیتی شماره دو به تصویب رساند تا دولت آمریکا زیر فرماندهی بوش راحت تر بتواند اعتراضات ضد جنگ افغانستان و عراق را در کشورش خاموش سازد. اما اشتباه نشود که ساختار سلطه دولت به مانند سدی نیست که همین یک ماه قبل بر روی رودی بسته شده باشد و حالا پشیمان شده خرابش کنیم. ساختار دولت قدمتی چند هزار ساله دارد و جنبش ها هم از آغازش تا کنون هزاران شورش برپا کرده اند یعنی مبانی بنیادی سلطه گری و بت پرستی قدرت سیاسی از دوران باستان در سیمای امروزین دولت مدرن به ارث رسیده است. زیرا در همان زمان مذهبیون و مشاورین سیاست حکومتگری، همین خرافه های دیانت سیاسی، عقاید تلقینی، و بت پرستی قدرت را در ترفندها و نیرنگ های رهبری طلبی و سلطه گری به کار میگرفتند. حتا از سده چهارم پیش از میلاد، ارسطو در کتاب سیاست (ترجمه حمید عنایت) در باب ضروت قدرت سیاسی درهیبت فرمانروایی مطلقه برای پایداری حکومتش تاکید کرده است و حتا اینکه چگونه نظام طبقه بندی مردم از نظر مناصب و موقعیت های ممتاز تر شغلی، جنسی، رسته ای، نژادی و قومی و مذهبی ... باید در تبعیت از مرکزیت قدرت قرار گیرد. بعد از 2200 سال جدال طبقاتی ضد سلطه بردگان سرانجام در دوران نوزایش 1800، حکومت الهی نجاتش را در سلطه جدید دولت مدرن، تجلی داد که در شکل جمهوریت کشوری، دولت سرکوب خویش را منتخب مردم خطاب کرد و وطن پرستی و دفاع از مرزهای منافع قدرت دوباره در دستور کار قرار میگیرد و شهروندان در شکل ابزار مصرفی مطامع خاندان قدرت باقی میمانند. هر چند ما به جزیات تاریخ ساختار مذهبی پدرسالاری جلوتر خواهیم پرداخت تا دیگران در اشاعه و رشد این مبحث از زوایای مختلف ما را یاری دهند. اما اینکه عده ای هنوز بر طبل دیکتاتوری پرولتاریا و یا حکومت کارگری میکوبند چیزی جز همان تاریخ وحشتناک دیکتاتوری بر کارگران و جامعه انسانی نبوده است. این ها تنها برای رسیدن به آرزوهای جاه طلبانه خویش بر روی اشتباهات فاحش مارکس سرمایه گذاری کرده اند زیرا از دوست داشتن جنبه های خوب مارکس اگر کسی بخواهد هنوز میتواند به درک جنبش شورایی نایل شود.
در ایران تقریبا بیشتر مردم تا حد زیادی به این واقعیات سلطه آگاهند و در برخورد اولیه به دلایل چندی احتمال تحقق آزادی واقعی را امکان ناپذیر یا دور از دسترس میدانند. دو طرز برداشت را بخصوص در زمان افت جوشش های اجتماعی میتوان رایج دید زیرا معمولا در لحظه انقلابات، مردم از ذهنیت باورهای بدبینی و انفعالی خود خارج میشوند. اول اینکه اکثر مردم می پندارند از ازل همیشه دولت ها بوده اند و اگر دولتی هم سرنگون شود باز همان عده ای که شیفته قدرتند خود حکومتی از نو برپا میکنند و چون قدرت انسان را فاسد میسازد این چرخش مدام تکرار شده و انسان های صادق و دلسوز همیشه قربانی میشوند. دوم اینکه انسان ذاتا خودخواه و منفعت جوست و اگر دولت مقتدر قانونمندی بر کار مردم مدیریت نداشته باشد دزدی، آدم کشی، فساد و هرج و مرج همه جا را میگیرد. پاسخ دوم را از اکثر روشنفکران حزبی، متخصص و تحصیل کرده ها میشنویم چون آگاه و ناآگاه خود را شایسته تر و برتر از دیگران میدانند و گویی طبق یک فرایند ساختار نامرئی تقسیم قدرت، برای این برتری هزینه پرداخته اند در حالیکه زحمتکشان ساده دل که بقایشان به تجربه همیاری و همسایگی نزدیکتر بوده معمولا پاسخ اول را در نظر دارند. طبعا احزاب سیاسی چه لیبرالی و کمونیستی با ارزیابی از همین نوسانات نگاه درمانده و سحر شده مردم در چرایی منشا اصالت وجودی شان برای قدرت گیری خویش حساب باز میکنند بی آنکه پاسخ اول برایشان جذابیتی داشته باشد. ما این شانس را داریم که از دانش تجربی امروز خود گذر تاریخ زشت دیانت سلطه را بنگریم و این نمایش تاسف انگیز و احمقانۀ ساختار سلطه را در گنده نمایی غول آسا و مخوفش به سخره گیریم که به همین روشنی در طنین شعر و نوای گیتار جوانی آزاده تا چه اندازه ضد انسانی و پوشالی مینماید. پایان بخش اول
م-ر   16 بهمن 1390

بهروز سورن: نکاتی دیگر درباره کنفرانس مرموز مرکز اولاف پالمه

2012-02-17T08:18:00.000-08:00

پنهانکاری بعنوان امری روزمره در دنیای سیاست رواج دارد. دلیل و برهان شناخته شده آن در میان افکار عمومی همان هراس از واکنش سریع و گسترده افکار عمومی است. این نکته را میتوان بوفور در جوامع دیکتاتور زده مشاهده کرد. اما در تبعید و در میان نیروهائی که با شعار دمکراسی و حقوق بشر بر علیه نظامهای استبدادی میشورند و پلنومها و کنگره های سازمانی خود را نیز در محیطی علنی _ نیمه علنی بازتاب میدهند, شرکت در مجامع مخفی در این ابعاد بسیار نادر است. این عمل تنها میتواند از نهادهائی صورت پذیرد که به دمکراسی پایبند نیستند. شعار میدهند, از حقوق بشر به ظاهر دفاع میکنند اما چون به خلوت میروند آن کار دیگر می کنند!

...........

فعل و انفعالات در میان ترکیب حکومتیان و حواشی آنها ازجذابترین و مهمترین رخدادهای سیاسی برای طیف راست اپوزیسیون در تبعید بوده است. این طیف در تاریخچه سیاسی خود منافع خود را در فعل و انفعلات حکومتیان بلحاظ ترکیبی دیده است.کنش و واکنش پائینی ها در ارتباط با سیاستهای جاری و اعمال شده از سوی حکومتیان مورد استفاده ابزاری در دنباله روی بیشترشان در ارتباط با بخشی از بالائی ها بکار گرفته شده است.

زمانی از رفسنجانی جنایتکار سردار سازندگی ساخته اند و دوره ای نیز خاتمی شریک جرم کشتارهای دهه شصت و زندانیان سیاسی را در مقام گاندی ایران نشانده اند. امروزه هم منتظر عطسه موسوی و کروبی هستند که عافیت بگویند و دستمال تعارف کنند.

برای این طیف بالاگرفتن تب جنگ و احتمال حمله نظامی به کشورمان برکتی! است که قابل چشم پوشی نیست. تمامی شعارها و پزهای سیاسی و دمکراتیک و حقوق بشری با گوشه چشمی از سوی دول سرمایه داری غربی به یکباره محو شده و عاجزانه بدنبال بوی کباب! به درگاه خدایگان غربی میروند.

دور از چشم خلایق ( ناظران, خبرنگاران, اپوزیسیون رادیکال و اصیل رژیم در خارج از کشور, ملل ساکن کشورمان و ... مخفیانه با نمایندگان ارسالی از سوی غرب به گفتگو می نشینند و مشاوران آنان را محرم اسرار میشمرند در حالی که جزئیات این نشست را در اختفا نگه داشته اند. فراموش میکنند به یکباره که از حقوق بشر ( مخفیانه! ) و دمکراسی ( خودی ها! ) گفته اند و برای خود از برگزارکنندگان مخفی در این کنفرانس تقاضای شناسنامه می کنند!

با سبقت گرفتن از هم و پیشدستی نسبت سایر نیروها در تشکیل اپوزیسیون خارج کشور و همراه با دوستان دیرینه و هم پیاله های جناحی خود به استکهلم پر می کشند و از یاد می برند که تبعیدیان استکهلم این واقعه شرم آور را که در نزدیکی شان رخ میدهد, واکنش نشان خواهند داد. تظاهرات اعتراضی تعدادی از فعالین استکهلم در برابر این مرکز نشان داد که هیچ نمایشی حتی مخفی بدور از دیدگان تیزبین اپوزیسیون اصیل و ناسازگار جمهوری اسلامی نخواهد ماند .

نشست مرموز خود را اتحاد برای دمکراسی! مینامند و جلسه مباحثاتشان را بنا به اوامر گردانندگان و مهره های پشت پرده ناشناس! برای افکار عمومی در مرکز اولاف پالمه مخفی برگزار می کنند.

بخشی از دعوت شدگان از علت دعوت شدنشان بی خبر بوده اند ( لابد قرار بوده که کسری حاضرین جبران شود و این کنفرانس با تنوع فکری - طیفی حاضرینش جدی تلقی شود؟).

مجموعه ای از سازمانها و منفردین که از جرگه اپورتونیستهای سیاسی و همواره خیره به بخشهای انتقادی بالائی ها بوده اند. تغییر از بالا, امید به آن و یاس و سرخوردگی از پائینی ها, جوهره نگاه و فعالیت سیاسی آنها بوده است. تن به کنفرانسی سراسر اسرارآمیز, غیر دمکراتیک و پنهانی میدهند.

گفته شده است که این کنفرانس با تقاضای کومله مهتدی, سازمان اکثریت, فعالین اتحاد جمهوریخواهان, برخی از اصلاح طلبان و منفردین برگزار شده است. پس از کنفرانس و در متون منتشر شده هیچکس مسئولیت تقاضا را بعهده نمیگیرد!.

پشت پرده هنوز و بخشا ناشناخته مانده است که محرکان برگزاری این کنفرانس چه کسانی و از کدام دول غربی هستند و تغذیه مالی – مشورتی میشوند؟

جابجا شدن موسوی و کروبی در محل حصرشان اشکهای غم و شادی را در میان این نیروها سرازیر کرده است و برای رهائی آنها اعتصاب غذا ها و پر شمار راهپیمائی ها و با تمامی امکانات خود در نقاط مختلف جهان براه انداختند. با توجه به اینکه در پی ائتلاف و خوراندن آلترناتیو به مردم بودند, طرح ائتلاف با هر فرد و جریان با سوء پیشینه سیاسی منوط به سر دادن شعارهای سبزها دادند. در پیشگیری از پخش اعلامیه و شعارهای تبعیدیان رادیکال از یکدیگر سبقت گرفتند و از پلیس محل برگزاری علیه صفوف رادیکال ها و هواداران سرنگونی رژیم مدد خواستند.

از پیش هم مشخص بود که تجمعی از آنان برای دمکراسی!, بدون حضور هواداران راستین دمکراسی که برای دمکراسی رزمیده اند و نزدیک به سه دهه سازش ناپذیر در تبعید بسر میبرند, برگزار خواهد شد.

از پیش مشخص بود که طیف رادیکال و اصیل تبعیدی بر روی یک نیمکت و در کنار افراد و جریاناتی با سابقه جنایت علیه مردم ایران در سه دهه پیش نخواهند نشست و پاسخ منفی داده خواهد شد.

پنهانکاری چرا صورت میگیرد؟

ماجرای جدائی دین از دولت یا حکومت:

این شعار بنابر عینت مبارزات سه دهه اخیر و همچنین تجربیات تلخ و خون آلود مردم کشورمان ناشی از حضور دین در حاکمیت, از مهمترین و عمومی ترین شعارهای مبارزات عمومی و رادیکال مردم کشورمان است. شلم شوربای شرکت کنندگان پیش از برگزاری اجلاس نشاندهنده آنبود که از این کوزه تهی نیز معجزه ای بیرون نمی خزد.

طیف دعوت شده که برخی از آنها هم در جریان نبودند و مخالفت کردند, نیز نمی توانستند با حضورشان هم تغییراتی چشمگیر به حاصل این خیمه شب بازی تحمیل کنند. چرا که در حضورشان در صحنه سیاسی و در تاریخچه سیاسی خود همان کرده اند که به کنفرانس مرکز اولاف پالمه ختم شده است.

در نوشته پیشین اشاره کردم که ترکیب شرکت کنندگان بدنبال جدائی ولی فقیه از کلیت نظام هست اما جدائی این کلیت از مذهب را پذیرا نخواهد شد. حذف ولایت فقیه نقطه اشتراک اما حذف کلیت جمهوری اسلامی و طرح جدائی دین از دولت عامل افتراق است.

نگاه کنیم به یک پاراگراف از گزارش نادر عصاره از شرکت کنندگان:

مخالفت با اضافه شدن جدائی نهاد دین از دولت به متن اولیه بود. مخالف اصولی با جدائی نهاد دین از دولت در کنفرانس وجود نداشت. مخالفت بیشتر از این زاویه بود که گفتگو و دیالوگ مورد نظر کنفرانس نمی تواند مشروط به پذیریش این اصل باشد

نادر عصاره : نگاهی به «کنفرانس» در استکهلم

http://www.akhbar-rooz.com/article.jsp?essayId=43603

هرگونه که این دو جمله را تفسیر کنیم به این نتیجه میرسیم که مخالفانی با جدائی دین از دولت موجود بوده اند و جمعیت حاضر به هر دلیلی با نیات آنان همراهی کرده اند و مخالفتی جدی صورت نگرفته است. این مهم نشاندهنده این است که اراده حاکم بر این مجموعه برای چشم انداز آتی و بدون حاکمان وقت, تحولات بنیادین نیست و آنچه وعده میدهند بازسازی گذشته هاست. تکرار جمهوری اسلامی و اینبار بدون ولی فقیه.

سعید سلطانپور:

علی فیاض نویسنده مسلمان مقیم سوئد که اتفاقا رضا طالبی از وقت رادیویی ایشان برای اطلاع رسانی اقدام کرده بود در مورد

کنفرانس می‌پرسم، می‌گوید ما اطلاع نداشتیم. هیچ کدام از فعالین سیاسی نه خبردارو نه دعوت شده بودند

پر واضح است که سازمانهای شرکت کننده و افراد برای دریافت حسابهای چاق و چله بانکی از آمریکا و اسرائیل و شرکاء برای خود و تشکلهای خود در آینده, ناگزیر به استقبال درخواستهای غرب و سیاست گذار مطالبات آنها باشند و این کلمه رمز میان شرکت کنندگان, برگزار کنندگان و عوامل پشت پرده و تغذیه کننده این کنفرانس است.

مطلب آقای منوچهر صالحی تحت عنوان: پروژه اپوزیسیون سازی دلالان سیاسی زوایائی از این کنفرانس را روشن مینماید

http://www.iranliberal.com/Maghaleh-ha/EXtra/Salehi_ProjektDalalanSyasi.htm

......

در زمینه پنهانکاری های این جماعت, گفته های پروین اردلان را میتوان در آدرس زیر شنید

گفته های پروین اردلان از دعوت شدگان با امیر جواهری لنگرودی قابل تامل است.

http://p111272.typo3server.info/10.html?&tx_ttnews[tt_news]=16561&tx_ttnews[backPid]=23&cHash=d9afcbdf696b0682c3790095521817f9

پروین اردلان همراه تعدادی از دعوت شدگان (خودی) از جمله آقای مهرداد درویش پور و تعدادی دیگر از دعوتی ها از حضور در این کنفرانس سر باز زدند. با اتکا به خصلت مخفیانه بودنش و با تاکید بر غیر دمکراتیک بودنش با حضور در کنفرانس مخالفت کردند.

کلافی سردرگم؟؟

درباره چگونگی برگزاری این کنفرانس دو روزه روایت های مختلفی هست. برگزار کنندگان میفرمایند که با تقاضای افراد و نهادهای شرکت کننده این تجمع صورت گرفته است حال آنکه بخش بزرگی از آنها در پی کنفرانس و در مصاحبه های گوناگون مطرح میکنند که چنین تقاضائی از سوی آنان انجام نشده است.

بخشی از شرکت کنندگان و گزارشات بر این موضوع تاکید داشته اند که کنفرانس دو روزه بدون حضور ناظران و خبرنگاران صورت خواهد گرفت. برخی دیگر میگویند که هیچ مانعی برای ارتباط با خبرنگاران و جهان رسانه ها موجود نبوده است. قطعا بخشی از اپورنونیستهای شناخته شده نیز از علت دعوت نشدنشان انگشت بدهان مانده اند!

..............

• علیرغم همه اشکالات و ابهامات و ناروشنی های ناشی از غیر متمرکز و یک دست نبودن دست اندر کاران، این کنفرانس در واقع، از ابتدا سمیناری برای گفتگو میان ایرانیان اعلام شد. برخی این گفته خود را در جریان کنفرانس قدری تغییر و خواستار دادن شناسنامه ای به شرکت کنندگان در کنفرانس بودند، متقابلا برخی حضور شرکت کنندگان را صرفاً برای گفتگو می دانستند ...

و اما مشاوران غیر ایرانی چه گفتند:

به اختصار:

سخنران اول:

در بسیاری از موارد راه دموکراسی سد می شود چون نیروهای سیاسی و مدنی در فاز پیشا سیاسی گیر می افنند، و به فاز دیالوگ وارد نمی شوند. او تاکید می کرد که رقابت ها و سهم خواهی ها علت اصلی ماندن در فاز پیشا سیاسی است که انرژی های بسیاری را تلف و مانع وارد شدن به گفتگو و اقدامات دموکراتیک می گردد.

( محرز است که انانی که چه بصورت تشکیلاتی مثل اقای فریدون احمدی ( از سازمان اکثریت و از عوامل اصلی شکست طیف جمهوریخواهان دمکرات و لائیک بعنوان آلترناتیو حذفی جمهوری اسلامی ) و چه بصورت نمایندگی از آهی گرفته تا سازگارا و مخملباف و... بدنبال سهم بودند و بدینجهت شناسنامه میخواستند. ساده انگاریست چنانچه بپذیریم مشاورین غیر ایرانی شرکت کننده در این کنفرانس بر حسب اتفاق در محل بودند و هریک پیامی سنجیده برای ارادئه دادن به شنوندگان آماتور خود نداشتند.)

سخنران دوم:

در عین حال یاد اوری کرد که در تاثیر بر سیاست بین المللی، اپوزیسیون نبایستی تاثیر بر روسیه و چین را نادیده بگیرد. او تجاربی برای تاثیر گذاری اپوزیسیون ایران بر سیاست بین المللی مطرح نمود.

سخنران سوم:

او گفت که گرفتن قرار برای ملاقات با وزارت خارجه امریکا و پارلمان اروپا توسط اپوزیسیون متشکل در یک شورا ممکن است و از اهمیت این ملاقات ها با ذکر مثالی یاد کرد. او اشاره کرد که بدنبال ملاقاتی که با ایرانیان در استانبول انجام شده است مسئله انتخابات آزاد در پارلمان اروپا مورد بحث قرار گرفته است. او علت عدم توجه کافی سیاست بین الملل را به حقوق بشر، ضعف اپوزیسیون ایران دانست. او افزود که اپوزیسیون ایران اگر بخواهد، می تواند بسرعت مطرح شود.

سخنران چهارم:

سخنران چهارم، به معاهدات بین المللی برای حل اختلافات اقتصادی پرداخت و به برخی پرسش ها برای فشار بر شرکت هایی که به رژیم ایران تکنولوژی می فروشند که مورد استفاده علیه حقوق بشر است پاسخ داد. او در گفتگو های خود بر جدی بودن اراده سیاسی بر مشی تحریم ها تاکید بسیار داد.

........

مجموعه رهنمودهای مشاوران در حقیقت امر مطالبات و پیش شرطهای دول ذینفع برای حمایت مالی و سیاسی از اپوزیسیون باصطلاح آلترناتیو است. اپوزیسیونی که تابعی از اوامر و سیاستهای آنان باشد.

منوچهر صالحی مینویسد:

( در رابطه با سمینار استکهلم در آغاز چنین وانمود شد که بنیاد اولاف پالمه از این ایرانیان دعوت کرده و هزینه سفر و هتل آن‌ها را پرداخته است. اما بنا بر روایت دیگری گویا سازمان «غیرانتفاعی و میان‌دولتی» اید‌آ دعوت کننده به این سمینار و تأمین کننده هزینه آن بوده است. «ایده‌آ» یک نهاد جهانی میان‌دولتی است که هدف آن «پشتیبانی از دمکراسی و کمک‌رسانی به انتخابات آزاد در سراسر جهان» است. این نهاد هر چند از دولت‌ها مستقل است، اما بودجه‌اش توسط دولت‌های عضو تعیین می‌شود و از آن‌جا که ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا بیش‌ترین بخش از این بودجه را تأمین می‌کنند، بنابراین هم‌چون نقشی که در سازمان ملل متحد بازی می‌کنند، می‌توانند بیش‌تر از دیگران سیاست کارکردی این نهاد را در رابطه با منافع خود تعیین کنند. پس تعجب‌آور نیست که در رابطه با وضعیت نوینی که غرب می‌پندارد در ایران پدید آورده است، این نهاد کلی پول خرج کند تا بتواند بخشی از اپوزیسیون ایران را هم‌سو با منافع غرب و اسرائیل سازمان‌دهی کند.در این‌جا لازم به‌یادآوری است که پیش از دو سمینار اخیر، چندی پیش سمیناری در رابطه با تحقق «دموکراسی در ایران» از سوی «مرکز مطالعاتی عربی- ایرانی» در لندن برگزار شد که بودجه آن را عربستان سعودی تأمین می‌کند. به‌این ترتیب دولتی که خود دارای ساختار دولت پیشامدرن و پس‌گرا است، دلش برای «دموکراسی» در ایران تنگ شده و برای تحقق آن پول در اختیار «اپوزیسیون» انیران‌نشین قرار می‌دهد.سمینار دیگری نیز قرار است در آغاز ماه آوریل در واشنگتن برگزار شود. دعوت‌کنندگان به آن سمینار برای آن که «استقلال» و «عدم وابستگی» خود را بنمایانند، مدعی شده‌اند که «هزینه‌ها از کمک ایرانیان دموکراسی‌خواه و شرکت ‌کنندگان تأمین خواهد شد». البته بسیاری از دعوت‌شدگان به این نشست همان‌هائی هستند که هم در جلسه کلن و هم در جلسه استکهلم شرکت داشتند. همان‌طور که گفتیم، برخی از چهره‌ها دلالان سیاسی و کسانی هستند که از پس پرده آگاهند، اما خود را به «نادانی» می‌زنند و بخش دیگر، یعنی اکثریت دعوت شدگان، سیاهی لشکر است.)

.......

به هر حال طفره رفتن شرکت کنندگان پیش و پس از این کنفرانس در برابر مطبوعات و ناظران آگاه در خارج کشور نشاندهنده آنست که این مجموعه بافتن طناب پوسیده ای را آغاز کرده است که حتی بخش کاسبکار و سازشکار اپوزیسیون در تبعید را نیز یارای نگهداری نیست.

تجربه بیش از سی سال سرکوب و مقاومت مردم کشورمان این درس را نیز برای آنان پی داشته است که

با این طناب به چاه نروند.

بهروز سورن

Sooren001@yahoo.de

حمایت از وليد بحمان در کشیدن کاریکاتور پادشاه مراکش

2012-02-17T06:47:00.000-08:00

به نوشته ایرو نیوز:
"انتشار کاریکاتوری از پادشاه مراکش باعث شد که دادگاهی ولید بحمان را به یک سال زندان محکوم کند.
جرم آقای بحمان 18 ساله «توهین به مقدسات» از طریق انتشار کاریکاتور ملک محمد ششم در فیس بوک اعلام شده است.
این اولین بازداشت به جرم توهین به پادشاه مراکش پس از اصلاحات قانون اساسی این کشور در تابستان امسال است."

یک جوان هنرمند کاریکاتوریست به جای آنکه مورد پشتیبانی وتشویق قرار بگیرد برایش حکم یکسال زندان صادر می کنند.
اگر چنین کاریکاتوری توهین به مقدسات است و پادشاه مراکش مقدس است پس کاریکاتور ولید بحمان را باز نشر دهیم تا مقدسات مراکش به لرزه در آید.

مرگ بر دیکتاتور

2012-02-12T18:34:00.000-08:00

مرگ بر دیکتاتور

صفحه فیس بوکی تقاضای قصاص برای قتل حمزه کاشغری را گزارش کنیم

2012-02-12T14:08:00.000-08:00

اسلام گرایان خشک مغز و قاتل , در یک حرکت بی شرمانه دیگر در فیس بوک صفحه ای باز کرده و برای حمزه کاشغری تقاضای اعدام کردند. لطفا به همه دوستان خبر دهید تا برای این صفحه فیس بوک گزارش رد کنند تا بسته شود.
تا کنون بیش از 19000 نفر مسلمان قاتل و مرتجع به این گروه باز پیوسته اند
باید به هر شکلی که می توان از این جوان 23 ساله وبلاگ نویس که اکنون توسط مالزی به عربستان تحویل داده شده است حمایت کنیم .
آدرس صفحه فیس بوکی اینجا را کلیک کنید لطفا

Report Group:
Violence or harmful behavior
Credible threat of violence
Report to Facebook

صفحه فیس بوکی تقاضای اعدام برای علياء ماجدة المهدي را گزارش کنیم

اسلام گرایان خشک مغز و قاتل , در یک حرکت بی شرمانه دیگر در فیس بوک صفحه ای باز کرده و برای علياء ماجدة المهدي تقاضای اعدام کردند. لطفا به همه دوستان خبر دهید تا برای این صفحه فیس بوک گزارش رد کنند تا بسته شود.
این حرکت به لحاظ سیاسی اهمیت داشت چراکه اسلامیست های مصر که این صفحه را زده بودند فهمیدن که ایرانی ها از حرکت علیا در عمل دفاع می کنند و ضد مذهب هستند با اینکه حکومت مذهبی است.

چند صفحه دیگر برای بسته شدن آنها در فیس بوک
اولی اینجا که همچنان فعال است
دومی اینجا
سومی اینجا

قابل توضیح است که از 6 صفحه فقط اینک 3 صفحه همچنان وجود دارد و یکی خیلی فعال است که باید برایش گزارش رد کنیم.
1202.2012

صفحه فیس بوکی تقاضای اعدام برای علياء ماجدة المهدي را گزارش کنیم

2012-02-12T14:06:00.000-08:00

اسلام گرایان خشک مغز و قاتل , در یک حرکت بی شرمانه دیگر در فیس بوک صفحه ای باز کرده و برای علياء ماجدة المهدي تقاضای اعدام کردند. لطفا به همه دوستان خبر دهید تا برای این صفحه فیس بوک گزارش رد کنند تا بسته شود.

این حرکت به لحاظ سیاسی اهمیت داشت چراکه اسلامیست های مصر که این صفحه را زده بودند فهمیدن که ایرانی ها از حرکت علیا در عمل دفاع می کنند و ضد مذهب هستند با اینکه حکومت مذهبی است.

چند صفحه دیگر برای بسته شدن آنها در فیس بوک
اولی اینجا که همچنان فعال است
دومی اینجا
سومی اینجا

Report Group:
Violence or harmful behavior
Credible threat of violence
Report to Facebook

قابل توضیح است که از 6 صفحه فقط اینک 3 صفحه همچنان وجود دارد و یکی خیلی فعال است که باید برایش گزارش رد کنیم.
1202.2012

گزارشی از جشن فرهنگی در حمایت از جنبش کارگری ایران در کلن

2012-02-11T18:13:00.001-08:00

حدود 100 نفر ایرانی ,آلمانی, ترک ,کرد و.....در تاریخ 11.02.2012 با هدف همبستگی با فعالین و زندانیان جنبش کارگری ایران و به منظور شناخت بیشتر از وضعیت جنبش کارگری درایران , "جشن فرهنگی" برگزار کردند چراکه در اروپا اطلاع کمی در این زمینه وجود دارد.

این برنامه شامل موارد زیر بود:
- گزارشی در باره جنبش کارگری ایران به زبان آلمانی
"در بخشی از این گزارش آمده بود که در سال 2010 حداقل 51 فعال کارگری دستگیر شدند که جمعا به 411 ماه زندان محکوم شدند و هم اینک نیز بیش از 20 فعال کارگری در زندان هستند.
بسیاری از کارگران 2 تا 30 ماه حقوقی دریافت نکرده اند."

- موزیک زنده آلمانی توسط گروه "شست و شوی گوش"

- نمایش دادن یک ویدئو مستند از جنبش کارگری ایران به زبان آلمانی

- نمایشگاه عکس

- دادن گزارش و توضیح در باره ایکور(ICOR) توسط نماینده آن
"در بخشی از این گزارش آمده بود که حزب مارکسیست -لنینیست آلمان ( MLPD ) از سال 2010 عضو ایکور(ICOR) است.
ایکور(ICOR) یک جمع انترناسیونال و در جهت همکاری سازمانها و احزاب انقلابی تشکیل شده است که 41 حزب و سازمان انقلابی از 33 کشور عضو آن هستند. این جریان سیاسی خود را ضد امپریالیسم ضد تروتسکیسم و ضد رویزیونیسم می داند."

- غذا های ایرانی

- رقص

- شانسی ( در آنجا وسایلی آورده شده بود که با شرکت درمسابقه , افراد با خریدن یک برگه کوچک به قیمت 1 ایرو می توانستند اجناسی را برنده شوند که درآمد حاصل ازآن به خانواده کارگران زندانی تعلق می گرفت)

- اجرای زنده موسیقی ایرانی که در آن اشعار و سرودهایی مانند : سرآمد زمستان, خون ارغوانها, جنگل, دایه دایه و.... خوانده شد.

برگزار کنندگان این برنامه:
- کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران( نورد راین وست فالن)
- حزب مارکسیست -لنینیست آلمان ( MLPD )

حمایت کنندگان :
-AGIF (آگیف ) فدراسیون کارگران مهاجر ترک در آلمان
- مرکز زنان کرد
- گروه یازاناک دنیا
- گروه مالا کردا
- اتحادیه جوانان (ربل) REBELL که همراه با MLPD در بیش از 450 شهر در آلمان نمایندگی دارند.

چرا اعتراف مرتضی تمدن به تظاهرات 25 بهمن به نفع جنبش اعتراضی تمام شد ?

2012-02-11T16:34:00.000-08:00

جمهوری اسلامی هدفش آن بود که با اعتراف مرتضی تمدن استاندار تهران به برنامه ریزی بخشی از معترضین به سازماندهی تظاهرات در 25 بهمن زمینه واهمه و ترس را در دل مردم ایجاد کند و به شکلی از آغاز تظاهرات اعتراضی مردم جلوگیری کند اما اعتراف مرتضی تمدن به تظاهرات 25 بهمن به نفع جنبش اعتراضی تمام شد چراکه به این وسیله هم خودش خبر رسانی کرد و تلافی فیلتر و سانسورهای اعمال شده و قطعی های اینترنت را جبران کرد و هم اینکه درهشدارش که گفت "با آمادگی كامل و تجهیز تهران، به تمامی سیستم های امنیتی با اینگونه اتفاقات برخورد می كنیم."
دقیقا نه از روی قدرت بلکه از ضعف حاکمیت نشات می گیرد و به خوبی می دانند که اگر دوباره جنبش اعتراضی آغاز شود اینبار می تواند بسرعت سراسری و حتی رادیکال شود چراکه رژیم در شرایط بسیار شکننده ای بسر می برد و نسبت به سال 88 و حتی سال 89 در وضعیت بسیار ضعیف تری بسر می برد و شکاف حاکمیت بیشتر شده است و مردم از فساد و دزدی حکمیت بیشتر آگاه شده اند و اصلاح طلبان نیز امید خود به اصلاح حاکمیت را از دست داده اند و دیگر نه بخشی از حاکمیت بلکه در حال تبدیل شدن به بخشی از مخالفین حاکمیت هستند و تحریم ها دارد رژیم را دچار استیصال و انزوای بین المللی می کند و اینبارتمام دنیا به آغاز اعتراضات در ایران چشم دوخته اند چراکه ایران به عنوان کشوری که دارای دیکتاتوری است و در خاورمیانه قرار دارد و همچنان مردم مخالف رژیم هستند و می دانند که سرنگونی رژیم به لحاظ تاریخی یک ضرورت است و باید از رژیم جمهوری اسلامی عبور کنند.
تظاهرات پیش رو چون توانسته است پیشاپیش ترس و واهمه را در دل رژیم ایجاد کند که در واقع یک موفقیت را به اسم خود به ثبت رسانده است.

مرگ بر دیکتاتور , چه سوریه , چه ایران
بشار اسد جنایت می کند, خامنه ای حمایت می کند
مبارک , بن علی , نوبت سید علی
بن علی ,مبارک , نوبت بشار اسد
خامنه ای , بشار اسد , دو جانی برادر

Einladung zur Teilnahme am Flüchtlingsprotest

2012-02-11T06:39:00.000-08:00

In den ersten Stunden des 29. Februar erhängte sich in der bayrischen Flüchtlingsunterkunft in Würzburg ein Asylbewerber mit seinem Betttuch und beendete den Kampf, einen Weg zu finden, in Würde in einer menschlichen Gesellschaft leben zu können. Unglücklicherweise ist Mohamad Rahsepar nicht der Erste, der in seinem Herkunftsland eine menschenunwürdige Behandlung erdulden musste. Viele Flüchtlinge teilen derlei schreckliche Erlebnisse, was sie dazu veranlasst Asyl in anderen Ländern zu suchen. Dort angekommen, stoßen sie wiederum auf unübersichtliche Verhältnisse, kämpfen mit gesundheitlichen Problemen, erhalten nicht genügend Nahrung und werden mit schlechten hygienischen Bedingungen, wie auch einer insgesamt unmenschlichen und erniedrigenden Behandlung konfrontiert. Die Situation der Flüchtlinge verschlechtert sich weiter durch aufkommende Depressionen, Heimweh und weitere Belastungen, was schlussendlich viele, vor allem die verletzbarsten unter ihnen, in den Suizid treibt.
Wie können wir das verhindern? Die Antwort ist sicher nicht, unsere Wut hinunter zu schlucken und die tägliche Tyrannei zu akzeptieren; ebenso wenig könnte uns das Auftreten als Opfer in irgendeiner Art und Weise dabei helfen Aufmerksamkeit zu erwecken und/oder sporadische humanitäre und finanzielle Unterstützung zu bekommen. Gegen Missbrauch müssen wir, egal zu welcher Zeit oder an welchem Ort er stattfindet, für unsere Rechte eintreten und für diese kämpfen. Wir müssen die Tyrannei bloßstellen, die sich heuchlerisch hinter den sogenannten humanitären Behörden verbirgt und unser Bestes tun, um Wandel herbeizuführen. Der Asylsuchende, der sein Land verlassen muss und Asyl in Ländern sucht, in denen Menschenrechte gelten sollten, der dort aber nicht dementsprechend zu seinem Recht kommt, muss bestimmte Schritte unternehmen, um seine Würde wiederzuerlangen:
Zuerst benötigen die Flüchtlinge eine gemeinsame Front, um sich selbst verteidigen zu können. Das gemeinsame Leben in den Unterkünften kann ihr verbindender Faktor sein, der nicht von den Herkunftsländern, Sprachen, Religionen oder Geschlechtern abhängig ist. Dadurch können sie sich auf ihren gemeinsamen Schmerz und Kampf konzentrieren, um sich, darauf aufbauend, gegenseitig dabei zu helfen, ihre Bedürfnisse zu stillen und ihre Rechte zu erlangen.
Wir sind eine Gruppe von Flüchtlingen, die im Moment in Bayern untergebracht sind. Wir haben uns der Bewegung, die begonnen hat, verschrieben und glauben, dass wir, wenn wir uns dafür einsetzen, Flüchtlingsgruppen bilden können, die sich solidarisch zueinander verhalten und sich letztendlich ihre Rechte erkämpfen, selbst wenn dies nicht während unserer Zeit als Asylsuchende passiert. Solidarität unter allen Flüchtlingen aus verschiedenen Unterkünften auf der Grundlage von konkreten kurzfristigen und regionalen Zielen kann letztendlich zu einer wirklichen Veränderung der unmenschlichen Situation, der die meisten von ihnen in Bayern ausgesetzt sind, führen. Gleichwohl glauben wir, dass sobald wir unsere Bewegung gestartet und unsere ersten Schritte unternommen haben, genügend Raum für das Hinzustoßen von weiteren Asylbewerbern aus anderen Regionen vorhanden sein wird und dass wir sogar eine internationale Bewegung werden könnten.Wir rufen alle Flüchtlinge, Migranten, Studenten, politische Organisationen, Menschenrechtsaktivisten, Anti-Kriegs-Aktivisten und all jene, die versuchen eine bessere Welt aufzubauen, dazu auf sich mit uns zu solidarisieren. Ihre Unterstützung und Solidarität jeglicher Art und Weise kann dabei helfen diese Bewegung zu verbreiten. Bitte nehmen Sie zur Kenntnis, dass unser einziges Anliegen die Veränderung der schwierigen Situation der Asylsuchenden ist. Aber gleichzeitig glauben wir, dass diese Bewegung auf demselben Weg jeder progressiven Veränderung ist. Wir benötigen Ihre Unterstützung, um die schreckliche Situation der Asylsuchenden zu ändern.
Wir sind eine Reihe von Iranern, Afghanen und Menschen anderer Nationalitäten, die als Asylsuchende in verschiedenen Flüchtlingscamps in Bayern leben. Bei unserer ersten kämpferischen Aktion haben wir, trotz des Drucks und der Drohungen, unsere wöchentlichen Essenspakete verweigert, um zu zeigen, dass wir keine Ruhe geben werden, bis wir unsere Ziele erreicht haben. Für unsere nächste Aktion planen wir eine kämpferische Demonstration, da wir glauben, dass die Straßen wie immer der beste Ort sind, um die Beziehung zu vielen Aktivisten und Unterstützern zu festigen und dies auch der beste Ort für uns ist, um unseren Bedürfnissen und Zielen Ausdruck verleihen zu können.
Deshalb rufen wir, die Asylsuchenden des Bezirks Bayern, alle die teilnehmen können dazu auf, sich der Protestdemonstration, die wir organisiert haben, anzuschließen und uns in jeder erdenklichen Art zu helfen. Lasst uns darüber im Klaren sein, dass die erfolgreiche Übermittlung unserer Nachricht über diese ersten Aktionen dabei helfen wird, diese Bewegung zu festigen. Ihre Teilnahme ist außerordentlich wertvoll und wichtig für uns.
Zeit: 13 Februar 2012 um 13
UhrOrt: Würzburg, Hauptbahnhof
Eine Gruppe von Flüchtlingen aus Bayern

Appeal of the Würzburg refugees

2012-02-11T06:33:00.000-08:00

Mohammad Rahsepar spent seven months of his life, holding out in an ambigous and doubtful situation full of complex and inhumane circumstances in Germany, a country into which he came to live in safety and under a normal situation, what should be the right of any human being, from any origin or nationality. In the early hours of January 29th, in the Bayern state’s Würzburg refugee camp, the asylum seeker Mohammad Rahsepar hanged himself in his room.
Today, 13th February 2012, we asylum seekers find ourselfs in the same situation in which Mohammad was, a situation that caused him to commit suicide.
We, a number of asylum seekers with different nationalities from different accomodations in bavaria – as a first reaction to this – refuse to collect our inferior food packages, and despite the pressure and threats that are being carried out on us, we will continue with our strike and complains, to make clear that we will not rest until we reach our goals.
Here in the street we are gathering and making a demonstration, because we believe that, as always, the streets are the best place for the gathering of people who are not confident and people who support them in their aims.
For us, this is the best chance to announce our wants, aims and wishes. This Movement is directly from the voice of Refugees.
We gather here for our voices to be heard by the bavarian state.
We have demands that are not opposed to human rights. Below we will frame our demands. We will not quit nor will we give up, untill we get satisfying answer from the persons in charge. We want the responsible persons to answer our demands in the shortest time possible, without any gap.

The process of investigation of our demands for asylum for our life shall be shortened, because isolating a human being into a state of permanent wait and uncertainity ist a clear case of torture!
The accomodations, where numerous human beings are housed in, shall be closed! We want to have the ability to rent a flat, because having private living room, privacy in general and peace are basic rights of any human!
We demand the right to work and to get a job, without any restrictions, because every person can be part of the society based on its talents and specialities. Contrarily to public opinion, an asylum seeker can be valuable person and is not a lazy person that is only seen as a consumer. Personal autonomy is the right of any human!
We demand regular and standardized courses to learn the german language, because language is the key to communication and integration in a society, and enables us to become familiar with norms and values of the society. Without language, a human only becomes more isolated from the society.
We demand the elimination of the “Residenzpflicht”, because on a continent with virtually no borders anymore, this limitation is senseless and a violation of human rights. A refugee is not a criminal that has to be forced under such limitation. Not to be accepted outside of the administrative district is a denial of human rights.
We demand the abolishment of the food packet system and want to be given a certain amount of money instead, as it is already the case in other german states. The right of self-determination what to eat is a basic right of any human.

We ask all refugees, immigrants, students, political formations, Human Rights activists and all those who are fighting for a better world to acknowledge us. We are trying to organize our movement into a direction that changes the difficult situation of asylum seekers in germany. Your support and solidarity in any kind of way can help and spread this movement.

On behalf of all refugees taking part in the demonstration.

Demonstration
Time: 13.02.2012 at 1 pm
Place: Hauptbahnhof Würzburg (central railway station)

بیانیه ی پناه جویان ایالت بایرن کشور آلمان

2012-02-11T06:19:00.000-08:00

در اولین ساعات 29 ژانویه سال 2012 محمد رهسپار پناه جوی ایرانی که بعد از هفت ماه بلاتکلیفی و تحمل شرایط سخت و غیرانسانی کمپ پناهندگی در وورتسبورگ آلمان کشوری که به آن پناه آورده بود تا بتواند در شرایطی طبیعی که حق مسلم هر انسانی با هر ملیتی و نژادی است زندگی کند در اتاقش در کمپی در شهر وورتسبورگ ایالت بایرن خود را با ملحفه به دار آویخت.

امروز ۱۳ فوریه ما به عنوان پناه جویانی که در شرایطی که محمد رهسپار را به سمت حودکشی سوق داد زندگی می کنیم.

ما شماری از پناه جویان با ملیت های مختلف در هایم های مختلف ایالت بایرن در اولین حرکت اعتراضی از دریافت بسته های غیرمطلوب غذایی هفتگی خودداری نموده و حتی با وجود تهدیدها و فشارهای وارد شده به اعتراض خود ادامه داده ایم تا نشان دهیم که تا دست یابی به مطالباتمان آرام نخواهیم نشست.

ما اینجا در خیابان جمع شده ایم چرا که معتقدیم خیابان همچون همیشه بهترین مکان برای پیوند خوردن بدنه های معترض و حامی و نیز بهترین مجال برای بیان خواسته ها و اهداف این حرکت مستقیما از زبان خود معترضان می باشد.

ما اینجا جمع شده ایم تا صدای خود را به گوش دولت آلمان برسانیم.

ما مطالباتی داریم که البته منافاتی با حقوق بشر ندارد و در ذیل در چند سطر این مطالبات را عنوان می کنیم و دست از اعتراض بر نمی داریم مگر جوابی قانع کننده از مسئولین داده شود و مسئولین و دولت آلمان باید تعهد بدهند که در کوتاه ترین مدت ممکن مطالبات را بدون هیچ عذر و بهانه ی غیر موجه به نفع پناه جویان برآورده سازند.

۱.کوتاه تر شدن زمان و پروسه رسیدگی به پرونده های پناه جویان، چرا که ایزوله کردن یک انسان در انتظار و بلاتکلیفی مصداق بارز شکنجه است.

۲.برچیده شدن کمپ های گروهی و دادن اجازه اجاره کردن خانه، چرا که داشتن یک حریم خصوصی و با ارامش از حقوق اولیه هر انسانی ست.

۳.دادن اجاز کار بدون قید و شرط، چرا که هر انسانی با توجه به حرفه و استعداد خود می تواند در جامعه نقش ایفا کند و مثمر ثمر باشد چرا که بر خلاف دیدگاه عمومی پناه جو شخصی تنبل و مصرف کننده صرف نمی باشد و داشتن استقلال حق هر انسانی ست.

۴.برگزاری کلاس های آموزش زبان آلمانی به صورت منظم و استاندارد ،چرا که زبان تنها ابزار ارتباط با جامعه و نهادینه شدن در فرهنگ و هنجارهای جامعه می باشد و فقدان آن به هر چه منزوی تر شدن فرد کمک می کند.

۵.برداشتن محدودیت های رفت و آمد و تردد و مسئله کرایس، چرا که تردد در قاره ای که مرز در آن بی معناست معقول و انسانی نمی باشدو ضمنا پناه جو مجرم نیست که برایش محدوده ای تعیین شود که خارج از این محدوده او را به رسمیت نمی شناسند و او را از سطحی ترین اصول انسانی محروم می کنند.

۶.برداشتن سبد غذایی و دادن مبلغ نقدی مثل ایالت های دیگر آلمان، چرا که انتخاب نوع غذا از ابتدایی ترین حقوق انسانی می باشد.

ما از همه جمع های پناهنده گان،مهاجران،دانشجویان،تشکل های سیاسی،جمع های مدافع حقوق بشر و همه کسانی که برای ساختن دنیایی بهتر تلاش می کنن در خواست حمایت می کنیم.ما در جهت سازمان دادن حرکت اعتراضی در راستای تغییر وضعیت دشوار پناهجویان تلاش می کنیم و از شما به عنوان حامیان این جریان خواهشمندیم در این راستا به ما بپیوندید.

Aufruf der Würzburger Flüchtlinge

2012-02-11T05:46:00.000-08:00

Karikatur von Maneis Arbab

Mohamad Rashepar verbrachte sieben Monate seines Lebens mit Warten in einer ungewissen und zweifelhaften Situation voller schwieriger und inhumaner Umstände in Deutschland, dem Land in das er kam um in einer sicheren Situation und unter normalen Umständen leben zu können, was das Recht eines jeden Menschen jedweder Herkunft oder Nationalität sein sollte. In den ersten Stunden des 29. Januars 2012 erhängte sich der Asylsuchende Mohamad Rashepar in seinem Zimmer der Gemeinschaftsunterkunft Würzburg.

Heute am 13.02.2012 befinden wir als Asylsuchende uns in der gleichen Situation, in der sich Mohamad befand und die ihn in den Suizid trieb.

Wir, eine Reihe von Asylsuchenden mit unterschiedlichen Nationalitäten, aus verschiedenen Gemeinschaftsunterkünften in Bayern, verweigern als eine erste Reaktion darauf unsere minderwertigen Essenspakete. Obwohl Druck auf uns ausgeübt, uns sogar gedroht wird, werden wir trotzdem mit unserem Streik und unseren Beschwerden fortfahren, um zu zeigen, dass wir nicht eher ruhen, bis wir unsere Ziele erreicht haben.

Wir versammeln uns hier auf der Straße und veranstalten eine Demonstration, denn wir glauben dass die Straße, wie immer, der beste Ort für eine Versammlung von betroffenen Menschen und derer, die sie dahingehend unterstützen, ist.
Dies ist die beste Möglichkeit für uns, unsere Bedürfnisse, Ziele und Wünsche zu äußern. Diese Bewegung kommt aus den Reihen der Flüchtlinge selbst.

Wir versammeln uns hier, damit unsere Stimme vom Bayerischen Staat erhört wird.

Unsere Forderungen stehen selbstverständlich den unveräußerlichen Menschenrechten nicht entgegen. Im weiteren werden wir unsere Forderungen ausführen. Wir werden nicht aufhören und aufgeben, bis wir eine zufriedenstellende Antwort seitens der verantwortlichen Personen erhalten. Die Verantwortlichen des Freistaats Bayern sollen uns das Versprechen geben, in kürzester Zeit lückenlos auf unsere Forderungen einzugehen:

Der Prozess der Prüfung unserer Asylgesuche soll verkürzt werden, denn die Isolation eines Menschen in einem permanent wartenden und ungewissen Zustand, ist ein eindeutiger Fall von Folter!
Die Gemeinschaftsunterkünfte, in denen zahlreiche Menschen untergebracht sind, sollen geschlossen werden! Wir müssen die Erlaubnis dafür haben eine Wohnung zu mieten, denn ein privater Wohnraum, Privatsphäre im allgemeinen und Frieden sind primäre Rechte eines jeden Menschen!
Wir fordern eine Arbeitserlaubnis ein, damit wir einen Beruf ohne jegliche Einschränkungen ausüben können, denn jeder Mensch kann aufgrund seiner Talente und Spezialisierungen an der Gesellschaft teilhaben und, entgegen der öffentlichen Meinung, eine nützliche Person sein! Ein Asylsuchender ist keine faule Person, die nur als Konsument zu betrachten ist! Unabhängigkeit ist das Recht eines jeden Menschen!
Wir fordern reguläre und standardisierte Kurse zum Erlernen der deutschen Sprache, denn die Sprache ist der Schlüssel zur Kommunikation und Integration in die Gesellschaft! Die Sprache ermöglicht es mit den Normen und Werten der Gesellschaft vertraut zu werden. Ohne sie wird ein Mensch nur noch weiter von ihr isoliert.
Wir fordern die Aufhebung der Residenzpflicht! Auf einem Kontinent, in dem quasi keine Grenzen mehr vorhanden sind, ist eine solche Einschränkung sinnlos und verstößt gegen das Menschenrecht. Ein Flüchtling ist kein Krimineller, den man solch einer Beschränkung unterwerfen darf! Dass er außerhalb dieses Kreises nicht anerkannt wird, bedeutet, dass ihm grundlegende Menschenrechte vorenthalten werden.
Wir fordern die Abschaffung des Systems der Essenspakete und, dass uns an Stelle dieser, wie es bereits in anderen deutschen Bundesländern der Fall ist, eine bestimmte Menge an Geld ausgehändigt wird! Die Selbstbestimmung bei der Essenswahl stellt ein grundlegendes Recht eines jeden Menschen dar.

Wir fordern verschiedene Gruppen dazu auf, die Flüchtlinge zu unterstützen:
Immigranten, Studierende, alle politische Gruppen, alle Menschenrechtsgruppen und alle anderen Menschen die für eine bessere Welt kämpfen. Wir versuchen unsere Bewegung in eine Richtung zu organisieren, die die schwierige Situation der Asylsuchenden verändert. Wir fordern Sie dazu auf, uns zu helfen, uns zu unterstützen und mit uns zu sein!
Im Namen aller Flüchtlinge, die der Demonstration beiwohnen.

Demonstration
Zeit: 13.02.2012 um 13Uhr
Ort: Hauptbahnhof Würzburg

فراخوان تظاهرات 13 فوریه در نورنبرگ

2012-02-11T05:42:00.000-08:00

Karikatur von Maneis Arbab

اما چه باید کرد؟ مسلما پاسخ، فرو خوردن خشم و تحمل ستم روزمره و مداوم نیست، از طرفی مظلوم نمایی برای جلب توجه و عنایت دیگران، در جهت کسب کمک های مقطعی “بشردوستانه” نیز در شرایط موجود تغییری ایجاد نمی کند. در برابر ستم – فارغ از زمان و مکان اعمال آن – باید ایستاد و مبارزه کرد. باید با سر دادن فریاد اعتراض، ستم پنهان شده در ژست حقوق بشری اتوریته ریاکار را تا حد ممکن عریان کرد و در جهت تغییر تلاش کرد. پناهجویی که با ترک دیار خود و مهاجرت به سرزمین متعهد به “حقوق بشر”، به جایگاهی که مد نظرش بوده دست نیافته است، باید برای ایجاد امکان زندگی در جایگاه انسانی، خود قدم بردارد.

قدم اول برای شکل دهی مقاومت در برابر ستم، پیوند یافتن بدن های رنجور ولی معترض پناهجویان است. زندگی جمعی در هایم ها و کمپ ها، نقطه قوت همه پناهجویانی است که هویت شان به عنوان پناهجو هیچ ارتباطی به سرزمین مادری، زبان، فرهنگ، دین، رنگ پوست، جنسیت و … نداشته و در عوض مشکلات و دردهای مشترکی دارند که در کنار هم می توانند به خواسته ها و حقوق و نیازهای عمومی شان دست یابند.

ما به عنوان گروهی از پناهجویان مقیم ایالت بایرن آلمان، با تمام وجود به حرکتی که آغاز شده است متعهدیم و باور داریم که در صورت پایبندی به این حرکت، جمع های پناهجویی معترض و همبسته شکل خواهند گرفت و به خواسته هایشان دست خواهند یافت حتی اگر این مهم در دوران پناهجویی ما محقق نشود. همبستگی و همراهی پناهجویان از هایم های مختلف، می تواند در روند یک مبارزه جمعی با تاکید بر دستیابی به اهداف مشخص محلی در کوتاه مدت، به جریانی قوی در جهت تغییر شرایط غیر انسانی پناهجویان در ایالت بایرن آلمان بدل گردد. هر چند به باور ما، به محض شکل گیری تجمعات اعتراضی و انجام اقدامات اولیه، امکان این که پناهجویان هایم های سایر ایالات کشور آلمان و حتی پناهجویان کشورهای دیگر نیز پا به عرصه بگذارند بسیار زیاد است.

ما از همه جمع های پناهندگان، مهاجران، دانشجویان، تشکل های سیاسی، جمع های مدافع حقوق بشر، جمع های مخالف جنگ، و همه کسانی که برای ساختن دنیایی بهتر تلاش می کنند درخواست حمایت می کنیم. همراهی و حمایت شما از هر طریق و به هر مقیاسی که باشد، برای تقویت و گسترش این حرکت اعتراضی بسیار مغتنم و مفید خواهد بود. لطفا توجه فرمایید که ما در جهت سازمان دادن حرکت اعتراضی در راستای تغییر وضعیت دشوار پناهجویان تلاش می کنیم و در عین حال که معتقدیم مبارزه با مولد ستم سبب هم پوشانی جریان های تحول خواه می گردد، اما تاکید می کنیم که هدف از این حرکت اعتراضی مطرح کردن و دستیابی به خواسته های پناهجویان بوده و از شما به عنوان حامیان این جریان، خواهشمندیم در این راستا به ما بپیوندید.

ما؛ شماری از پناهجویان ایرانی، افغانی، کرد، عراقی و … از هایم های مختلف پناهندگی در ایالت بایرن ، در اولین حرکت اعتراضی از دریافت بسته های غذایی هفتگی خود، خودداری نموده و حتی با وجود تهدیدها و فشارهای وارد شده، به نافرمانی خود ادامه دادیم تا نشان دهیم تا دست یابی به خواسته هایمان آرام نخواهیم نشست. اما در حرکت بعدی؛ در حال شکل دادن و هماهنگی یک تجمع اعتراضی هستیم، چرا که معتقدیم “خیابان” – همچون همیشه – بهترین مکان برای پیوند خوردن بدنه های معترض و حامی، و نیز بهترین مجال برای بیان خواسته ها و اهداف این حرکت، مستقیما از زبان خود معترضان می باشد

از همین رو پناهجویان شهر نورنبرگ و حومه ی آن، در حمایت از اعتراضات پناهجویان شهر ورتسبورگ دست به تحسن همزمان زدند تا همبستگی و همیاری خود را با دیگر پناهجویان اعلام کنند. از شما ساکنان شهر نورنبرگ و اطراف خواسته می شود ، در صورتی که مایل به شرکت در تظاهرات شهر ورتسبورگ هستید، جهت همراهی با تمامی پناهجویان به در قرار زیر حاضر شوید جهت ایجاد هماهنگی با آرش نوبخت تماس بگیرد:

0176/71680864

مکان : Lorenzkirche

زمان : 15 – 17

Invitation to join the Refugees Protest

2012-02-08T20:19:00.000-08:00

In the first hours of January 29, in the Bayern state’s Würzbrug refugee camp, an asylum seeker hanged himself from the window with his bed sheets and ended his struggle to find a way to be able to live with dignity in a human society. Unfortunately, Mohamad Rahsepar is not the first one who succumbs to the harshness of the treatment many refugees are facing in their homeland which drives them to seek asylum in other countries where they encounter confusion, lack of health, food, hygiene and inhuman treatment and humiliation; this situation is worsened with depression, homesickness and other pressures which ultimately, drive many of the most vulnerable ones to suicide.

How can we prevent that? Surely, the answer would not be to swallow our anger and accept the daily tyranny; neither acting as a victim could help us in any way in order to attract attention and/or sporadic humanitarian financial help. Against abuse, regardless of the time and place it occurs, we have to stand up for our rights and fight back. We have to denounce the tyranny hidden hypocritically in the so-called humanitarian authorities and do our best to bring change. The asylum seeker who has to leave his country and take refuge in the countries who are supposed to apply and endorse Human Rights and does not get his/her rightful place has to take certain steps to gain back his/her dignity: .
.In the first stage, in order to defend themselves, the contesting refugees need a common front. The communal lives in the camps can be their relating factor which is not influenced by their original countries, languages, religions or sex; therefore they can focus on their common pain and struggle in order to help each other achieve their needs and rights.

We are a group of refugees residing presently in Germany’s Bayern state; We are totally dedicated to the movement that has started and we believe that if we are committed to it, we can create refugee groups who will express themselves in solidarity and will attain their rights, even if it would not occur during our time as asylum seekers. Solidarity between all refugees from different camps based on concrete short term and local goals, can ultimately lead to real change in the inhuman situation most of them are facing the Bayern province. Although, we believe that as soon as we get our movement started and take our first steps, there would always be room for the asylum seekers of other provinces to join us and even become an international movement.
We ask all refugees, immigrants, students, political formations, Human Rights activists, Anti-War activists and all those who are trying to build a better world to acknowledge us. Your support and solidarity in any kind of way can help and spread this movement. Please take note that our only purpose is to change the harsh situation of the asylum seekers but at the same time, we believe that this movement is on the same tracks of any progressive change activity; nevertheless, we need your support to change the horrible situation asylum seekers are facing.

We are a number of Iranian, Iraki, Afghan and other nationalities asylum seekers from different refugee camps from the Bayern province. In our first contesting action, despite the pressures and threats, we have refused our weekly food packages in order to show that we will not rest until we achieve our goals. For our next action, we are planning a contesting gathering as we believe that “streets”, like always, are the best place to solidify the relationship of the many leveled activists and supporters; it is also the best place for us to express our needs and goals.
Therefore, we, asylum seekers of the province of Bayern ask all who can join us in the protest gathering we have organized to join and help us in any way you can. Let us remember that succeeding in transferring our message in our first action will help consolidate this movement and your participation is extremely valuable and important for us. Time: February 13, 2012- at 1 pm. Location: Würzbrug , Haupt bahnhof. A group of Bayern Province’s refugees

نکاتی پیرامون تظاهرات 25 بهمن

2012-02-08T18:55:00.000-08:00

شورای هماهنگی راه سبز امید در فراخوان خود بر تظاهرات سکوت تاکید دارد و نیروهای سرکوبگر رژیم از هم اینک می دانند که به احتمال زیاد خطرچندانی آنها را تهدید نخواهد کرد پس با خیال راحتر می توانند مردم را سرکوب کنند اما با این حال چندان هم مشخص نیست که مردم معترض اگر به خیابان هم بیایند صرفا به تظاهرات سکوت راضی شوند و در خیابان تصمیم دیگری نگیرند ولی اگر فراخوان بر حرکت تهاجمی تاکید می ورزید آنگاه بسیاری از سیاهی لشگر رژیم مردد می شدند و تلاش می کردند که فاصله خود را با مردم معترض حفظ کنند .
اگر تظاهرات مانند عاشورا ی 2 سال پیش تهاجمی شود و روزهای متوالی ادامه پیدا کند آنگاه در ایران نیز شاهد ریزش نیروهای رژیم مانند سوریه خواهیم بود .
اگر حتی فضا امنیتی شود و مردم نتوانند حضور خود را به جهانیان نشان دهند با این حال به نفع جنبش اعتراضی تمام خواهد شد و خود حضور گسترده رژیم نشان خواهد داد که رژیم آسیب پذیر است و از حضور مردم در خیابان می هراسد.
از آنجائی که سوریه اکنون برای رژیم ایران حکم پاشنه آشیل را پیدا کرده است و حمایت بی دریغ رژیم و حمایت علنی خامنه ای از رژیم بشار اسد , نشان از آن دارد که شکست حکومت بشار اسد یعنی آسیب پذیر بودن حکومت ایران و شکست دستگاه های امنیتی حکومت خامنه ای و شرکا است. اکنون سوریه برای حکومت ایران حکم خط اول جبهه را پیدا کرده است برای همین خامنه ای می داند اگر حکومت بشار اسد شکست بخورد تمامی نیرو های سرکوبگر رژیم روحیه خود را از دست می دهند و به همان نسبت روحیه مبارزاتی مردم در ایران بالا خواهد رفت. حضور نیروهای سرکوبگر سپاه پاسداران در سوریه بر روابط آینده مردم سوریه و مردم ایران تاثیرات بسیار بدی را خواهد گذاشت و نفرتی را در دل مردم سوریه بر علیه مردم ایران خواهد کاشت ولی ما با حمایت گسترده از مردم سوریه باعث خواهیم شد که جنایات صورت گرفته سپاه پاسداران پای مردم ایران نوشته نشود.
چگونه می توانیم از مردم سوریه و ایران حمایت کنیم : 1- نوشتن شعار هایی بر روی دیوارها به زبان عربی و فارسی در ایران و فیلم برداری از آن و گذاشتن بر روی یوتوب مانند : مرگ بر دیکتاتور , چه سوریه , چه ایران /بشار اسد جنایت می کند, خامنه ای حمایت می کند/ مبارک , بن علی , نوبت سید علی /بن علی ,مبارک , نوبت بشار اسد/ خامنه ای , بشار اسد , دو جانی برادر/ 2- شعار دادن بر بالای پشت بام ها و در خیابان بر علیه بشار و خامنه ای به فارسی و عربی و شعار برعلیه چین و روسیه

فراخوان به تجمع اعتراضی پناهجویان ایالت بایرن آلمان در تاریخ 13 فوریه

2012-02-07T16:39:00.000-08:00

فراخوان تجمع اعتراضی پناهجویان

در اولین ساعات بامدادی بیست و نهم ژانویه، در هایم پناهجویی ورتسبورگ در ایالت بایرن آلمان، یکی از پناهجویان با ملحفه خود را از پنجره اتاق حلق آویز کرد و به تلاش اش برای یافتن امکانی برای زیستن به مثابه یک انسان در جامعه بشری پایان داد. اما محمد رهسپار، اولین و تنها دردمندی نیست که ظلم حاکم بر سرزمین محل اقامتش و رنج مهاجرت پر خطرش با ستم ناشی از سیستم حاکم بر سرزمینی که به آن پناه آورده است پیوند می خورد و به عنوان پناهجو در برزخی قرار می گیرد که مجموعه ای از بلاتکلیفی و سردرگمی، نگرانی و ترس از بازگشت به وطن، محدودیت های بهداشت، غذا، درمان، … و محرومیت های غیر انسانی، اهانت و تحقیر، ... ستمی مضاعف را بر وی که درد دوری از خانه و خانواده، افسردگی و تنهایی و خاطرات دردناک گذشته و … بخشی از زیست روزانه اش شده است، تحمیل می کند تا جایی که جانش را به لبش می رساند … .

اما چه باید کرد؟ مسلما پاسخ، فرو خوردن خشم و تحمل ستم روزمره و مداوم نیست، از طرفی مظلوم نمایی برای جلب توجه و عنایت دیگران، در جهت کسب کمک های مقطعی "بشردوستانه" نیز در شرایط موجود تغییری ایجاد نمی کند. در برابر ستم - فارغ از زمان و مکان اعمال آن - باید ایستاد و مبارزه کرد. باید با سر دادن فریاد اعتراض، ستم پنهان شده در ژست حقوق بشری اتوریته ریاکار را تا حد ممکن عریان کرد و در جهت تغییر تلاش کرد. پناهجویی که با ترک دیار خود و مهاجرت به سرزمین متعهد به "حقوق بشر"، به جایگاهی که مد نظرش بوده دست نیافته است، باید برای ایجاد امکان زندگی در جایگاه انسانی، خود قدم بردارد.

قدم اول برای شکل دهی مقاومت در برابر ستم، پیوند یافتن بدن های رنجور ولی معترض پناهجویان است. زندگی جمعی در هایم ها و کمپ ها، نقطه قوت همه پناهجویانی است که هویت شان به عنوان پناهجو هیچ ارتباطی به سرزمین مادری، زبان، فرهنگ، دین، رنگ پوست، جنسیت و … نداشته و در عوض مشکلات و دردهای مشترکی دارند که در کنار هم می توانند به خواسته ها و حقوق و نیازهای عمومی شان دست یابند.

ما به عنوان گروهی از پناهجویان مقیم ایالت بایرن آلمان، با تمام وجود به حرکتی که آغاز شده است متعهدیم و باور داریم که در صورت پایبندی به این حرکت، جمع های پناهجویی معترض و همبسته شکل خواهند گرفت و به خواسته هایشان دست خواهند یافت حتی اگر این مهم در دوران پناهجویی ما محقق نشود. همبستگی و همراهی پناهجویان از هایم های مختلف، می تواند در روند یک مبارزه جمعی با تاکید بر دستیابی به اهداف مشخص محلی در کوتاه مدت، به جریانی قوی در جهت تغییر شرایط غیر انسانی پناهجویان در ایالت بایرن آلمان بدل گردد. هر چند به باور ما، به محض شکل گیری تجمعات اعتراضی و انجام اقدامات اولیه، امکان این که پناهجویان هایم های سایر ایالات کشور آلمان و حتی پناهجویان کشورهای دیگر نیز پا به عرصه بگذارند بسیار زیاد است.

ما از همه جمع های پناهندگان، مهاجران، دانشجویان، تشکل های سیاسی، جمع های مدافع حقوق بشر، جمع های مخالف جنگ، و همه کسانی که برای ساختن دنیایی بهتر تلاش می کنند درخواست حمایت می کنیم. همراهی و حمایت شما از هر طریق و به هر مقیاسی که باشد، برای تقویت و گسترش این حرکت اعتراضی بسیار مغتنم و مفید خواهد بود. لطفا توجه فرمایید که ما در جهت سازمان دادن حرکت اعتراضی در راستای تغییر وضعیت دشوار پناهجویان تلاش می کنیم و در عین حال که معتقدیم مبارزه با مولد ستم سبب هم پوشانی جریان های تحول خواه می گردد، اما تاکید می کنیم که هدف از این حرکت اعتراضی مطرح کردن و دستیابی به خواسته های پناهجویان بوده و از شما به عنوان حامیان این جریان، خواهشمندیم در این راستا به ما بپیوندید.

ما؛ شماری از پناهجویان ایرانی، افغانی، کرد، عراقی و … از هایم های مختلف پناهندگی در ایالت بایرن، در اولین حرکت اعتراضی از دریافت بسته های غذایی هفتگی خود، خودداری نموده و حتی با وجود تهدیدها و فشارهای وارد شده، به نافرمانی خود ادامه دادیم تا نشان دهیم تا دست یابی به خواسته هایمان آرام نخواهیم نشست. اما در حرکت بعدی؛ در حال شکل دادن و هماهنگی یک تجمع اعتراضی هستیم، چرا که معتقدیم "خیابان" - همچون همیشه - بهترین مکان برای پیوند خوردن بدنه های معترض و حامی، و نیز بهترین مجال برای بیان خواسته ها و اهداف این حرکت، مستقیما از زبان خود معترضان می باشد.

از این رو از همه کسانی که امکان همراهی دارند خواهشمندیم با پیوستن به تجمع اعتراضی که توسط پناهجویان ایالت بایرن سازمان داده شده است، ما را در برگزاری هر چه پر رنگ تر و توانمندتر آن یاری نمایید. فراموش نکنیم که شکل دادن هر چه موثرتر و منسجم تر اولین اعتراض جمعی خیابانی، در جهت تثبیت این حرکت اعتراضی، بسیار ارزشمند و پر اهمیت خواهد بود.

زمان : روز 13 فوریه - ساعت 14:00
مکان : Würzbrug , Sternplatz

جمعی از پناهجویان ایالت بایرن

برای مردم بی پناه سوریه خون باید گریست. وجدانهای بیدار کاری باید کرد

2012-02-06T07:38:00.000-08:00

ارتش سوریه در یکی از شدید‌ترین حملاتش، روز دوشنبه شهر حمص را بار دیگر به گلوله بست و حداقل ۵۰ نفر را کشته است و وجدانهای بیدار حداکثر در دنیای مجازی اخبار این جنایات را در سایتهای اشتراک لینک می گذارند ولی آیا کافی است ?آیا برای آرامش وجدانهایمان کافی است تا آرام بگیرد ?آیا اگر با همین وضعیت در ایران مواجه شویم باز به همین شیوه بسنده خواهیم کرد? آیا اگر در ایران با چنین وضعیتی روبرو شویم آنگاه انتظار حمایت مردم جهان را از مبارزات مردم ایران نخواهیم داشت ?آیا نباید اقدامی کرد که افکار عمومی را در جهت حمایت مردم سوریه بسیج کنیم?آیا هیچ راهی برای توقف ماشین کشتار بشار اسد نیست ?
ما می توانیم با اعتصاب غذا و تظاهرات و دیگر آکسیونهای اعتراضی در مقابل سفارتهای سوریه در کشورهای مختلف از مبارزات مردم آن حمایت کنیم یا به سفارتهای سوریه حمله کنیم و یا دوستانی که عربی می دانند تلاش کنند با فعالین اینترنتی سوریه ارتباط برقرار کنند تا بدانند که ما برخلاف جمهوری اسلامی که از رژیم بشار اسد حمایت می کند اما ما از مردم سوریه جهت رسیدن به آزادی و برابری آنان حمایت می کنیم.ما بخشی از وبلاگنویسان می توانیم به عنوان جمعی از وبلاگنویسان ایرانی جمع ایرانیان حامی مبارزات مردم سوریه را تشکیل دهیم . ما می توانیم یک جمعه را به عنوان جمعه حمایت جهانی از مردم سوریه را پیشنهاد کنیم و یا هر جمعه را به نام حمایت مردم یک کشور از مردم سوریه پیشنهاد کرده تا انگیزه حمایت جهانی را بیشتر کنیم. البته باید تلاش کنیم که مخصوصا از نیروهای غیر مذهبی سوریه حمایت کنیم چراکه خطر اخوان المسلمین در آینده سیاسی سوریه جدی است.ما وبلاگ نویسان غیر مذهبی باید تلاش کنیم با وبلاگ نویسان سوریه ای غیر مذهبی ارتباط برقرار کنیم .

سوریه اکنون برای رژیم ایران حکم پاشنه آشیل را پیدا کرده است و حمایت بی دریغ رژیم و حمایت علنی خامنه ای از رژیم بشار اسد , نشان از آن دارد که شکست حکومت بشار اسد یعنی آسیب پذیر بودن حکومت ایران و شکست دستگاه های امنیتی حکومت خامنه ای و شرکا است. اکنون سوریه برای حکومت ایران حکم خط اول جبهه را پیدا کرده است برای همین خامنه ای می داند اگر حکومت بشار اسد شکست بخورد تمامی نیرو های سرکوبگر رژیم روحیه خود را از دست می دهند و به همان نسبت روحیه مبارزاتی مردم در ایران بالا خواهد رفت. حضور نیروهای سرکوبگر سپاه پاسداران در سوریه بر روابط آینده مردم سوریه و مردم ایران تاثیرات بسیار بدی را خواهد گذاشت و نفرتی را در دل مردم سوریه بر علیه مردم ایران خواهد کاشت ولی ما با حمایت گسترده از مردم سوریه باعث خواهیم شد که جنایات صورت گرفته سپاه پاسداران پای مردم ایران نوشته نشود. اگر جنگ داخلی اسپانیا کشورهای جهان را به دو گروه فاشیست و ضد فاشیست تقسیم نمود اینک در کشور سوریه یکطرف رژیم ایران و رژیم سوریه قرار دارند و در طرف دیگر مردم ایران و مردم سوریه که ما ایرانیان با توجه به تعداد زیادمان در سطح جهان می توانیم صدای مردم ایران و سوریه در این مبارزه مشترک باشیم. چگونه می توانیم از مردم سوریه و ایران حمایت کنیم : 1- تظاهراتهایی را در مقابل سفارتخانه های سوریه سازماندهی کنیم تا مردم سوریه بدانند که از مبارزات آنها حمایت می کنیم و کشتار مردم سوریه توسط سپاه پاسداران را محکوم کنیم. 2- نوشتن شعار هایی بر روی دیوارها به زبان عربی و فارسی در ایران و فیلم برداری از آن و گذاشتن بر روی یوتوب مانند : مرگ بر دیکتاتور , چه سوریه , چه ایران /بشار اسد جنایت می کند, خامنه ای حمایت می کند/ مبارک , بن علی , نوبت سید علی /بن علی ,مبارک , نوبت بشار اسد/ خامنه ای , بشار اسد , دو جانی برادر/ 3- شعار دادن بر بالای پشت بام ها بر علیه بشار اسد و خامنه ای به فارسی و عربی 4- کشیدن کاریکاتور مشترک از خامنه ای و بشار اسد 5- پیدا کردن وبلاگهای مخالف رژیم بشار اسد و لینک کردن آنها در وبلاگ هایمان 6- نوشتن هر چه بیشتر مقالات در باره سوریه در وبلاگ ها 7- استفاده از کاریکاتور ها یی که بر علیه بشار اسد کشیده شده است در وبلاگهایمان 7- درست کردن ویدئو های حمایتی از مردم سوریه و گذاشتن در یوتوب 8- ساختن موزیک عربی و فارسی در حمایت از مبارزات مردم سوریه و گذاشتن در یوتوب 9- سرودن شعر در حمایت از مردم سوریه 10- ایجاد وبلاگ در جهت انعکاس اخبار مبارزات مردم در سوریه 11- ایجاد صفحه فیس بوکی در حمایت از مردم سوریه

دختران نینجا کار در تهران

2012-02-06T02:08:00.000-08:00

گروهی از دختران جوان که در تهران آموزش نینجاتسو می‌بینند.

از سال 1368 تا حالا بیش از 24000 نفر عضویت رسمی را دارند که در این رشته فعالیت کردند که 3500 نفر از آنان زن هستند.

ویدئو درگیری حامیان رژیم در تظاهرات ضد جنگ در لندن و عکس دوعدد ساندیس خور

2012-02-06T01:26:00.000-08:00

فیلم درگیری حامیان رژیم در تظاهرات ضد جنگ در لندن , ۸ بهمن ۱۳۹۰

عکس دوعدد ساندیس خور مقیم لندن در تظاهرات ضد جنگ علیه ایران

دولت‌هاي بي ليِاقت اروپا عامل مرگ چند صد بی‌ خانمان در سرمای زمستان هستند

2012-02-05T06:23:00.000-08:00

دولتهايي اروپايي كه دم از منشور حقوق بشر ميزنند و بودجه هاي هنگفتي براي تسليحات نظامي اختصاص ميدهند ، وجود حدود سه میلیون بی‌سرپناه در اروپا و مرگ حدود 280 نفر در سرمای زمستان را چگونه توصيف مينمايند؟ ايا اين جنایت علیه بشریت نيست؟
" بر اساس معاهده رم جنایات علیه بشریت شامل جنایاتی می‌شود که شان انسان را کاسته و مقام و منزلت انسانی را پایمال می‌کنند"
بنابر این به نظر من وجود بی‌ خانمان‌ها و عدم اختصاص بودجه برای رفع این مشکل نیز خود جنایت علیه بشریت است چرا که اینگونه زندگی‌ , شان انسان را کاسته و مقام و منزلت انسانی را پایمال می‌کند.
درمصداق جنایت بر علیه بشریت آمده است که " دیگر اعمال غیر انسانی که منجر به صدمات و لطمات غیر قابل جبران و جدی بر جسم، ذهن و یا سلامتی افراد گردد "
به نظر من مجبور بودن انسان‌ها برای خوابیدن در خیابان و نداشتن خانه و وجود فقری که عامل آن باشد و عدم توجه دولت‌ها برای حل ریشه ای‌ آن یک عمل غیر انسانی است که منجر به صدمات و لطمات غیر قابل جبران و جدی بر جسم، ذهن و یا سلامتی افراد مي گردد.

به گفته ایرو نیوز:
02.02.2012
"سرمای شدید اروپا در برخی مناطق با منفی ۳۰ درجه سانتیگراد زندگی بی‌خانمان‌ها را با تهدید جدی روبرو کرده است.
در پی موج یخبندان در اروپا بیش از یکصد نفر از بی‌خانمان‌ها جان خود را از دست دادند.
در میان ۲۷ عضو اتحادیه اروپا، لهستان بیشترین آسیب را دیده است. هر ساعت بر تعداد قربانیان سرما افزوده می‌شود و هنوز برای بی‌خانمان‌ها در اروپا سرپناه کافی وجود ندارد.
..........
سرما هر چه شدید‌تر می‌شود، تعداد بیشتری از فقرا و بی‌خانمان‌ها را قربانی می‌گیرد.
با بحران اقتصادی، ۶ میلیون فرصت شغلی در اروپا از دست رفت. برآورد‌ها حاکی از آن است که در سال جاری ۲۵ درصد اروپایی‌ها در معرض فقر هستند. گرچه آمار دقیقی در دست نیست اما در حدود سه میلیون بی‌سرپناه در اروپا وجود دارند، پدیده‌ای که صرف نظر از شرایط اقتصادی، تمام کشور‌ها با آن دست به گریبان‌اند از جمله فرانسه که سهم آن بیش از دیگر کشورهای اروپایی است.
در یونان طی دو سال گذشته ۲۵ درصد بر تعداد بی‌سرپناهان افزوده شده و رقم آن به ۲۰ هزار نفر رسیده است.........."

03.02.2012

....... میان سه تا چهار هزار بی خانمان در خیابانهای بروکسل گذران عمر می کنند.......
یک مدد کار می گوید:
“اینها اغلب مشاغل کم درآمد داشته اند که برای پرداخت اجاره خانه پانصد یورویی در بروکسل کافی نبوده است و ناگزیر به خیابانها پناه برده اند”..........

05.02.2012

...... در اوکراین شمار قربانیان سرما به بیش از ۱۰۰ نفر رسید و نزدیک ۱۶۰۰ نفر نیز به دلیل عوارض سرمای شدید در بیمارستان بستری شده‌اند.....

04.02.2012

برف سنگین و سرمای شدید اروپا با گرفتن جان101 تن بیشترین تلفات را در اوکراین برجای گذاشته است. در لیتونی و لیتوانی دما به منهای 30 درجه سانتیگراد رسیده است و سرمای کم سابق در رومانی و بلغارستان 35 قربانی گرفته است.
در شمال اسلوواکی درجه هوا به منهای 37 درجه است، صربستان با کشته شدن 6 نفر، در 19 ناحیه وضعیت اضطراری اعلام کرده است و برودت بوسنی کم از صربستان نیست..........روزهای سخت و سرد و دشوار مثل هر زمستان دیگر رخت خواهد بست اما تا بهار از راه رسد، آنان که شبی راحت را سر نخواهد کرد بیخانمان گوشه و کنار قاره سبزند چرا که اولین قربانیان سرمای شدید زمستان آنان هستند.

03.02.2012

در ورشو پایتخت لهستان ، تاکنون 29 نفر بر اثر سرما جان خود را از دست داده اند......... اغلب کسانی که بر اثر سرما درگذشته اند بی خانمانهایی بوده اند که جسدشان در خیابان پیدا شده است.
.......در ماه گذشته میلادی در روسیه مرگ 64 نفر بر اثر سرما ثبت شده است.
...........
03.02.2012

..........خیابانهای کی‌یف، پایتخت اوکراین، خوابگاه حدود دوازده هزار بی خانمان است.

03.02.2012

شمار جان باختگان سرمای شدید در اروپا افزایش یافت. تاکنون دست کم ۱۲۰ نفر در سرمای زمستان در کشورهای مختلف این قاره از پا درآمده‌اند. اکثر این افراد بی خانمان بوده‌اند.
در شرق اروپا سرما شدید‌تر است. بنا بر اعلام وزارت کشور لهستان در ورشو پایتخت آن، تاکنون ۲۹ نفر در سرمای این کشور جان باخته‌اند........"

چگونه می توانیم توازن قوا را به نفع دموکراسی مستقیم برهم بزنیم ?

2012-02-03T19:02:00.000-08:00

تجربه خاورمیانه , تجربه ای که قابل تکرار نیست :

از تجربه مبارزات خاورمیانه باید آموخت , تجربه ای که قابل تکرار نیست.
تجربه تا کنونی خاورمیانه در یک سال گذشته نشان داده است که قبل از سرنگونی دیکتاتور و بعد از سرنگونی آن , 3 نیروی اصلی در چگونگی تغییرات سیاسی و اجتماعی سهیم هستند که 2 نیرو داخلی است و یک نیرو خارجی است. ابتدا در مقابل دیکتاتورهای خاورمیانه 2 نیرو در مقابل هم صف آرائی کردند که یکی را مدافعان دیکتاتور یا مدافعان وضع موجود می نامیم و گروه دوم را نیروهای مخالف دیکتاتور می نامیم که خود شامل 2 بخش عمده می شود (که یکی را نیروهای مذهبی , واپس گرا و ارتجاعی می نامیم و دیگری را نیروهای مترقی و سکولار می نامیم) پس از سرنگونی یا فرار دیکتاتور که با دخالت و حضورمستقیم یا غیر مستقیم نیروی خارجی صورت می گیرد تلاش می کنند با استفاده از نیروهای دولتی سابق, به همراه نیروهای مذهبی , واپس گرا و ارتجاعی که در اپوزیسیون بودند دولت جدید را تشکیل دهند و برای بزک کردن چهره دولت جدید بخشی از افراد و محافل راست سکولار و لیبرال بدون پشتوانه توده های مردم را وارد بازی انتخاباتی می کنند و در مقابل , نیروهای مستقل , رادیکال و مترقی زنان ,جوانان , کارگران , وبلاگنویسان , کمونیستها , چپها و آنارشیستها و..... به مبارزات خود در خیابان با کشته و زخمی و زندانی بسیار همچنان ادامه می دهند بدون آنکه بتوانند توازن قوا را به نفع جنبش مردمی مترقی و مستقل برهم بزنند چراکه در واقع فاقد آلترناتیو و راه حل به جای دولت هستند و ضرورت وجود دولت را نفی نمی کنند و دولتی که راستگرا و وابسته به کشورهای خارجی است و قادر نیستند که از تمرکز قدرت در دست دولتمندان و سیاستمداران نیروهای راست, ارتجاعی و مذهبی جلوگیری کنند.

ایران:
در ایران نیز تلاش خواهند کرد که از نیروهایی مانند اصلاح طلبان , بخشی از اصولگرایان منتقد , سازمان اکثریت , سازمان زحمتکشان عبدالله مهتدی , سلطنت طلبان, جمهوری خواهان ملی و ..... که «کنگره ملی» و «شورای ملی» در جهت «آلترناتیو سازی » و تشکیل « دولت موقت» و سپس «دولت دائمی» را به جای آلترناتیو جمهوری اسلامی علم کنند و دولت جدید را شکل دهند و در مقابل , نیروهای مستقل , رادیکال و مترقی زنان ,جوانان , کارگران , وبلاگنویسان , کمونیستها و آنارشیستها وسایر نیروهای راست یا چپ رانده شده از بازی انتخاباتی قدرت سیاسی و..... یا باید صرفا به آنها رای دهند یا اینکه به مبارزات خود در خیابانها همچنان ادامه دهند درست مانند مبارزاتی که بدرستی در تونس و مخصوصا درمصر و در میدان التحریر ادامه دارد ولی کافی نیست و نمی توانند با صرفا مبارزه در خیابان, فرصت طلبان تشنه قدرت را که تازه به پست و مقام رسیدن را از روی صندلی ریاستشان تکان دهند و سرنگون کنند بنابراین 99 درصدی ها باید بدانند که بدون مشارکت مستقیم درعمل سیاسی, اجتماعی و جایگزین شدن خود به جای دولت و حذف دولت هیچ راهی دیگر برای رسیدن به خواستهای انسانی خود ندارند و نباید اجازه دهند که بر فراز سر آنها دولتهای دیگر دولت دلخواه و وابسته به خود را تشکیل دهند و ازهمان اول باید روشن گفت که در بازی انتخاباتی به کسی رای نمی دهیم و انتخابات پای صندوق رای چیزی جز تعیین و مشروعیت دادن به وکیل و وصی برای توده های مردم نیست در حالی که نیاز به آقابالاسری به نام دولت نداریم وخود مردم با مشارکت جمعی و مستقیم قادر خواهند بود جامعه را اداره کنند و نیازی به رئیس, رهبر, پادشاه و رئیس جمهور ندارند.

با کدام طرح و ساختار آلترناتیو می توان عملا به سمت یک جامعه بدون دولت برویم ?
به محض سقوط دولت جمهوری اسلامی باید از تشکیل دولت جدید جلوگیری کرد و سریعا مردم با مشارکت مستقیم خود در اداره جامعه شروع به ایجاد شورا ها ,کمیته ها , تعاونیها و انجمنهای آزاد و تشکلات داوطلبانه خودگردان و مستقل اجتماعی و سیاسی خود کنند.
برای طی کردن دوران گذر به یک ساختار بدون دولت , از همین امروز ,جمع های کوچک غیرعلنی , که پایه های اولیه تشکیل «شوراهای دانشکده ها » را در شرایط علنی و در زمان سقوط جمهوری اسلامی شکل خواهند داد می توانند شکل بگیرند و در فضای مجازی نیزمی توانند همین شوراها را به شکل مجازی تشکیل دهند تا بتوانند بر سر آن تبلیغ کنند وبا روشن شدن زوایای ناروشن چگونگی تغییربرای ما مردم بدانیم که در عمل چگونه می توان از یک ساختاری که در آن دولت وجود دارد با تغییر آن و گذر به یک ساختار بدون دولت عملا گام برداشت .در واقع این «شوراهای دانشکده ها » به جای مردم تصمیم نمی گیرد بلکه "نقش هماهنگ کننده موقت" را پیدا می کند تا شوراهای خود گردان و مستقل مردمی فرصت کنند در همه نهاد ها , شهرها ,روستاها , ادارات و کارخانجات شکل بگیرند.
هر کدام از شوراهای دانشگاهی دانشکده ها بر اساس رشته و تخصص خود وظایف وزارت خانه های یک دولت را به طور موقت در یک دوره مثلا 3 ماهه به عهده می گیرند به عنوان مثال:
شورای دانشکده علوم قضائی و شورای دانشکده حقوق موقتا وظایف اداره قوه قضائیه را به عهده خواهند گرفت .

شورای دانشکده علوم سیاسی وظایف وزارت امور خارجه را بطور موقت به عهده خواهند گرفت.

شورای دانشکده علوم پزشکی وظایف وزارت خانه بهداشت و درمان را به طور موقت به عهده می گیرند.

شورای دانشکده تربیت معلم موقتا وظایف وزارت آموزش پرورش را به عهده می گیرد.

شورای روابط بین الملل دانشکده علوم سیاسی موقتا اداره سفارت خانه های وزارت امور خارجه را به عهده می گیرد .

شورای دانشکده مدیریت می تواند وظایف وزارت کشور را به طور موقت به عهده می گیرد.

شورای دانشکده اقتصاد وظایف وزارت اقتصاد و دارائی را به طور موقت به عهده می گیرند.

دانشکده فنی وظایف وزارت صنایع و مسکن را موقتا به عهده می گیرد.
و.........

هدف از این نوشته صرفا طرح موضوع به طور کلی است که به این وسیله بتوان ایجاد بحث و گفتگو در این زمینه بین علاقه مندانی که معتقدند جهانی دیگر آنهم جهانی بدون دولت ممکن است فراهم شود.

نظام جلالی 04.02.2012

همبستگی پناه جویان کمپ اب از اعتراض پناهندگان وورتسبورگ

2012-02-03T11:01:00.000-08:00

همبستگی‌ کمپ ´اب´ با ورزبورگی ها

در پی‌ سوگواری برای محمدِ رهسپار،پناهجوی ایرانی‌ که دو شنبه گذشته در شهر ِ وورتسبورگ آلمان در اتاق شخصیش خود را حلق اویز کرد و همچنین اعتراض به وضعیت شکنجه گونه کمپ‌های پناهجویی،پناهجویان ساکن کمپ وورتسبورگ پس از حضور در شهر و اعتراض خیابانی،از گرفتن غذای خشک خود طی‌ روزهای دو شنبه،۳ شنبه و ۴ شنبه سر باز زدند.با انتشار این خبر،پناهجویان سایر کمپ‌ها در حومه شهروورتسبورگ نیز برای اعلام همبستگی‌ با آن‌ها به معترضین ملحق شدند و از گرفتن غذای خشک روز چهار شنبه خودداری کردند.
عکس‌های فوق اعتراض پناهجویان کمپ `اب` در محدوده شهروورتسبورگ می‌باشد که با حضور اکثر ساکنین این کمپ برگزار شد.
لازم به ذکر است که با گسترش اعتراض‌ها در کمپ‌های محدوده وورتسبورگ ، برخی‌ پناهجویان برای ایجاد ارتباط و تشکل برای ادامهٔ اعتراض‌ها فعال شدند.

از: Ashkan Khorasani

اعتصاب غذای پناهنده گان وارد پنجمین روز خود شد

2012-02-02T06:11:00.000-08:00

در روز پنجم اعتصاب غذای پناهنده گان در وورتسبورگ پناه جویان ساکن در کمپ آشافنبورگ در ایالت بایرن نیز به حمایت از این اعتصاب و اعتراض به قوانین پناهندگی در ایالت بایرن دست به اعتصاب غذا زدند...
در کمپ آشافنبورگ هم حلوا خیر‌ نمی‌کنند. اینجا دورتا دور کمپ را سیم خاردار کشیده‌اند و چندین دوربین هم روی دیوارها کار گذاشته‌اند تا پناهجویان را ۲۴ ساعته بپایند. این محیط واقعاً دلگیر است و دیدنش هر آدم سالمی را هم دچار افسردگی می‌کند. یک زن پناهجوی سوری هشت سال آزگار است که در چنین محیطی زندگی می‌کند؛ نه اجازه کار دارد، نه اجازه تحصیل.

گفتگویی با روح امام راحل در مورد امام مقوایی

2012-02-01T18:07:00.000-08:00

عجب گیری کردیم , با آمدن امام مقوایی ,مقوا هم مقدس شد برای همین باید مواظب بود که هر کاری با مقوا نکنیم, جیش و میش که هیچی حتی نمی شه روی آن خوابید. بیچاره کارتن خوابها
برای همین کمی از جام زهر امام راحل ما هم نوشیدیم تا بتوانیم با روح امام راحل مصاحبه کنیم .
روح امام راحل در گفتگو با ما فرمودند: لاکن آنگونه نباشد که اینگونه باشد که بر روی تصویر مقدس ما جیش و میش کنند یا رویمان بخوابند یا آن را همراه با کرم خاکی و لاک پشت با ماهواره امید به کره ماه بفرستند و بگویند لاکن امام مقوایی را به ماه فرستادیم تا از شرش راحت شویم.
لاکن آنها که مقوای ما را ساختند یا می خواستند ما را به گه بکشند یا مقوا را اما قطعا توطئه صهیونیسم جهانی است که تئوریسین های نفوذی خود را در چیز امام چهاردم که وارث اینجانب می باشد (که همان امام جاهل یعنی خر خودتان است) وارد کردند تا بیشتر به ریش ما بخندن
لاکن آنها که ما را پاره می کردند, عکسمان را ,همان هایی هستند که ما را مقوایی کردند

پناهندگان کمپ وورتسبورگ آلمان همچنان در اعتصاب غذا به سر می برند

2012-02-01T14:19:00.000-08:00

امروز 4روز از فوت پناهجوی ایرانی محمد رهسپار در کمپ وورتسبورگ ایالت بایرن در کشور آلمان می گذرد و پناهندگان همچنان در اعتصاب غذا به سر می برند.ما از تمام سازمان های حقوق بشری و پناهندگی و سیاسیون و مسئولین و کسانی که برای انسان ها ارزش قائل هستند می خواهیم که حمایت خود را از این پناهندگان اعلام نمایند.به زودی بیانیه ی مطالبات پناهندگان برای رسیدگی و تغییر شرایط به مسئولین و سازمان ها و عموم مردم ارائه می شود.

امام آمد ، امام با طناب دار آمد

2012-02-01T07:49:00.000-08:00

امام انگلیس و آمریکا ، امام در نمک خوابیده ، امام با نازو بی احساس آمد

امام روسری و توسری ، امام سرکوبگر آزادی ، امام با اسلام در خطر آمد

امام فقر و فحشا ، امام رجم و صلب ، امام با اسلام ناب محمدی آمد

امام هم شرقی و هم غربی ، امام دشمن آزادی ، امام با استقلال و آزادی آمد

امام احکام و رساله ، امام عمه و زلزله ، امام سید سیدان آمد

امام جنگ و ویرانی ، امام جنگ تا پیروزی ، امام جام زهر آمد

امام حکم و جهاد ، امام راه قدس به کربلا ، امام با کلید بهشت آمد

امام سنگسار و بربریت ، امام رهبر آدمکشان ، امام شکنجه و قتل آمد

امام واپسگرا و مرتجع ، امام با صیغه و چند همسری ، امام با اسید و چاقو آمد

امام خون و جنون ، امام سرمایه و مذهب ، امام اسلام طالبانی آمد

امام زور و تزویر ، امام سیزدهم مسلمین ، امام با اسلام راستین آمد

امام حروم و حلال ، امام مقدس با صلوات، امام خلایق هر چی لایق آمد

امام صلوات و الله اکبر ، امام آفتابه در گردن ، امام با مهدی در چاه آمد

امام ریا کار و شارلاتان ، امام با تجاوز به دختران ، امام با صدور دختران آمد

امام دروغگو و تروریست ، امام جنگ 8 ساله ، امام گورستان ها آمد

امام ویرانگر و انسان ستیز ، امام دشمن دیگر ادیان ، امام ستمگر آمد

امام حوزه و بازار ، امام انجمن حجتیه ، امام هیئت موتلفه آمد

امام شلاق و تعزیر ، امام با امر معروف و نهی منکر، امام جهان اسلام آمد

امام لاکن و اینطور ، امام دشمن مهاجرین افغان ، امام در ماه آمد

امام نادانی و جاهلیت ، امام با بانک اسلامی ، امام ناجی مافیا آمد

امام با حوزه و دانشگاه ، امام دشمن علم و معرفت ، امام با اقتصاد مال خر آمد

امام مرد سالار و ستمگر ، امام بسیجیان و پاسداران ، امام با قوانین اسلامی آمد

امام کاخ و کوخ نشینان ، امام حلبی آباد و کپرنشینان ، امام شمش طلا آمد

امام دختران و کودکان خیابانی ، امام کارتون خوابان و بی پناهان ، امام با صدور انقلاب آمد

امام پیروان و رهروان ، امام هاله نور و چاه جمکران ، امام امام زاده ها آمد

امام هکرها و سانسور چیان ، امام یاغیان و مزدوران ، امام بی ترمزان و بی مغزان آمد

امام مسدودگران و فیلترینگ ، امام دشمن قلم و آگاهی ، امام با طناب دار آمد

امام دشمن وبلاگ و وبلاگنویسان ، امام دشمن سایت های اینترنتی ، امام با هکرهای مزدور آمد

امام راحل, همانا امام مقوایی , پشتیبان امام جاهل آمد

در اینجا منظور از امام ، عملکرد و اندیشه خمینی به اضافه عملکرد رهروان و ادامه دهندگان راه و تفکر و حاکمیت به جا مانده از اوست.

گزارش تصویری از مراسم و تظاهرات پناهنده گان شهر وورتسبورگ آلمان

2012-01-31T14:57:00.000-08:00

14 عکس از مراسم و تظاهرات پناهنده گان شهر وورتسبورگ آلمان در رابطه با خودکشی محمد رهسپار که به خاطر شرایط غیر انسانی این کمپ و قوانین ضد حقوق بشری ایالت بایرن خود را در اتاقش حلق آویز کرد و جان سپرد.

فیلم وضعیت پناهنده ها در وورتسبورگ آلمان....جایی که محمد رهسپار خودش را حلق اویز کرد.

اعتصاب غذا در اعتراض به شرایط غیر انسانی پناهندگی در آلمان

2012-01-30T15:06:00.000-08:00

در اعتراض به شرایط غیر انسانی پناهندگی در آلمان و ایالت بایرن در شهر وورتسبورگ, پناهندگان بعد از خودکشی محمد رهسپار که دو شب پیش خود را حلق آویز کرد دست به اعتصاب غذا زده اند و ما از تمام رسانه ها و سایت هایی که برای کرامت انسانها ارزش قائل هستند و قلم می زنند تقاضا داریم که با پوشش دادن به این اخبار حمایت خود را از پناهنده های وورتسبورگ اعلام نمایند تا بتوانیم محکم تر برای تغییری که باید در این شرایط ایجاد کنیم بایستیم.
(پناهند های وورتسبورگ)

خودکشی یک پناهنده در وورتسبورگ آلمان

2012-01-29T05:21:00.000-08:00

خبری تکانده...
شب گذشته در کمپ پناهندگی در شهر وورتسبورگ آلمان یک جوان ایرانی سی ساله به نام محمد رهسپار که از مامورین نیروی انتظامی در ایران بوده است و به خاطر مخالفت با دولت جمهوری اسلامی مجبور شده بود ایران را ترک کند و در آلمان تقاضای اقامت داده بود بر اثر فشارهای دولت ...... آلمان و مخصوصا ایالت ... بایرن خودش را به دار آویخت و خود کشی کرد.لطفا این خبر را انعکاس بدهید تا خون محمد پایمال نشود و همه از جنایات دولت .... و جمهوری اسلامی مطلع بشوند...

منبع خبرفیس بوک

بر اساس خبرهای رسیده محمد رهسپار 7 ماه پیش تقاضای پناهندگی داده بود و متاسفانه دیشب بوسیله ملافه خودش را دار زده است .

خبرهای مرتبط از سایت های گوناگون:

«یک پناه جو ایرانی خود را حلق آویز کرد»

یک معترض ایرانی در آلمان خودکشی کرد

گزارش تلویزیون آلمان از شرایط غیر انسانی‌ اردوگاه‌های پناهندگی

خودکشی یک پناهجوی ایرانی در آلمان

خودکشی پناهجوی ایرانی و مسئولیت ایرانیان مقیم خارج از کشور

تویی که بعد از دریافت پناهندگی نوروز را در ایران در حال تعریف خاطراتِ "خارج" بودی، تو مسول مرگ محمد رهسپار هستی

Tod eines Flüchtlings in Würzburger Asylbewerberheim

بررسی محتوای وبلاگها از نگاهی دیگر

2012-01-26T18:46:00.000-08:00

چند سالی است که ما با رسانه ای همه گیر و متنوع مواجه شده ایم به نام وبلاگ که هر فردی قادر است حتی اندیشه ,ادبیات و اصطلاحات فردی, خواستها و آمال های فردی خاص و ویژه خود را نیز به رشته تحریر در آورد .

وبلاگها ما را با پدیده های عجیب و غریبی در عرصه فرهنگ ,سیاست,اندیشه, هنر, مسائل اجتماعی ,شیوه های مبارزه ,ادبیات, تاریخ و.... مواجه ساخته است و صرفا نمی توان آنها را در دسته های عمومی و معمول دسته بندی کرد مانند : سیاست, هنر, تاریخ ,طنز, طنز سیاسی ,نقد, نقد مذهبی, تحلیل سیاسی, محیط زیست و....

وبلاگهائی که خالق ادبیات خاص فردی و شغلی وبلاگ نویس هستند یا بروزدهنده نیازهای سرکوب شده یا تمایلات فردی , احساسی یا روانی وبلاگ نویس هستند مانند زمانی که در خشم بسر می برند و یا بکرات از فحش در نوشته های خود استفاده می کنند و انگ ,اتهام , تهمت ,افترا و....بخشی از فرهنگ نوشتاری آنها را در برمی گیرد.
حتی افرادی که دچار بیماری های روحی و روانی هستند و در عین حال وب نویس هستند ما را با نوشته یا وبلاگ جدیدی به لحاظ محتوائی مواجه می کنند که دسته بندی و عناوین جدیدی برای هم خوانی وتعریف محتوای وبلاگ باید بکار برد.
وبلاگ نویسانی که به هر دلیل به کرات به دیگران فحاشی می کنند یا به عالم و آدم بدبین هستند یا مرتب کلمات سکسی و جنسیتی در نوشته های خود استفاده می کنند و گفتار و رفتاری سکسیستی دارند و......که در واقع ما را با محتواهای جدیدی روبرو می کنند. اگر وبلاگ نویس مرتب در نوشته های خود به دیگران فحاشی کند و از ادبیات لمپنی استفاده کند بنابراین می توان وبلاگ را "فحش نامه" یا "لمپن نامه" نامید و اگر این فحش ها در عرصه سیاست باشد می توان آن را همچنین "وبلاگ سیاسی - فحاشی" یا "وبلاگ سیاسی - لمپنی " نامید که با محتوای آن همخوانی داشته باشد و اگر وبلاگ سراسر انگ, اتهام ,تهمت, افترا به مخالفین باشد می توان آن را "انگ نامه ", "اتهام نامه"," تهمت نامه"," افترانامه" نامید.
اگر فرد نویسنده وبلاگ دچار بیماری یا بیماریهای روحی و روانی باشد طبیعتا بیماری فرد در نوشته اش نیز خود را نشان می دهد و اندیشه اش را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و بنابراین ما را با نوشته هایی عجیب و غریب روبرو می کند. به عنوان مثال وبلاگ نویسانی که همه را دشمن می پندارند و با کینه و غضب و نفرت با همه برخورد می کنند و مرتب با همه در حال دشمنی هستند یا به همه بدبین هستند یا دچار توهم هستند یا فرد بیمارقادر نیست‌ تخیلات‌ خود را از واقعیت‌ افتراق‌ دهد و بنابراین‌ رفتاری‌ غیرمنطقی‌ و غیرعادی‌ دارد و مسائلی را به دیگران نسبت می دهد که هرگز رخ نداده است و طبیعتا تخیل خود را به عنوان واقعییاتی که اتفاق افتاده است را در نوشته های خود می آورد یا تصور می کند که همه بد و اهریمن هستند و خودشان بهترین انسان روی زمین یا اینکه تلاش می کنند که در دیگران نسبت به خود ایجاد ترهم و دلسوزی کنند و مرتب در هر مسئله ای آگاهانه پای کودکشان را به وسط می کشند یا اگر زن باشند از زنانگی ویا مرد باشند بر بیماربودن یا مورد جفا و ظلم واقع شدن همیشگی خود تاکید می ورزند و همیشه همه را در حال توطئه بر علیه خود می بینند و یا اگر افسردگی شدید داشته باشند نوشته ها ناامیدانه خواهد بود و یا هیچگاه امید و چشم اندازی در تغییر اوضاع نمی بینند و.....
در واقع نوشته بطور مستقیم از حالت روحی و روانی نویسنده یا چگونگی شخصیت و کاراکتر آن می تواند نشات بگیرد و بطور مستقیم بر محتوای وبلاگ تاثیر بگذارد.
زمانی که نویسنده همه چیز را در زندگی سیاه می بیند اگر مطلب سیاسی می نویسد باعث می شود که اوضاع سیاسی را همیشه سیاه و تیره و تار ببیند .
اگر نویسنده بدبین باشد این بدبینی در نوشته هایش نیز خود را نشان می دهد و نسبت به آینده سیاسی یا اجتماعی بدبین باشد یا نویسنده ای که به همه موضوعات سیاسی و اجتماعی با شک و شبهه نگاه می کند و همه مسائل را توطئه آمیز می بیند.
البته بعضی از وبلاگ نویسان نیز عمدا با بکار بردن کلمات سکسی بدنبال ازدیاد خوانندگان وبلاگ هستند و یا برخی عقده های فروخفته جنسی خود را ارضا می کنند یا اینکه از بچگی با این ادبیات به هر دلیل سر کار داشته اند و با آن بزرگ شده اند و برایشان کاملا طبیعی است و اصلا برای آنها عجیب نیست.

ضرورت تعریف روابط و مفاهیم عملکرد ما در دنیای مجازی

2012-01-24T06:54:00.000-08:00

ضرورت تعریف روابط و مفاهیم عملکرد ما در دنیای مجازی و تشابه سازی آن با دنیای واقعی در روابط اجتماعی

مقدمه : از آنجائی که دنیای مجازی نیز مانند دنیای واقعی بخشی از زندگی سیاسی, اجتماعی و... انسانها را دربر گرفته است بنابراین برای خاتمه دادن به بعضی از سردرگمی ها برای خودمان و دیگران در رابطه با چگونگی توضیح رفتاری ما و ضرورت تعریف روابط و مفاهیم عملکرد ما در دنیای مجازی و تشابه سازی آن با دنیای واقعی شاید لازم باشد که با همفکری و تبادل نظر یکدیگر این دنیای جدید را توضیح دهیم و بتوانیم آنرا تا حدی تعریف کنیم.علت سردرگمی ما در چگونگی تعریف عملکرد مان در دنیای مجازی آن است که بیشتر از آنکه دارای مفهومی سیاسی باشد مفهومی اجتماعی است یعنی برای توضیح آن وتشابه آن با چگونگی عملکرد ما عمدتا در حوضه روابط اجتماعی قابل تعریف است نه صرفا در حوضه سیاست یعنی در مباحث سیاسی که در دنیای مجازی مطرح می کنیم انگیزه سیاسی وجود دارد و بخشی از رفتارهای ما نیز می تواند با انگیزه سیاسی باشد اما در پاره ای از موارد به هیچ عنوان نمی توان تشابه سازی کرد و آنها را معادل یکدیگر ارزیابی کرد .
به عنوان مثال , اعدام وقتل و عام در دنیای واقعی متاسفانه وجود دارد ولی چیزی به نام اعدام اینترنتی یا قتل و عام مجازی وجود ندارد.اعدام یعنی حذف فیزیکی و کامل فرد برای ادامه زندگی اوست و در اعدام همه حقوق فرد با اعدامش از او ستانده می شود در حالی که چنین موردی در دنیای مجازی اساسا وجود ندارد.

امروز در فریند فید دوستی با تیتر" اعترافات یک دیکتاتور" نوشته بود:

"در این 11 ماهی که عضو فرندفید بودم هیچ گاه کسی رو بلاک نکردم و این جز خط قرمز های من بود و دلیلم هم این بود که استانه تحملم را بالاتر ببرم .تا این چند وقت که ایدی های یدکی زیاد شد .سنت شکنی کردم و همه رو بلاک کردم .بعد از اون دیدم ایدی هایی هم هستند که فیک نیستند اما فحاشن .اون ها رو هم بلاک کردم .نوبت به ارزشی ها رسید .دیدم حوصلشون رو ندارم .نتیجه این شد که بلاک شدند . دیروز هم چند تا ایدی که نه ارزشی بودند و نه فحاش و تنها مشکلشون این بود که فید هاشون رو دوست نداشتم رو بلاک کردم . در اخر هم کسانی موندند که یا از دوستان بودند یا می شد باهاشون کنار اومد.

امروز که داشتم فکر می کردم دیدم چه قدر شبیه دیکتاتور ها شدم .از بدترین آدم ها شروع کردم تا رسیدم به بیگناه تر ین افراد .حلقه دور خودم رو هر بار کوجک و کوچکتر کردم .امروز فهمیدم برای دیکتاتور شدن نیازی نیست که عمامه داشته باشی یا تاج سلطنت بر سرت باشه . سرهنگ باشی یا اقا زاده .برای دیکتاتور شدن تنها یک جرقه لازمه . هیچ کس دیکتاتور دنیا نمی یاد اما همه می تونند یک دیکتاتور باشند امروز فهمیدم چه قدر مرز بین ازادی خواهی و دیکتاتوری باریکه .برای من جرقه ، از بلاک کردن جعلیون شروع شد با قتل و عام مجازی شدت گرفت و به بهانه نادیده گرفتن کسانی که از لحاظ تفکری با انها مشکل داشتم این مرز را شکستم . امروز به جز کسانی که فحاشی می کردند یا یدکی بودند همه رو از بلاک در آوردم . برای من راه برگشت بود اما اگر این رویه در دنیای واقعی اتفاق می افتاد برگشتی هم در کار بود ؟ "

بحث بسیار خوبی است و من مدتها است که می خواستم در این مورد مطلب کوتاهی بنویسم چراکه بسیاری از افراد از جمله خود من تعریف درستی از چگونگی رفتار انسانها در دنیای مجازی ارائه نمی دهند و این سر درگمی برای همه از جمله خود من نیزوجود دارد.
این بحث را باید از جای دیگری شروع کرد.دنیای مجازی دنیای جدیدی است که ما با آن روبرویم.در این عرصه نیز می توان با دنیای واقعی آن را مقایسه کرد اما گاهی با مقایسه اشتباه باعث می شود که انتظار ما از خودمان یا دیگران افزایش پیدا کند و باعث سوتفاهم یا حتی سرخوردگی ما یا دیگران گردد و یا از خودمان یا دیگران طلبکار شویم و به قول معروف احساس گناه یا وجدان درد بگیریم .
ما باید بتوانیم این دنیا را تعریف کنیم و در شبیهه سازی هر موردی را سر جای خودش بررسی کنیم .تلاش کنیم دنیای مجازی را با دید مثبت نیز ارزیابی کنیم و همه رفتار ما صرفا با دیکتاتور بودن با اعدام یا زندان قابل مقایسه نیست.
مثلا اگر در "فریند فید" کسی ما را بلاک کرد حق طبیعی او است و حق کسی رو ضایع نمیکند که دیکتاتور خطابش کنیم.حق بلاک کردن را برای خود و دیگران بهتر است که برسمیت بشناسیم و از آن هیچ کس نباید ناراحت شود به عنوان مثال هر کس در فریند فید من را بلاک کند ناراحت نمی شوم.
در دنیای واقعی نیز همه روابط اجتماعی ما بر اساس کنش یا منش دیکتاتورها قابل تعریف نیست و اساسا به آن ارتباطی ندارد.
در دنیای واقعی نیز ما با همه انسانهای پیرامونی خود روابط اجتماعی یکسانی نداریم و نمی توانیم با همه هم رابطه ایجاد کنیم .به عنوان مثال همه همسایه های ما یا همه همکاران ما با ما رفت و آمد خانوادگی ندارند و در خانه ما به روی همه باز نیست .در دنیای واقعی انسانهایی که با هم دوست هستند اعصاب یکدیگر را خراب نمی کنند و هر کسی با دیگری وارد گفتگو می شود که از این گفتگو یا لذت ببرد یا چیزی یاد بگیرد یا تبادل تجربه و اطلاعات کند و یا مشکلی را حل کند.
کسانی هستند که در دنیای واقعی یا دنیای مجازی مانند پالتک ,فیس بوک ,وبلاگ ,فریند فید,تویتر ,گوگل پلاس و......که به دیگران فحاشی می کنند و انگ,اتهام,تهمت, افترا می زنند بدون آنکه سند یا مدرکی داشته باشند و یا اجازه دهند که فرد از خودش دفاع کند او را غیابا در دادگاه خود محاکمه می کنند چراکه می دانند معمولا برای آنها هزینه و ضرری به دنبال ندارد . به عنوان مثال افرادی در وبلاگ یا صفحات اینترنتی خود به دیگرافراد حقیقی و حقوقی اتهاماتی می زنند بدون آنکه پاسخگو اتهامات خود باشند ولی در دنیای واقعی همان افراد چنین نمی کنند چراکه می دانند نمی توانند اتهامات بی اساس خود را ثابت کنند و دچار مشکل قانونی خواهند شد.
طبیعتا در دنیای واقعی کسی اگر چنین کند یعنی فحاشی کند یا انگ,اتهام,تهمت, افترا بزند باید پاسخگوی گفتارش باشد و حتی می توان از فرد شکایت کرد و او را به دادگاه کشاند
در دنیای واقعی هر کسی نمی تواند با ما رفت و آمد کند و مزاحم ما شود اما در دنیای مجازی اگر در منزل دنیای مجازی بروی همه باز باشد طبیعتا همانطور که در جامعه همه گونه افرادی وجود دارد در دنیای مجازی نیز وجود دارد تازه در دنیای مجازی بدتر است چراکه با مشخص نشدن هویت فرد بعضی چهره واقعی خود را نشان می دهند و اگر مجبورند یک سری اصول و روابط اجتماعی را رعایت کنند اما چنین اجباری در دنیای مجازی کمتر است یا اینکه اساسا بعضی از انسانها دو چهره هستند و اگر در دنیای واقعی مجبورند که چهره واقعی خود را پنهان کنند اما در دنیای مجازی چهره واقعی خود را نشان می دهند.در دنیای مجازی به عنوان مثال فیس بوک و صفحه شخصی ما در آن مانند خانه ما است که همسایگانی دارد.در دنیای واقعی ما مجازیم که همسایگان خود را انتخاب کنیم و با رضایت ساکنین 2 خانه رابطه و رفت و آمد ایجاد می شود و هر گاه اشکالی در این رابطه به وجود بیاید می توان به این رابطه دوستی خاتمه دهیم یا طرف مقابل حق دارد چنین تصمیمی بگیرد یا اصلا هر دو به این نتیجه می رسند و در خانه را بروی هم باز نمی کنند و یا دیگر به خانه یکدیگر نمی روند. در صفحه فیس بوک خودمان نیز باید رفتار و کنش دموکراتیک داشته باشیم و آن را مانند خانه هر فردی بدانیم که همسایگانی دارد و این حق را برای خودمان و دیگران قائل شویم که کسانی که به عنوان دوست در لیست دوستان خود داریم و یا به عنوان دوست در لیست دوستان دیگران قرار داریم هر گاه خواستیم یا خواستند به این دوستی خاتمه دهیم یا خاتمه دهند به همان راحتی که بسیاری را که نمی شناختیم و به لیست دوستان اضلفه کردیم و یا ما را نمی شناختند و به لیست دوستان خود اضافه کردند حال به دلیل ایجاد این شناخت یا بر اساس تصمیم فردی ما یا آنها به هر دلیلی که باشد باید خاتمه دوستی توسط یکدیگر یا یکی از طرفین را براحتی برسمیت بشناسیم و تازه زمانی می توانیم کسی را یا خودمان را نقد کنیم که به زور بخواهیم در صفحه فیس بوک کسی باشیم یا فردی به زور بخواهد در صفحه فیس بوکی ما باشد یا ما بزور بخواهیم در لیست وبلاگ کسی باشیم یا فردی بخواهد بزور در لیست وبلاگ ما باشد که در واقع چنین رفتاری یعنی کم یا زیاد کردن لیست دوستان در دنیای مجازی مانند فیس بوک فریند فید و....حذف کردن نیست بلکه حق انتخاب دوست نام دارد و در دنیای واقعی نیز ما باید بپذیریم و به رسمیت بشناسیم که اگر فردی قبلا دوست ما بوده است و الان دوست سابق ما می باشد و قبلا به دوستی مشترک یا به زندگی مشترک خود با ما پایان داده است و دقیقا در دنیای واقعی و مجازی کسانی که این جدائی را نمی پذیرند در واقع کنش و منشی غیر دموکراتیک دارند و می خواهند با کسی بزور دوست یا همسر کسی در دنیای واقعی و یا بزور دوست مجازی باشند و در واقع خود را تحمیل کنند.
در دنیای مجازی اگر کسی در فیس بوک یا وبلاگ سیاسی ما نظر و کامنتی را گذاشت که صرفا به دلیل سیاسی آن را حذف کنیم می توان گفت که آن فرد تحمل سیاسی و کنش و منش دموکراتیک ندارد و یا چون پاسخی نداشته است چنین کرده است. البته در این مورد خاص یعنی وبلاگ سیاسی یا صفحه فیس بوک یک فرد از طرفی شخصی محسوب می شود و از طرفی دیگر به موضوعاتی می پردازند که مربوط به حوضه سیاسی و اجتماعی در عرصه کنش جمعی و اجتماعی مربوط می شود.

توضیح : منظور و مخاطب من در این بحث اصلا شخص خاصی نیست بلکه عمومی است و صرفا هدفم ایجاد بحث و تبادل نظر در این زمینه بوده است و مدتی بود که تصمیم داشتم مطلبی در این زمینه بنویسم که در بین خوانندگان و وبلاگ نویسان ایجاد بحث کنم که با دیدن این بحث در فریند فید تصمیم گرفتم که بالاخره در این باره متن کوتاهی بنویسم چراکه متن طولانی خواننده کمتری دارد و من معمولا تلاش می کنم کوتاه و مختصر بنویسم.

نظام جلالی 24.01.2012

عکسهایی متفاوت از نیجریه بزرگترین کشور قاره آفریقا

2012-01-22T19:52:00.000-08:00

عکسی از مدل های نیجریه 1اکتبر 2011

عکسی از مسیحیان کشته شده توسط اسلامگرایان "بوکو حرام "نیجریه 09.03.2011

اسلام گرایان تندروی گروه «بوکوحرام» 02.01.2012 (به معنی تحصیل حرام است) این گروه مخالف بنیادی فرهنگ غرب و مسیحیت است و قصد دارد مسیحیان شمال این کشور را وادار به ترک محل زندگی خود کند. این گروه با تحصیل علم و وجود مدارس مخالف است.۵۰ درصد از مردم نیجریه مسلمان و ۴۰ درصد مسیحی هستند.این گروه که طالبان نیجریه می باشد از پیروان یک روحانی تندرو بنام محمد یوسف هستند که البته محمد یوسف حدود 2 سال پیش توسط نیروهای دولتی کشته شد. این روحانی مدارس به شیوه غربی در نیجریه را برخلاف قواعد اسلامی می‌دانست و با فعالیت آن‌ها مخالف بود.

4- عکسی از طبیعت نیجریه

4 عکس زیبا از شهرهای نیجریه ( برای دیدن عکسها اینجا )

21 عکس از اسلامیستهای وابسته به جمهوری اسلامی در سایت اهل بیت که ظاهرا عمدتا بر پایه نظرات آیت الله فاضل لنکرانی است.

17 عکس از حزب الله نیجریه که وابسته به حزب الله ایران و لبنان هستند.

211 عکس از مسلمانان طرفدار جمهوری اسلامی در سایت "دعوت به اسلام" جمهوری اسلامی

عکس طرفدار فوتبال از نیجریه

60 عکس از اسلامیستهای نیجریه

70 درصد از جمعیت 160 میلیون نفری نیجریه زیر خط فقر زندگی می کنند . دولت نیجریه تصمیم گرفت از ابتدای سال 2012 میلادی با حذف یارانه بنزین قیمت آن را به بیش از دو برابر افزایش دهد . نیجریه بزرگترین تولید کننده نفت آفریقا است، ولی به علت کمبود ظرفیت پالایشگاهی مجبور به واردات بخش مهمی از بنزین مصرفی است.گسترش مفاسد مالی و اقتصادی در این کشور طی دهه‌های گذشته موجب حیف و میل شدن میلیاردها دلار از درآمدهای نفتی شده است.

پس از گذشت ۵۰ سال از تولید و صادرات نفت در نیجریه، هنوز بخش زیادی از مردم این کشور به برق و آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند. نیجریه بزرگ ترین تولید کننده نفت در قاره آفریقاست.

با توجه به اینکه 70 درصد جمعیت زیر خط فقر هستند و عمدتا فقر در نواحی مسلمان نشین است بنابراین فرصت خوبی برای جمهوری اسلامی ایجاد کرده است که با واریز کردن پول ایران در بین مسلمانان نیجریه هواداران زیادی داشته باشد و 80 درصد شیعیان آن طرفدار خامنه ای هستند.

نظام جلالی 23.01.2012

خروج اولین دیکتاتور خاورمیانه در سال 2012 از کشورش , نفر بعدی چه کسی است ?

2012-01-22T13:56:00.000-08:00

روز یک‌شنبه (۲۲ ژانویه/۲ بهمن) علی عبدالله صالح، رئیس‌جمهور یمن کشور را ترک کرد. وی پیش از ترک کشور از مردم یمن به خاطر اشتباهات در دوران زمامداریش «پوزش» خواسته است. صالح گفته است: «برای معالجات پزشکی به آمریکا سفر خواهم کرد.»قرار است در تاریخ ۲۱ فوریه (۲ اسفند) انتخاباتی برای تعیین رئیس جمهوری جدید در یمن برگزار شود. تنها نامزد این انتخابات معاون صالح، عبد ربه منصور هادی است که هم‌اکنون هدایت امور دولت را برعهده دارد. قرار است صالح تا زمان برگزاری انتخابات در مقام ریاست جمهوری باقی بماند.

خروج اولین دیکتاتور خاورمیانه علی عبدالله صالح در سال 2012 از کشور یمن , این سئوال را پیش روی ما خواهد گذاشت که نفر بعدی چه کسی است ? آیا نفر بعدی خامنه ای است یا بشار اسد یا دیکتاتور دیگری ?
با توجه به اینکه همچنان مردم سوریه به مقاومت و مبارزه ادامه می دهند و جمهوری اسلامی نیز روزبروز با بحران های جدید سیاسی ,اقتصادی و اجتماعی روبرو است به سختی بتوان پیش بینی کرد که نفر بعدی خامنه ای است یا بشار اسد?

حماسه مرگ

2012-01-22T07:35:00.000-08:00

حماسه مرگ

در سرزمین شرق من

مغرب چادری شد بر تن رویاهایش

و همه گریان در کشاکش غروبی بی پایان سر به سجده فرو بردند

تا شاید خورشیدشان از ته چاه بیرون زند

اینجا... شاعران آوازه خوان در آرایش مدل عاشورایی

فروغِ بابک را رو به قبله خوابانده اند

آری، اینجا... دختران کهن خورشیدِ شرق کنون پیچیده در حجاب فاخر سیاهی

بر دسته های زنجیر زن خود ، عشوه های مرگ می ریزند

و همه اینگونه تشنه و خسته بر پای گودالی عمیق در درون

چون شرقیانی خفته بیزار از روشنایی تاریخ خویش

در بغض تمنا، خیره به نئون های مکۀ غرب

چنان بی اعتنا به شکوه جنبش نود و نه درصدِ باختری که به فکر خاورش می خروشد

آری...آری...اینجا سرزمین شرق من

مردانش سوداگران شهوانی خدایان جهادند

و هر روز در زیر نورافکنِ غنایمِ چراگاه سبز آزادی- هورا کشان زنانشان را زنده بگور می کنند

آری... اینجا سرزمین شرق من- در حماسه مرگ خویش، هنوز به عزا نشسته است

م-ر روز عاشورای 1390

آینده سیاسی مراکش با دولتی اسلام گرا و حکومتی پادشاهی

2012-01-20T15:54:00.000-08:00

تصویرشاهزاده حسن 9 ساله در مغرب

نظام جلالی 20.01.2012

ابتدا نگاهی به خلاصه اخبار و چگونگی مسائل سیاسی از منابع گوناگون خبری مربوط به کشور مغرب می اندازیم:

"خاندان علوی، حکمرانی بر بخش عمده مراکش را از سال ۱۶۶۴ به دست آورده است و این عمر درازمدت حکومت به اضافه ادعای نسب بردن به حضرت محمد در استحکام این حکومت سلطنتی اهمیت زیادی دارند.

خانواده پادشاه مراکش، ۳۵۰ سال است که بر این کشور حکمرانی می‌کند.

دولت سلطنتی مراکش با جمعیتی حدود 32 میلیون، 48 % زیر 25 سال، 48 % ناتوان از خواندن و نوشتن و در حالیکه نرخ رسمی بیکاری در این کشور حدود 9.1 درصد است این رقم برای تحصیل‌کرده‌ها در حدود 16 درصد است.

ملک حسن دوم (پدر محمد ششم پادشاه ۴۸ ساله) از ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۹ حکومتی بدنام و بی‌رحم را اداره می‌کرد که مخالفان در آن شکنجه و اعتراضات سرکوب می‌شدند.

با گذشت سه هفته از تشکیل دولت ائتلافی مغرب به رهبری اسلام گرایان، هنوز آتش خشم جوانان این کشور در اعتراض به اوضاع بد معیشتی، اجتماعی و اقتصادی همچنان شعله ور است .

دولت جدید مغرب به دنبال پیروزی حزب اسلامی "عدالت و توسعه" عبداله بن کران دبیر کل این حزب در تاریخ 3-1-2012 از طرف پادشاه این کشور ماموریت یافت دولت ائتلافی را تشکیل دهد.

دیروز ۱۹ژانویه۲۰۱۲ پنج جوان عضو "جنبش فارغ التحصیلان بیکار" در ادامه و بحبوبه اعتراضات گسترده به مشکلات اقتصادی و سیاست های دولت اسلامی مراکش خود را در رباط پایتخت مراکش در مقابل یک ساختمان دولتی آتش زدند.

در این اعتراضات میلیون ها دانش آموخته دانشگاه ها در دو هفته گذشته به مخالفت با سیاست های دولت اسلامی و نبود کار پرداختند. نیروهای امنیتی از دو روز پیش با این اعتراضات برخورد کرده و مخالفان را سرکوب کردند.در مراكش میلیون ها نفر دانشگاه رفته بیكار وجود دارند كه اعتراض به شرایط ناگوار بیكاری گاه و بیگاه آن ها را به تظاهرات خیابانی می كشد كه البته با دخالت خشونت بار پلیس مواجه می شوند.

به گزارش آسوشیتد پرس، صدو شصت دانش آموخته بیكار یكی از ساختمان های اداری وزارت آموزش عالی را طی دو هفته گذشته در رباط در اشغال خود داشته اند كه از دو روز پیش پلیس مانع شده تا حامیان آنها برایشان آب و غذا ببرند.'یوسف الریسونی' عضو انجمن حقوق بشر مراكش در این باره گفت: مقامات نگذاشتند به آنها آب و غذا برسد. به همین خاطر پنج نفر از آن ها بیرون آمدند و تهدید به خودسوزی كردند. الریسونی گفت كه سه تن از این پنج نفر راهی بیمارستان شدند در حالی كه حال دونفرشان وخیم است. اما دو نفر دیگر تنها لباسهایشان سوخته است.

به گزارش ایرو نیوز این فارغ التحصیلان دانشگاهی بدون شغل مراکش که یک ساختمان وزارت آموزش عالی را به نشانه اعتراض اشغال کرده بودند، روز پنج شنبه در رباط پایتخت این کشور، خودسوزی کردند. پلیس مراکش دو روز بود از رسیدن غذا به معترضان جلوگیری می کرد. پنج تن از جوانان تهدید کرده بودند در صورت ادامه ممانعت پلیس از رسیدن غذا، خود را آتش خواهند زد. این پنج جوان بر بالای دیوار محوطۀ ساختمان با بطری های بنزین در دستانشان صف کشیده بودند. مابین آنان و مردمی که به حمایت از آنان جمع شده بودند نیروهای پلیس قرار گرفته بود. جوانان معترض برای گرفتن نانی که مردم برایشان پرتاب کردند از دیوار پایین پریدند، اما با ممانعت و حمله پلیس و در میان بهت و جیغ و فریاد حاضران، این جوانان خود را به آتش کشیدند. از دو هفته پیش یک گروه 160 نفری که جنبش خود را “ فارغ التحصیلان بدون شغل” نام گذارده اند با اشغال یک ساختمان وزارت آموزش عالی، به عدم توانایی دولت مراکش در اشتغالزایی دست به اعتراض زده اند. ادامه مطلب در ایرونیوز "

آینده سیاسی مراکش با دولتی اسلام گرا و حکومتی پادشاهی:

کشوری که از طرفی میلیون ها نفر دانشگاه رفته بیكاردارد و از آنطرف حدود نیمی بی سواد دارد و حدود نیمی از جمعیت آن زیر 25 سال هستند و تعداد بی کاران با سواد بیشتر از بیکاران کل جمعیت است و بخش قابل توجهی از جامعه اسلام زده هستند و از آنطرف وجود جبهه پولیساریو که برای آزادی و استقلال منطقه صحرای غربی مبارزه می کند بنابراین پیش بینی چگونگی آینده سیاسی در چنین کشوری بسیار مشکل است.البته نباید از نظر دور داشت که با بودن دولتی اسلام گرا و پادشاهی که خاندانش ادعای نسب بردن به حضرت محمد را دارند بعید است که بیشترنیروهای مخالف ماهیت مذهبی داشته باشند مگر آنکه اسلامگرایانی باشند که خود را مسلمان تر از پادشاه و دولت اسلامگرا به مردم معرفی کنند.
هر چند که میزان شرکت کنندگان در انتخابات مجلس نسبت به انتخابات قبلی بیشتر بود و از ۳۷ درصد به بیشتر از ۴۵ درصد رسید ولی با این حال عدم مشارکت 55 درصد از مردم در انتخابات و تظاهرات چند میلیونی دانش آموختگان بیکاردر دو هفته گذشته که به مخالفت با سیاست های دولت اسلامی و نبود کار پرداختندهرچند که نیروهای امنیتی از دو روز پیش با این اعتراضات برخورد کرده و مخالفان را سرکوب کردند ولی نشان می دهد که نیروهای غیر مذهبی نیز دارای وزنه اجتماعی هستند علاوه بر آنکه بخش قابل توجهی از مراکشی ها در خارج از کشور زندگی می کنند و با جامعه مراکش ارتباط دارند.ضمنا در پایان باید اشاره کرد که مراکش یکی از گروه های نسبتا فعال آنارشیستی را در منطقه خاورمیانه دارد.
به هر حال با سقوط دیکتاتورهای تونس, مصر و لیبی در سال 2011 بعید نیست که بخشی ازکشورهای مراکش, سوریه, ایران و...در لیست سقوط دیکتاتورهای سال 2012 قرار بگیرند.

نظام جلالی 20.01.2012

چگونه می توانیم عملا با برنامه و هدفمند از مبارزات مردم سوریه حمایت کنیم ?

2012-01-20T07:05:00.000-08:00

با اعتصاب غذا و تظاهرات و دیگر آکسیونهای اعتراضی در مقابل سفارتهای سوریه در کشورهای مختلف می توان از مبارزات مردم آن حمایت کرد و یا دوستانی که عربی می دانند تلاش کنند با فعالین اینترنتی سوریه ارتباط برقرار کنند تا بدانند که ما برخلاف جمهوری اسلامی که از رژیم بشار اسد حمایت می کند اما ما از مردم سوریه جهت رسیدن به آزادی و برابری آنان حمایت می کنیم.ما بخشی از وبلاگنویسان می توانیم به عنوان جمعی از وبلاگنویسان ایرانی جمع ایرانیان حامی مبارزات مردم سوریه را تشکیل دهیم .
ما می توانیم یک جمعه را به عنوان جمعه حمایت جهانی از مردم سوریه را پیشنهاد کنیم و یا هر جمعه را به نام حمایت مردم یک کشور از مردم سوریه پیشنهاد کرده تا انگیزه حمایت جهانی را بیشتر کنیم.

البته باید تلاش کنیم که مخصوصا از نیروهای غیر مذهبی سوریه حمایت کنیم چراکه خطر اخوان المسلمین در آینده سیاسی سوریه جدی است.ما وبلاگ نویسان غیر مذهبی باید تلاش کنیم با وبلاگ نویسان سوریه ای غیر مذهبی ارتباط برقرار کنیم .

نظام جلالی 20.01.2011

در نقد برخوردهای ناموسی و مردسالارانه به خانم گلشیفته فراهانی

2012-01-18T06:40:00.000-08:00

آناهیتا

"چه خوب با این حرکت خیلی از مغزهای فسیلی که کلاه گیس مدرنیسم گذاشته اند معلوم شده.یه کم به خودتون نگاه کنین.چطور به خودتون اجازه میدین در مورد مالکیت یه انسان نسبت به بدنش نظر بدین اعتراض کنین؟!اصلن به شما چه؟"

Shahin najafi‎

"به گلی که شیفته کرد ما را...
تو نه دیگر آن دختر "میم مثل مادری" و نه زنی در "سنتوری".حالا حتی بازیگری جوان و مستعد و دلکنده از سینمای بیمار ایران و در سودای هالیوود هم نیستی .دیگر همه چیز تمام شد.دیگر مهم نیست که بگویند فقط برای حجاب و کار و پول و هرچه و چه و چه به بیرون زده باشی.از امروز تو یک خط شکنی.چه بخواهی چه نخواهی.نمی توانم فرض کنم که نادانسته سنگی را در آبی ها ی خالی و خیالی اذهان فسیلی انداخته باشی.یا شاید نمی دانستی و می دیدی و چه بهتر.دیگر هیچ چیز مهم نیست.تو بر روی "نباید "ها و"باید"هایی که قرن ها بر ما تحمیل شده است خط کشیدی. خوش آمدی قربانی.چرا شادی ام را پنهان کنم، وقتی روزهایی را می بینم که پرچم دار و خط شکن های سرزمین ام زنانی چون تواند ،که رگ های متورم غیرت و حجب و حیا و شرم را از درد و حسرت و ترس می ترکانند و با نگاهی کودکانه ،لخت ...برهنه در برابر چشمان از حدقه درآمده ی تاریخی کثیف می ایستند و نعره می شکند که هی ...های مرا ببین . من همانم که تو مرا به زنجیر کشیدی. در مقام خواهر و مادر و زن و با چماق عفت و عصمت و هر مفهوم بدبو و بدوی دیگر.من اینم . برهنه مرا ببین و در خلوت خویش به تدلیست ببغض، که در هزارتوی مفاهیمی فسیلی، به لجن کشیده شده ای و نمی دانی.آی خط شکن . من در برابرت سر تعظیم فرود می آورم و شرمنده ام و از هم اکنون ، تمام وجودم اشک و ترس است از دشنام هایی که نثارت می شود. آی دختر وحشی و معصوم-نگاهِ شرقیِ غمگین. تو را به برهنگی آسمانی ات سوگند که آنچه کردی ،کرد دیگرانی را که تو را محصور و مهجور می خواستند.
تنها بدان که تنها نیستی .
شاهین نجفی
18 ژانویه2012 "

فیلم ۹۰ ثانیه ای از گلشیفته فراهانی و ۳۱ بازیگر دیگر پروژه ی کشف 2012

"جایزه ی آکادمی سزار...جایزه ای که عده ای آن را سومین جایزه ی معتبر سینمایی هم میدانند امسال پروژه ای رو به جشنواره ی خودش اضافه کرده به نام کشف های سال2012 که در این پروژه با استعداد ترین جوانان 20 تا 30 ساله که در سال 2011 در فیلم های اروپایی بازی کردند رو انتخاب کرده و برای اونها جایزه ی مخصوصی رو نیز در نظر گرفته...پروژه ی کشف 2012 شامل 32 بازیگر هست که شامل 16 مرد و 16 زن هست.. گالری عکسی توسط عکاس بسیار معروف ژان موندینو و یک قطعه فیلم 90 ثانیه ای از تمامی این بازیگران با بدن نیمه عریان گرفته شده است که میتواند نمایانگر این باشد که هنر حد و مرزی ندارد... آری بازیگری و هنر مرز ندارد و اگر شما صحنه ای را بخواهید نمایان کنید که نمایانگر عشق و عشق بازیست مطمئنن این کار را با لباس و پوشیده انجام نخواهید داد.. من کاری به تابو شکنی ها و جملات دیگر ندارم...ولی هنر بی حد و مرز را با چشم های آلوده ی خود خراب مکنیم..که اگر هنری نباشد..زندگی نیز نیست"

Golshifteh Farahani

گلشیفته فراهانی در مصاحبه با كانال دو فرانسه:
"ما سی و اندی ست كه دولتی مذهبی و ایدئولوژیك داریم و دیگر كافی است!
خسته شده ایم!

در این مصاحبه گلشیفته می گوید كه چطور بعد از بازی در فیلم “مجموعه دروغ ها” و همبازی شدن با دی كاپریو به ایران بر می گردد و به محض ورود به ایران مورد بازجویی قرار می گیرد. پاسپورتش را می گیرند و ممنوع الخروج می شود. نمی تواند به لندن برای بازی در فیلم دیگری كه به او پیشنهاد شده، برود. بازجویش حتا به او می گوید كه به اصغر فرهادی بگوید كه نمی خواهد در فیلم "درباره ی الی" بازی كند. مجری از او درباره ی بازی قدرت در ساختار سیاسی ایران می پرسد و او می گوید كه همه كاره رهبر است و اوست كه تصمیم ها را می گیرد. گلشیفته اشاره می كند كه چگونه به نظر دولت و سیستم ایدئولوژیك ایران، مادامی كه هنر و هنرمند و بازیگر و موسیقی در خدمت انها باشد و در طبل انها بكوبد، خوب و عالی هستند اما اگر سر ناسازگاری با انها بردارد و به انتقاد بپردازد، بیهوده و شیطانی ست. گلشیفته می گوید كه بهار عربی با انچه كه بهار ایرانی ست متفاوت است . مطالبات ملت ایران متفاوت است و ما سی و اندی ست كه دولتی مذهبی و ایدئولوژیك داریم و دیگر كافی است! خسته شده ایم!"

چند سال پیش که تازه گلشیفته فراهانی به خارج از کشور آمده بود و هنوز ایرانیان سایتهای پرمخاطبی مثل امروز نداشتند وبلاگ گلشیفته فراهانی با چند صد هزار بازدیدکننده از پرمخاطب ترین فضاهای مجازی محسوب می شد و می توانستیم مستقیما نظر خود را در وبلاگ منتشر کنیم که در آن بحث های زیادی در نقد مذهب و در افشای جمهوری اسلامی صورت می دادیم و زمانی که عناصر وزارت اطلاعات که در بخش نظرها کامنت می گذاشتند از دست ما کلافه شده بودند شروع به تهدید خانم گلشیفته فراهانی کردند که او با سکوتش و پاک نکردن مباحث ضد اسلام و ضد جمهوری اسلامی مستقیما مسئول است و زمانی که به ایران برگردد با او برخورد قضائی صورت خواهد گرفت و از آنجائی که در آن مقطع تصمیم داشت به ایران مسافرت کند و هنوز تصمیم کامل خود را برای ماندن نگرفته بود مجبور شد که بخش نظرات را ببندد که نتوان مستقیما نظر خود را منتشر کنیم تا به قائله خاتمه دهد.

درمصر:

درمصر زمانی که علیا ماجده المهدی در اعتراض به اسلام گرایان لخت شد از آنجائی که زبان عربی صحبت می کند و زن هست و او را عرب می نامند و در کشوری به دنیا آمده است و زندگی می کند که بسیاری از مردم آن مسلمان هستند بنابراین مسلمانان و عرب زبانان حق ویژه ای برای خود قائل می شوند و مسئله لخت شدن چنین انسانی برای آنها مهم می شود.

در ایران:

در ایران نیز زمانی که عکسهای نیمه لخت گلشیفته فراهانی منتشر می شود از آنجائی که زبان فارسی صحبت می کند و زن هست و او را ایرانی می نامند و در کشوری به دنیا آمده است و زندگی می کرد که بسیاری از مردم آن مسلمان هستند بنابراین مسلمانان و ایرانیان حق ویژه ای برای خود قائل می شوند و مسئله لخت شدن چنین انسانی برای آنها مهم می شود.

نظام جلالی 18.01.2011

1- چرا بخشی از فمینیستها حق انتخاب زنان را به رسمیت نمی شناسند ?پیرامون اعتراض عالیا ماجده المهدی

2- علیا ماجده المهدی

3- در باره برهنگی گلشیفته

4- گلشیفته و کشتی تایتانیک نظام

بعد از 22 سال از سقوط چائوشسکو و دگربار شبح انقلاب/ تظاهرات رومانی وارد پنجمین روز خود شد

2012-01-17T06:12:00.000-08:00

صفحه انقلاب 2012 رومانی در فیس بوک (جهت حمایت و دیدن ویدئوها )

عکسهایی از تظاهرات رومانی

ایرونیوز
"هشدار دولتمردان، رومانی‌ها را از اعتراض پنج روزه اشان به سیاستهای ریاضت اقتصادی دولت باز نداشته است. در این تظاهرات که به درگیری با پلیس انجامیده تاکنون ۵۹ نفر زخمی شده‌اند.
اگرچه دولت رومانی طرح کاهش هزینۀ بخش خدمات درمانی را از دستور کار خارج کرده است اما تظاهرات کنندگان در بخارست و دیگر شهر‌ها با ادامه تظاهرات خواهان استعفای امیل بوک، نخست وزیر، و ترایان باسسکو رئیس جمهوری هستند.
ترایان ایگاش وزیر کشور رومانی با تکرار تهدیدات نخست وزیر گفت:«اکیدا از افسران کل و جزء و نیز ماموران پلیس خواسته ام تا به قانون احترام بگذارند. به کسانی که وارد جریانات اخیر شده‌اند نیز چنین توصیه‌ای دارم. اجازه نخواهیم داد تا گروه کوچکی کشور را زیر و رو کند.»
تظاهرات روز پنجشنبه ابتدا در حمایت از استعفای معاون وزیر بهداشت که خود منتقد و مخالف طرح خدمات درمانی دولت بود آغاز شد و سپس گسترش یافت."

دیروز ایرو نیوز در خبر خود نوشت :

به گزارش ایرونیوز

"پس از چهار روز تظاهرات خیابانی و دو شب خشونت در رومانی از صبح دوشنبه آرامش به خیابانهای این کشور بازگشت."

دیروز بعد از خبر ایرونیوز در تحلیل خود نوشتم :

"هر چند که امروز خبر از پایان اعتراضات و مبارزات خیابانی که در 41 شهر ادامه داشته است داده اند ولی مبارزات در رومانی تازه آغاز گشته است."

دولت روماني پس از دريافت يك وام 20 ميليارد يورويي از صندوق بين‌المللي پول و اتحاديه اروپا در سال 2009، حقوق كارمندان بخش دولتي را 25 درصد كاهش داد و اعلام كرد اين اقدام در راستاي سياست رياضت اقتصادي كه از سوي صندوق بين‌المللي پول توصيه شده، انجام گرفته است.

تهدیدات رئیس جمهور و نخست وزیر رومانی و خطاب قرار دادن ده ها هزار مردم معترض(به فقر, نابرابری ,فساد ,رشوه خواری, کشوری مقروض,دولتمندانی دزد و غارتگر) در 41 شهر که آنها را گروه کوچکی خواند که اجازه نخواهیم داد که کشور را زیرو رو کنند.

مبارزاتی که اکنون در رومانی در جریان است بسیار شبیه به مبارزات مردم خاورمیانه است .

نظام جلالی 17.01.2012

نگاهی به اخبار و تحلیل عوامل اعتراضات ادامه دار در رومانی

2012-01-16T07:42:00.000-08:00

به گزارش ایرنا،" شبكه تلویزیونی فرانس 24 روز دوشنبه گزارش داد: یكشنبه شب نزدیك به یكهزار معترض در میدان مركزی بخارست تجمع كردند كه به درگیری با نیروهای پلیس ضد شورش منجر شد.

اعتراضات در رومانی در مورد وضعیت اقتصادی این كشور همچنان ادامه دارد و معترضان در چهارمین روز تظاهرات و تجمع خیابانی در پایتخت با پلیس درگیر شدند.

بنابراین گزارش، معترضان رومانیایی خواستار بركناری 'تریان باسسكو' رییس جمهوری و همچنین دولت وی به نخست وزیری 'امیل باك' هستند.

معترضان به سیاست های اقتصادی و ریاضتی دولت، جمعه گذشته با حمایت از استعفای معاون وزیر بهداشت در اعتراض به لایحه كاهش كمك های دولتی به بخش درمانی، تظاهرات خود را آغاز كردند.

معترضان دولت را متهم می كنند كه با اتخاذ سیاست ها اشتباه، سطح زندگی دراین كشور را پایین آورده است. "

ایرنا : به گزارش رویترز، "هزاران نفر از مخالفان دولت رومانی در مخالفت با طرح ریاضت اقتصادی دولت این كشور در شهر بخارست تظاهرات كردند. "

به گزارش ایرنا، خبرگزاری فرانسه "در خبری نوشت كه این افراد با شعارهای 'استعفا' و 'نترسید، باسسكو رفتنی است' به سوی كاخ ریاست جمهوری این كشور راهپیمایی كردند.

یك شهروند بازنشسته رومانیایی به فرانس پرس گفت: ما نمی توانیم بیش از این فقر را تحمل كنیم، دیگر برایمان كافی است.

توقف پرداخت حقوق بازنشستگان و كاهش 25 درصدی حقوق ها توسط دولت در ماه ژوئیه سال 2010 نیز از دلایل خشم این افراد است.

این افراد كه در فضای اینترنت سازماندهی شده بودند برای حمایت از 'راعد عرفات' معاون پیشین وزیر بهداشت رومانی به مركز شهر بخارست رفتند.

عرفات كه یك پزشك فلسطینی الاصل است، هفته گذشته به دلیل مخالفت هایش با رئیس جمهور رومانی بر روی پیش نویس قانون جنجالی اصلاحات نظام پزشكی و بهداشتی این كشور مجبور به استعفا شد. "

ایرونیوز "گزارش داد که این سلسله از تظاهرات در پی استعفای راعد عرفات، معاون وزیر بهداشت این کشور به دلیل مخالفت های وی با رییس جمهوری رومانی بر سر اصلاحات در وزارت بهداشت و درمان این کشور، آغاز شده که تاکنون دهها مجروح برجای گذاشته است. تنها در روز یکشنبه 33 نفر از جمله یک خبرنگار و سه پلیس محروح و به بیمارستان منتقل شده اند.

تظاهرکنندگان در شهر بخارست، پایتخت رومانی شامگاه یکشنبه نیز به تظاهرات خود علیه تریان باسسکو، رییس جمهوری این کشور ادامه دادند. معترضان در این تظاهرات که از روز جمعه، سیزدهم ژانویه آغاز شده خواهان استعفای رییس جمهور رومانی هستند و وی را متهم می کنند که با سیاست های خود موجب کاهش سطح زندگی مردم در این کشور شده است.

تظاهرات یکشنبه شب همچنین با ورود برخی از تماشاگران تیم های فوتبال بخارست بیشتر به خشونت گرایید. این افراد با شعار “ افتخار می کنیم که به کمک معترضان آمده ایم” در این تظاهرات شرکت کرده و به مقابله با پلیس پرداختند.

رییس جمهوری این کشور می گوید در واکنش به این تظاهرات از نخست وزیر رومانی خواسته است برنامۀ اصلاحات در وزارت بهداشت و درمان را متوقف کند. نخست وزیر رومانی از رهبران احزاب مخالف دعوت کرده است در یک نشست اضطراری برای یافتن راه حلی برای برون رفت از بحران سیاسی پیش آمده به همراه وزاری کابینۀ دولت شرکت کنند.

با اینحال این امر نیز نتوانست مانع از تجمع بیش از هزار نفر در میدان اصلی بخارست و درگیری این معترضان با پلیس در این شهر شود. روز شنبه این تظاهرات در بیش از 20 شهر این کشور برگزار شده بود."

به گزارش ایرونیوز

"پس از چهار روز تظاهرات خیابانی و دو شب خشونت در رومانی از صبح دوشنبه آرامش به خیابانهای این کشور بازگشت.
هزاران معترض به برنامه های سختگیرانه اقتصادی و شرایط دشوار معاش در چهل و یک شهر رومانی به خیابان ها آمده بودند که این حضور در روزهای آخر هفته به خشونت گرایید. به گفته منابع بیمارستانی در جریان خشونت های شنبه و یکشنبه شب در بخارست دستکم هفتاد نفر زخمی شده اند."

ابتدا نگاهی به سقوط چائوشسکو

نیکلا چائوشسكو ( عکسهایی از چائوشسکو ) "در جريان ۲۴ سال حكومت مطلقه خود انواع مشقات را به مردم رومانی تحميل كرد. او در روز ۱۶ دسامبر صدای جرقه‏ای كه در شهر تيميسوارا زده شد را نشنيد.

هنگامی كه ملتش در اعتراض به دستگيری كشيش لازلو توئكس مدافع اقليت مجار ترانسيلوانيا در اين شهر دست به تظاهرات زدند. چائوشسكو به ارتش دستور داد تظاهرات مردم را سركوب كند. صدها نفر از مردم كشته شدند.

چائوشسكو در تلويزيون از ارتش برای سركوب تظاهرات تقدير كرد. اما در فردای آن روز هنگامی كه در بالكن كاخ خود در بخارست قدم می‏زد فريادهای «مرگ بر چائوشسكو» را شنيد.

در روز ۲۱ دسامبر يك تظاهرات عظيم كارگری عليه رژيم ديكتاتوری كمونيستی چائوشسكو در مقابل مقر حزب كمونيست در شهر بخارست برپا شد. ارتش آتش گشود. بخارست به پا خواست. علیرغم سركوب شديد انقلاب مردمی در مقابل موج انقلاب ديگر كاری ازدست نيروهای امنيتی رومانی برنمی آمد.

در روز ۲۲ دسامبر وزير دفاع رژيم كمونيستی رومانی خودكشی كرد. «نابغه كاپات» خيلی دير متوجه واقعيت شد و در تلاشی مذبوحانه شتابان با همسرش بخارست را ترك كرد تا از كشور به اتفاق فرار كنند.

نیکولای چائوشسکو و همسرش النا در جاده فرودگاه پيتستی توسط نيروهای انقلابی دستگير شدند. پيكره اصلی ارتش به انقلاب پيوست و ۳ روز بعد در يك پادگان نظامی پايان سرنوشت چائوشسكو رقم خورد.

به اين ترتيب ، در روز ۲۵ دسامبر سال ۱۹۸۹ ميلادی، در روز جشن كريسمس، نيكلای چائوشسكو و النا همسرش پس از يك محاكمه كوتاه در حضور مردم تيرباران شدند. براساس، آمار رسمی در جريان انقلاب مردمی رومانی كه ظرف يك هفته رژيم ديكتاتوری چائوشسكو را سرنگون كرد ۱۱۰۴ نفر از مردم توسط نيروهای امنيتی و ارتش رومانی به قتل رسيدند.

مردم پس از ۲۰ سال تحمل رنج و مشقت و زندگی مملو از هراس انتقام خود را گرفتند. اما اگر چائوشسكو زودتر متوجه تغيير زمانه شده بود و واقعيت پيرامون خود را درك كرده بود ، شايد پايان كار او با خون ختم نمی شد."

انقلاب روماني

تحلیل عوامل اعتراضات ادامه دار چند روزه در رومانی :

چائوشسکو دردسامبر سال ۱۹۸۹ زمانی که در ایران بود و بر سر قبر خمینی جنایتکار دسته گل می گذاشت تصور نمی کرد که چند روز بعد از آن توسط یاران دیروز و دیرین خودش به سرعت اعدام خواهد شد تا همه پرونده جنایات مشترک آنها و اطلاعات فاش نشده از بین برود و بر آنچه که خود در رومانی کرده اند سرپوش بگذارند.

پس از اعدام چائوشسکو همراهان او با شکستن همه تقصیر ها بر سر او و همسرش به تقسیم ثروت و قدرت مابین خود پرداختند و هر آنچه که متعلق به کمونیستم دولتی بود را بین خود تقسیم کردند و پس از چند سال تبدیل به میلیونرها و میلیاردرهای رومانی شدند.

من تا کنون 3 بار به رومانی سفر کرده ام واولین سفر من در سال 2004 بود. چند سال قبل ازسفر من به رومانی ,رهبران دولت بورژوازی رومانی (که قبلا رهبران کمونیسم دولتی چائوشسکو بودند و در 21 دسامبر 1989 تظاهرات عظيم كارگری نقش مهمی در شکست کمونیسم دولتی داشت ) باری دیگر اعتصابات کارگران را سرکوب کردند و رهبر کارگران معدن را با پرونده سازی برای همیشه به زندان انداختند و جنبش کارگران معدن سرکوب و خاموش شد.

در سال 2004 شدیدا خانه سازی رونق داشت و عده زیادی از این طریق ثروتمند شدند.در چند سال گذشته به علت بحران سرمایه داری خانه سازی متوقف شده است و سرمایه داران سرمایه خود را برای سودآوری به نقاط دیگر جهان می برند. پولهایی که توسط اتحادیه اروپا به رومانی داده است به جای آنکه خرج کشور شود تماما مابین خود تقسیم کرده اند . رشوه خواری و فساد در همه ارگانهای دولتی همچنان بیداد می کند و فاصله فقرا با ثروتمندان روزبروز افزایش می یابد. کنسرنها و کارتلهای بزرگ بعد از سقوط چائوشسکو راهی رومانی شدند چون دراین کشور کارگر ارزان بود و بازار جدیدی برای فروش کالاهای خود پیدا کرده بودند.

در زمان چائوشسکو کشور فاقد بدهکاری به کشورهای دیگر بود ولی هم اینک به کشورهای خارجی مقروض و بدهکار است.

در زمان کمونیسم دولتی همه مردم دارای کار و صاحب خانه بودند و آموزش و پرورش ,حمل و نقل , بهداشت و بیمه مجانی بود .( رومانی دارای پزشکان بسیار خوبی است اما به لحاظ پیشرفتگی تجهیزات پزشکی می توان گفت که وضعیت خوبی ندارد.) به دلیل تحریمها در زمان دیکتاتور رومانی غذا به سختی پیدا می شد.تراکتور سازی معروف رومانی به خوبی کار می کرد که چند سال پیش ورشکسته و کارخانه های آن تعطیل شدند.

در چند سال اول چون همه مردم از خود صاحب خانه بودند و می توانستند خانه های خود را بفروشند و در این چند سال گذشته راحت برای کار کردن به دیگر کشورهای اروپایی بروند.اینک بحران جهانی به رومانی رسیده است.از هر خانواده ای یک یا دو نفر برای کار کردن به خارج از رومانی رفته اند.

حکومتگرانی دروغگو , دزد و فاسد در قدرت سیاسی هستند که نه تنها وضع مردم بهبود نیافته است بلکه روزبروز بدتر می شود . نسل جدید بعد از سقوط دیکتاتوری که دیگر نه خانه ای دارند و نه کار در حال به خود آمدن و پیدا کردن هویت سیاسی خود هستند و علاوه بر آن مبارزات جهانی یک سال گذشته در خیابان ها و میادین و وجود اینترنت در این آگاهی بخشی تاثیرگذار بوده است .

هر چند که امروز خبر از پایان اعتراضات و مبارزات خیابانی که در 41 شهر ادامه داشته است داده اند ولی مبارزات در رومانی تازه آغاز گشته است.

نظام جلالی 16.01.2012

اسامی 12 نفر از برادران قاچاقچی سپاه پاسداران در پاسخ به سردار حسین علائی

2012-01-15T14:59:00.000-08:00

۱۲ تن از برادران قاچاقچی سپاه پاسداران با متهم کردن سردار علایی به نفاق در نامه ای نوشته‌اند که یادداشت ۱۹ دی حسین علایی در روزنامه اطلاعات٬ «اهانت» به «رهبری الهی» بوده است.

اسامی 12 تن از برادران قاچاقی سپاه پاسداران به قرار زیر است :

- سرتیپ پاسدار جعفر اسدی
- سرتیپ پاسدار علی فضلی
- سرتیپ پاسدار محمد کوثری
- سرتیپ پاسدار اسماعیل قاآنی
- سرتیپ پاسدار مرتضی قربانی
- سرتیپ پاسدار حسین همدانی
- سرتیپ پاسدار علی زاهدی
- سرتیپ پاسدار مرتضی صفاری
- سرتیپ پاسدار محمد حجازی
- سرتیپ پاسدار غلامرضا جعفری
- سرتیپ پاسدار غلامرضا جلالی
- سرتیپ پاسدار سید علی بنی لوحی

بزودی تلاش خواهم کرد که اگر عکس برادران قاچاقچی را در اینترنت پیدا کردم عکس آنها را به این لینک اضافه کنم.

گزارش تصویری از تجمع حامیان خامنه ای مقابل منزل سردار علایی و هتک حرمت سردار جبهه و جنگ 8 ساله:

این افراد با دردست داشتن تابلوهایی که بر روی آنان شعارهایی علیه این سردار جبهه و جنگ نوشته شده بود با تجمع مقابل منزل وی به هتاکی پرداخته اند. تجمع کنندگان که خود را بسیجی و حامی رهبری می دانستند با سردادن شعارهایی در حمایت از رهبری به هتک حرمت خانواده سردار علایی پرداخته و در قالب شعارهایی نیز اتهاماتی ناروا را به ایشان نسبت دادند

عده ای که تحت حمایت نیروهای امنیتی نیز بودند در مقابل منزل سردار حسین علایی تجمع کرده و با اعتراض نسبت به حمایت وی از موسوی و انتشار مقاله چند روز پیش او در روزنامه اطلاعات با توهین به ایشان و سر دادن شعارهایی وی را خائن به نظام نامیدند.

آنان مرا مرده میخواهند ، تا بگویند : او از ما بود و به خاطر ما مرد!

2012-01-15T14:25:00.000-08:00

عکس ناوچهٔ سهند که در عملیات آخوندک پس از حمله در تاریخ ۲۹ فروردین ۱۳۶۷ برابر ۱۸ آوریل سال ۱۹۸۸ میلادی می‌سوزد.

رژیم تهران جنگ میخواهد؛مردم استخون بچه هایشان را

راه قدس از کربلا می گذرد و جنگ, جنگ تا پیروزی تا خوردن جام زهر خمینی 8 سال به طول انجامید و در این نبرد برای کشور گشائی بین دولتها ,کودکان زیادی را به نام سربازان آقا امام زمان به دنبال نخود سیاه کلید بهشت در جنگ به کشتن دادند.خمینی جنگ را یک نعمت می دانست و اگرچه جنگ برای دو مردم ایران و عراق چیزی جز مرگ و نیستی نبود اما براستی برای جمهوری اسلامی یک نعمت بود تا بتواند صدای هر مخالفی را خفه کند و نه تنها از کشته ها در زمان جنگ سواستفاده کردند, بلکه تا امروز نیز, بعد از گذشت 23 سال از جنگ ,هنوز تابوتهای خالی آنها را جابجا می کنند و استخوانهای آنها را در دانشگاه ها تا میدانهای شهر و اماکن تفریحی کوهستانی دفن کردند.

هنوز مین های کار گذاشته شده در زمان جنگ باعث کشته و زخمی شدن مردم ساکن نواحی می شود که زمان جنگ منطقه نبرد بود و آقا امام زمان بارها با خرش در این میادین جنگ دیده شده بود و خودش شخصا کلید بهشت را به کشته شدگان در جنگ میان دو ملت مسلمان می داد چراکه از هر طرف که برادران مسلمان کشته می شدند لابد به نفع آقا امام زمان چاه جمکران بوده است.

البته در این جنگ 8 سا له الهی حق علیه باطل آخوندها در جنگ با برادران مسلمانشان در عراق, ناگفته نماند که همه به دنبال کلید بهشت نبودند و عده زیادی از مخالفان جمهوری اسلامی نیز در این جنگ کشته شدند که به قول خودشان برای دفاع از میهنشان و خاکشان و جلوگیری از تجاوزارتش عراق به مردم ایران به جبهه ها رفتند اما نمی دانستند که برادران اسلام ناب محمدی حاکم , بیشتر از بیگانگان به دختران و پسران در ایران , از زندان و خیابان گرفته تا مسجد و پارکینگ تجاوز خواهند کرد و برای استخوانهای باقی مانده آنها که حتی دشمن جمهوری اسلامی نیز بودند مزورانه اشک تمساح خواهند ریخت و همه کشته ها را به نام طرفداران خود ثبت خواهند کرد و مرده آنها مقدس است چون نمی توانند به سخن آیند و افشاگری کنند ولی زنده آنها چنانچه مخالف رژیم باشند حتی اگر معلول جنگی یا اسیر جنگی بوده باشند تحمل نخواهد شد و حتی آنها را که سرداران باکری و همت می خواندند اگر زنده بودند همانند خانواده آنها تحت فشار می گذاشتند یا سر از زندان در می آوردند. آنطور که خمینی می گفت شاه قبرستانها را آباد کرد رژیم به جای مانده از خمینی , سرتاسر ایران را از جبهه ها گرفته تا دانشگاه ها و میادین شهری و تفریحی قبرستان کرد.

سی و یک سال از آغاز جنگ ایران و عراق می‌گذرد. یکی از خونبارترین و طولانی‌ترین جنگ‌های سده بیستم، نه مرزهای دولت عراق را گستراند نه آرزوهای حاکمان اسلامی را که می‌خواستند با کشور گشائی تا قدس برسند را برآورده کرد و نتوانستند انقلاب اسلامی را با جنگ صادر کنند , اما صد‌ها هزار نفر در این جنگ هشت ساله کشته و مفقودالاثرشدند و میلیون‌ها نفر در آن آسیب دیدند، مجروح و ناتوان شدند. شهروندان بسیاری مجبور به ترک محل زندگی خود و مهاجرت به شهرهای دیگر شدند.بسیاری در اثر جنگ دچار بیماریهای روحی و روانی گشتند که اثرات آن همچنان در زندگی آنها باقی است.
چند سالی است که هر از چند گاهی بحث جنگ احتمالی به میان می آید و در این چند روز گذشته نیز در رابطه با تنگه هرمز باری دیگر چنین بحثی مطرح گشته است و موضع گیری بعضی ازمخالفان جمهوری اسلامی در این بین بسیار جلب توجه می کند تو گوئی خود آنان شاهدان جنگ 8 ساله نبودند ومی خواهند کشته جنگ احتمالی بین دولتها شوند و جمهوری اسلامی باری دیگر بر جنازه آنها نام شهید بگذارد و استخوانهای آنها را در هر کوی و برزنی به نام مدافعان جمهوری اسلامی دفن کند و بسیجیان قاتل بر بالای جنازه آنها هنگام دفن در دانشگاه بنویسند شهدا به دانشگاه ما خوش آمدید

و خود را گوشت دم توپ جنگ افروزی خامنه ای کنند و 33 سال دیگربرعمرنکبت بار جمهوری اسلامی بیفزایند.

تحلیلی پیرامون ترور مصطفی احمدی روشن , معاون بازرگانی سايت هسته ای نطنز

2012-01-11T05:41:00.000-08:00

اگر ترور به ظاهر دانشمندان هسته ای یک کشور می توانست جلوی دستیابی به سلاح های هسته ای را بگیرد آنموقع می توانستیم ادعا های رژیم را مبنی بر دست داشتن غرب و اسرائیل در اینگونه ترورها را که از سال 88 معمولا سالی یک تا دو بار صورت می گیرد را تا حدی جدی بگیریم اما ترورهای تاکنونی باعث نشده است که در روند دست یابی رژیم به انرژی هسته ای مانعی ایجاد کند.
رسانه های جمهوری اسلامی ايران امروز چهارشنبه خبر دادند که يکی از مسوولان تاسيسات هسته ای نطنز بر اثر انفجار بمبی مغناطيسی کشته شده است.
خبرگزاری های ايران هويت فرد کشته شده را «مصطفی احمدی روشن» اعلام کرده اند که در جريان آن «يک موتورسوار با متصل کردن يک بمب مغناطيسی به بدنه پژو ۴۰۵ که حامل سه سرنشين بوده، اين خودرو را منفجر کرد.»
خبرگزاری رويترز به نقل از شاهدان عينی گزارش داده است، دو نفر را ديده اند که سوار بر موتور بوده اند و بمبی را به خودرو حامل اين افراد چسباندند.
خبرگزاری جمهوری اسلامی، ايرنا، به نقل از يک منبع آگاه که نامش فاش نشده است، گفته است که «شيوه شهادت اين استاد دانشگاه همچون ساير ترورهای صورت گرفته توسط عوامل صهيونيستی از طريق چسباندن بمب مغناطيسی به وسيله نقليه بوده است.»

در طول تاریخ اسلام تبلیغ شهید پروری نقش بسزائی در حفظ حکومتهای اسلامی داشته و دارد. همانطور که بیش از 1400 سال است که از کشته شدن علی, حسن ,حسین و... سو استفاده می کنند و هنوز که هنوز است بعد از 23 سال از پایان جنگ همچنان تابوت های خالی را با مشتی استخوان جابجا می کنند و بحران مشروعیت رژیم شدیدا نیاز به خون و اسکلت شهدایش دارد تا آنجا که حتی اگر مرده هر کدام از سران رژیم بیشتر از زنده آنها برای سایر باندهای مافیایی حکومت ایجاد مشروعیت کند و باعث تداوم بقای رژیم شود قطعا سایر تصمیم گیران حاکمیت از کشتن مسافران قطار نظام و پرت کردن آنها به بیرون از قطار رژیم دریغ نخواهند کرد و بعید نیست که چنین ترور هایی نیز در راستای همین سیاست بوده باشد .
تاسیسات هسته ای رژیم با ترور 1 یا 2 نفر در سال از کار نخواهد افتاد و قطعا با چنین منظوری نمی تواند ترورها صورت گرفته باشد چراکه در پروژه های اتمی نیز کارشناسان و مستشاران غیر ایرانی مانند روس ها مستقیم و غیر مستقیم نقش اصلی را بازی می کنند و از طرفی دیگر در هر کدام از تاسیسات انرژی اتمی صدها متخصص مشغول بکار هستند و علاوه بر آن چگونه ممکن است انرژی اتمی را رژیم حق مسلم خود بداند و مهمترین پروژه رژیم باشد ولی در عین حال رژیمی که در رابطه با هر مسئله امنیتی و نظامی میلیاردها دلار اختصاص می دهد و در زمینه نظامی و امنیتی سرمایه گذاری هنگفتی کرده است قادر نباشد از جان و امنیت دانشمندان هسته ای خودش حفاظت کند ? شاید جان این به ظاهر دانشمندان برای رژیم اهمیتی ندارد چراکه نقش اساسی و مهمی در پروژه هسته ای رژیم ندارند ? از آنجائی که برای رژیم قدرتمند بودن در عرصه نظامی حیاتی است و هر یک موشکی را که در مانورها هوا می کند و به آن کلی افتخار می کند و نشانه اقتدار نظام می داند بنابراین دستیابی به بمب اتمی برای رژیم بسیار با اهمیت است پس چگونه است که جان متخصصان نیروگاه های هسته ای برای رژیم اهمیتی ندارد?